Daha çok psikiyatr doktor olarak tanıdığımız Prof. Dr. Nevzat Tarhan, 28 Şubat’ın pek bilinmeyen mağdurlarından.

Gülhane Askerî Tıp Akedemisi’nde (GATA) klinik şefliği yaparken dönemin Genelkurmay İkinci Başkanı Orgeneral Çevik Bir’in talimatıyla Gaziantep’e veteriner olarak atanır. Yaşam tarzından dolayı GATA’ya geri dönemeyeceği kendisine bildirilince ordudan ayrılmak zorunda kalır. Nevzat Tarhan geçtiğimiz günlerde Türk Silahlı Kuvvetleri`nden (TSK) ihraç edilen veya zorla emekli ettirilen subayların kurduğu Adaleti Savunanlar Derneği (ASDER) başkanlığına seçildi. Tarhan’la Ergenekon soruşturmasıyla başlayan süreci ve darbe girişimlerini konuştuk.

3-4 yıl önce darbenin eşiğinden dönülmüş. Bugün bu faaliyetlerin sürdüğü anlaşılıyor. AK Parti’yi ve Gülen’i bitirme planı ve Kafes operasyonu basına yansıdı. Bu süreci nasıl izliyorsunuz?

Bugün yaşananlar, demokrasiyi savunan güçlerle demokrasi karşıtlarının birbirine el ense çekmesidir. Hangisi güçlü, ortaya çıkacak. Siyasi irade korkup yan çizerse karşı taraf hedeflerine ulaşana kadar planlarını sürdürecek. Silahlı Kuvvetler’in içerisinde darbe isteyen bir damar var. Komuta katından bağımsız çalışan bir yapılanma bu. ‘Devlete rağmen devlet için’ felsefesiyle hareket eden bu komitenin deşifre olması gerekiyor.

Kim bunlar?

Türk Silahlı Kuvvetleri’nin içerisinde darbe dönemlerinden kalan odaklar bunlar. TSK’nın yapısına uymayan Yeniçerileşmiş bölümler var Silahlı Kuvvetler’in içinde. Emir-komuta zinciri dışında çalışıyorlar. Asker içinde çoğunluğu oluşturmuyorlar ama sesleri daha yüksek çıkıyor.

“AKP’yi ve Gülen’i bitirme planı”ve Kafes operasyonunun ardında bu hareket mi var?

Muhtemelen.

Komuta katı, bu olan bitenden haberdar mıdır sizce?

Bir komutanın bu planlara izin vermesi mümkün değildir. Plan hazırlayıcıları sanki TSK dışında bir grup tarafından koordine edilen, özerk bir grup gibi görünüyor. Silahlı Kuvvetler içerisinde komutanlar yanıltılarak bu faaliyetlere ortak ediliyor olabilir.

İrtica ile mücadele adı altında bu fişlemeler, planlar emir komuta zinciri içinde yapılmış olamaz mı?

Milli Güvenlik Kurulu kararıyla psikolojik savaş birimine şimdiki adıyla bilgi destek birimine “Türkiye’de irtica var. Bununla mücadele et.” diye bir görev verilmiş. Resmi bir görev bu. Ama irticanın ne olduğu tanımlanmıyor. Bunun için Dursun Çiçek gibiler kendilerine verilen görevleri yapıyorlar. Onların üzerine yıkmak çok kolay. İrtica ile mücadele görevi verirken irticanın ne olduğunu tanımlamak gerekiyor. Yasalara uyarak inançlarının gereğini yerine getiren, vergisini veren insanları tehdit olarak, düşman unsurlar sınıfına yazıyorsan toplumun yüzde yetmişini düşman görüyorsun demektir.

Kafes Operasyonu’nda düşünülen eylemler korkunç. Nasıl bir psikoloji böyle dehşet bir senaryoyu üretebilir?

Bu ülkede, mevzu bahis vatansa gerisi teferruat gibi bir algı var. Vatan için bu olur diye düşünüyorlar. Bu planları hazırlayanlar, kendilerini çok özel ve önemli görüyorlar. Vatanı idealize ediyorlar. İyi bir niyet için kötü bir yöntem kullanıyorlar.

Türkiye elden gidiyor diye mi düşünüyorlar?

İki grup var. Önemli bir azınlık kendi hakimiyetlerinin ve imtiyazlarının devam etmesi için bir şekilde insanların acımasızca yok edileceğini düşünüyor. Bu imtiyazı, bir hak olarak tiranlık gibi görüyor. Ama önemli bir kısmı da kullanılıyor. Yüksek idealleri istismar edilerek…

Amaçları ülkeyi kaosa sürükleyip darbe yapmak mı?

Evet. Hilmi Özkök Paşa zamanında da bu odaklar çalıştılar, ama Özkök Paşa’yı darbe yapmaya ikna edemediler. Şimdiki komuta katını, orgeneralleri ikna etmeye çalışıyor; ‘darbe kaçınılmaz oldu’ dedirtmek istiyorlar.

Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ, basına yansıyan plan ve operasyonlardan çok sızdıranlarla ilgilendi. Genelkurmay, Taraf’ın yayınladığı birçok belgeyi yalanlama yoluna gitti.

Genelkurmay başkanı hata yapıyor. Bir mensubiyet ve aidiyet duygusu ile davranıyor. ‘Kendi camiamdan adam yedirtmem’ mantığı ile sahipleniyor. “Hukuk dışına da çıksa benim adamım” tarzındaki Mezopotamya kültürünün uygulamasını görüyoruz Genelkurmay Başkanı’nda. Bu kimseleri eliyle temizleyip hukuka vermiyor. TSK’nın daha fazla yıpranmaması için bu planın içinde olan kişileri istifa ettirmesi gerekir. Savunmaya devam ederse asıl o zaman Silahlı Kuvvetler yıpranır.

TSK’daki darbe damarı sivil bağlantıları da var mıdır?

Burada bütün faturayı Silahlı Kuvvetler’e çıkarmak haksızlık olur. Uluslararası ayağı, medya ayağı, iş dünyası ayağı, siyaset ayağı olmadan beş on subay böyle bir şeyi resen yapamaz. Bütün bağlantıların ortaya çıkarılması gerekiyor.

Basına yansıyan belgelerin sahte olma ihtimali yok mu?

Bu bilgilerin yanlış olma ihtimali çok zayıf. Kuvvetli bir şüphedir, makul bir şüphedir. Üç kez darbe yapmış, dört kez muhtıra vermiş bir ordudan söz ediyoruz. Basına yansıyan plan ve operasyonların hepsi darbe hazırlığı olan şeyler. Bunun hukuk açısından incelenme değeri vardır. Bugün Dursun Çiçek üzerinden yaşanan bir güç çatışmasına şahit oluyoruz.

Nasıl bir güç çatışması?

Hukukun gereğini yapmak isteyenlerle hukuku sabote etmek isteyenlerin mücadelesi. Daha önce genellikle yargıçlar, savcılar nemelazım diyordu. Dosyayı kapatıyordu. Ama bu durum değişiyor.

Dursun Çiçek, iki kez tutuklandı. İkisinde de geri çıktı. Bu, ne anlama geliyor?

Dursun Çiçek olayında çiçeğe değil de bahçeye bakmak gerekiyor. Bir önceki cevabımda söylediğim gibi onun şahsında bir bakıma güç- iktidar çatışması yaşanıyor. Eğer Çiçek mahkumiyet kararı almazsa ‘güç bizde’ diyecekler. Mahkum edilirse ciddi bir şekilde itibar kaybedecekler. Onun için Çiçek bir direnç noktası olmuştur. Hukukun burada nasıl tecelli edeceğini zaman içerisinde göreceğiz ama bu, sembol haline gelmiştir. Çiçek vakası aslında Türkiye’de adil hukuk düzeninin çalışıp çalışmadığının da sembolüdür. Savcılar, hakimler değiştirilerek dolambaçlı yollarla sonuç alınacak mı, yoksa yargılama hukuk ilkeleri gözetilerek mi sonuçlanacak, onu hep birlikte göreceğiz.

Bilgileri basına sızdıran Meçhul subay komuta kademesinde biliniyor mudur?

Bilinmesini kestirmek zor ama cuntacıların bir iç hesaplaşması da olabilir. Genelkurmay Başkanı’nı zor durumda bırakıp masaya yumruğunu vurmasını sağlamak da istiyor olabilirler. Onu zor durumda bırakmak, kaos çıkarmak isteyenlerin bir taktiği de olabilir. Bu tür bilgilerin dışarı çıkarılması çok zor. Ben Genelkurmay’da görevliyken kozmik şubeler vardı. Onun koridorundan bile geçilemiyordu. Ancak işin mutfağında olan bir kimse bu bilgiyi ulaştırabilir.

Peki AK Parti hükümeti, sivil irade bu oluşumlara karşı ne yapmalı?

Yapılacak müdahaleler yapılamıyor. Kanserli hücre gibidir darbeciler. Önce teşhisi iyi koymak lazım. Daha sonra cerrahi tedaviye geçilmeli. İlaç yeterli olmaz. Bu yapılmazsa kanserli hücre bütün dokuya yayılır.

Cerrahi tedaviden ne anlamalıyız?

TBMM, en büyük operatördür. Meclis tam çalışmıyor. Doğru dürüst yargı reformu yapılmadı. Silahlı Kuvvetler’de AB çerçevesinde standardizasyon yapılamadı. Yasalar gözden geçirilmeli. Darbenin seçenek olduğu sistem değiştirilmeli. Cumhurbaşkanın yasal denetleme görevi var. Silahlı Kuvvetler’in içinde idari denetleme yapılmalı. m.tokay@zaman.com.tr

***

Nevzat’ı rahat bırakmazlar ama mecalleri kalmadı

Siz kitaplarınızla, yazılarınızla TSK’daki bu oluşumlara karşı mücadele veriyorsunuz. Size bir dönüş oluyor mu yazılardan sonra?

Olumsuz bir dönüş olmadı. 14 yaşından beri Silahlı Kuvvetler’deyim. Birçok subay, general, devre arkadaşlarım var. Geçenlerde biri haber göndermiş. “Nevzat’ı rahat bırakmazlar ama mecalleri kalmadı” diye.

Bu yazıları kaleme alırken endişe duyuyor musunuz?

Hayır ama risktir bu. Ben kariyerimi riske attım bunu yaparken. Onursuz, ilkesiz bir şekilde dolaşmaktansa bu riske girerim. Doğruları söylemenin sosyal bir sorumluluk olduğunu düşünüyorum. Bunu ben yapmazsam kim yapacak? Bizim ASDER grubu dışında Silahlı Kuvvetler’i iyi tanıyan kişi sayısı az. Adalet, cesaret ister. Biz de bu mücadeleyi veriyoruz. Bizim yaptığımız, tarihteki Türk soyunun asaletidir. Bu mücadeleyi vermezsek kendimize olan saygımızı kaybederiz. ZAMAN

Darbe iddialarında ilk defa sivil yargılamanın konusu olması, daha önceki demokrasiye müdahaleleri hatırlattı. Bakın, özgürlüklerin ortadan kaldırıldığı dönemde neler yaşanmıştı. Darbe iddialarında ilk defa sivil yargılamanın konusu olması, daha önceki demokrasiye müdahaleleri hatırlattı. Bakın, özgürlüklerin ortadan kaldırıldığı dönemde neler yaşanmıştı.

Erzincan’ı pilot bölge seçen cunta polise de kumpas kurmuş. Cuntanın, Çatalarmut Barajı’nda bulunan bomba ve mühimmatın polis tarafından ortaya atıldığını delillendirmek için para karşılığı yalancı şahit ayarlamaya çalıştığı iddia ediliyor. Erzurum Özel Yetkili Cumhuriyet Savcılığı’nca, 27 Ekim 2009 tarihinde Erzincan Çatalarmut Barajı’nda suyun çekilmesiyle ortaya çıkarılan el bombası ve mühimmatın millete kurulan kirli tezgahın ayaklarından biri olduğu iddia ediliyor.

İnternet siteleri kurup toplumu yönlendirenlerin hız kesmeden “görevlerine” devam ettiklerini gösteren bir haber bugünkü Radikal Gazetesi’nde yayınlandı. Nisan 2009 tarihili İnternet Siteleri Andıç’ını kimin hazırlattığı merak konusu. Genelkurmay adına açıklama yapan Adli Müşavir Tuğgeneral Hıfzı Çubuklu Başbakanlık’ı işaret etmişti. Açıklama Başbakanlık’ı harekete geçirdi. Genelkurmay’dan talimat hakkında bilgi istendi. Genelkurmay’dan jet hızıyla cevap verildi ve talimatın 2000 yılına ait olduğu açıklandı.

Vakit Gazetesi, çok ciddi bir iddiayı gündeme getirdi. Gazetenin haberine göre, cunta, stratejik kurumları kendi amaçları doğrultusunda kullanabilmek için özel bir çaba harcamış. “Kafes Eylem Planı” ile ilgili çok çarpıcı bir iddia daha ortaya çıktı.

Vakit Gazetesi iddiayı, “Ahtapot Gibi Her Yanı Sarmışlar” başlığı ile duyurdu. Gazetenin haberine göre, Türkiye’yi “kafes”lemeyi hedefledikleri ileri sürülen cunta, ÖSYM, Savunma Sanayi ve TÜBİTAK gibi stratejik kurumları yakın takibe almış. İddiaya göre cuntanın, Türkiye’nin en önemli kurumlarına sızmaya çalıştığı öne sürülüyor.

Gazetenin, Kafes Eylem planında yer aldığını öne sürdüğü notlar dikkat çekiyor. O notlardan birinde ÖSYM’ye müdahale etmekten bahsediliyor. İddiaya göre notlarda, devreye adam sokmaktan sözediliyor. Hatta eleman alımlarına müdahale edildiği ileri sürülüyor. Haberdeki iddialara göre, cuntanın özel ilgi duyduğu bir diğer kurumun da TÜBİTAK olduğu öne sürülüyor.

Günlükte, darbeye zemin hazırlamak için yapılacaklar anlatılıyor. Belgedeki senaryo o kadar tanıdık ki… Tıpkı öncekilerde yaşananlar gibi… Günlükteki ifadelerden, darbeyle bitecek girişimin, bir plana bağlı olarak yapılacağı anlaşılıyordu. Dökümanda yer alan bilgiye göre, dönemin Kara Kuvvetleri Komutanı, Emekli Orgeneral Aytaç Yalman açıkça ‘hükümete muhtıra verelim’ diye teklifte bulunmuş.

Üç kuvvet komutanının ifade vermesi, darbe günlükleriyle gündeme gelse de, iddialara göre deliller, sadece günlükle sınırlı değil.

Emekli Orgeneral Şener Eruygur’dan ele geçirildiği öne sürülen belge de bunlardan biri…

Peki planda neler var? Belgelere göre, darbeyi gerçekleştirmeyi düşünenler amaçlarına ulaşsalardı bütün devlet kurumlarında, kendileri gibi düşünmeyenleri tasfiye edeceklerdi.

Bu belgelerin sadece Eruygur’dan çıkmadığı, diğer Ergenekon sanıkları, Emekli Orgeneral Hurşit Tolon, Emekli Tuğgeneral Levent Ersöz ve Emekli Albay Hasan Atilla Uğur’dan da ele geçirildiği öne sürülmüştü.

Dünya Bülteni/ Haber Merkezi

‘Seyit Rıza’nın torununu PKK öldürdü’. Bu cümleyi, bugünkü Zaman gazetesine bir açıklama yapan ve Baykal’a yakınlığıyla bilinen CHP Parti Meclisi üyesi ve eski Tunceli milletvekili Sinan Yerlikaya kullandı.

Dersim katliamında ailesinden çok sayıda kişiyi kaybeden, annesi de sürgüne gönderilen Sinan Yerlikaya’nın söyleşisinin sonunda ifade ettiği bu iddialı cümle, Tunceli civarında bilinen ama konuşulmayan bir gerçek olarak, Dersimlilerin internet sitelerinde karşımıza çıkıyor.

Birçok Dersim sitesinde, bu konuda uzun polemikler yer alırken, üzerinde uzlaşılan tek ortak konu ise Seyit Rıza’nın torunun PKK tarafından katletildiği yönünde.

‘Ali Rıza Polatı Kim, Neden Öldürdü?’ başlıklı yazısında Ercan Sönmez şu bilgileri veriyor:

“1937/38 Dersim Direnişinin önderi Seyit Rıza’nın torunu, Bava İbrahim’in oğlu Ali Rıza Polat 1986 yılında öldürüldü. Polat adıyla da bilinen Ali Rıza, 1937/38 katliamında Seyit Rıza ailesinden kurtulan az sayıdaki kişilerden biriydi. Uzun yıllar batıda sürgün yaşayan Ali Rıza Polat, daha sonra memleketine dönebilmişti.

06.09.86 tarihli Tercüman gazetesinde şöyle bir haber var: ‘Torunaga (Torunoba, nb) köyü Değirmendere mezrasına giren militanlar ARP öldürdüler.’

12 Agustos 1987 tarihli, Serxwebun, özel sayıda ise ‘Yenisögüt köyünde Ali Rıza Polat adlı ajan ölümle cezalandırıldı’ şeklinde yazılıdır.

Görüldüğü gibi Ali Rıza Polat, ‘ajan’ olarak değerlendirilmiş ve öldürülmüştür. Bu konuda daha fazla bilgi de mevcut değildir. Bu cinayeti işleyen örgüt veya kişiler, olay hakkında daha geniş bir açıklama da yapmış değiller.

Dersimliler de bu olay konusunda susmuştur. Haksızlıklara, zülme inadına direnmiş Dersimlilerin bu olay karşısındaki susukunluğu anlaşılır değildir. Ali Rıza Polat’ın “ajan” olduğunun ispatını açıkça ve yüksek sesle hiç bir Dersimli sormuş değildir.

Ali Rıza Polat, gerçekte “ajan” mıydı? Eğer ajan idiyse kimi, nerede, ne zaman ihbar etti? Eğer, ajan idiyse kiminle çalıştı, ne yaptı? Ali Rıza Polat’ı katledenler, bu soruları cevaplamak zorundadırlar.”

Yine internetteki Dersim gruplarında ajandı- değildi tartışması sürerken, şu satırlar da karşımıza çıkıyor:

“…. ….. böyle hayali sorular sormak yerine, gerçek sorulara, gerçek olgulara, olanlara cevap vermeli. Mesela Seyit Rıza’nın biricik sevgili torunu Ali Rıza POLAT’ı neden katlettiklerini açıklamalıdır.

PKK ve tetikçileri ile onların borozanı …. ….., Ali Rıza Polat’ı neden katlettiklerini ikna edici gerekçelerle kamuoyuna açıklamalıdırlar. Eğer haklı olduklarına inanıyorlarsa, eğer cesaretleri varsa bütün detayları ile açıklamalıdırlar. Öyle ‘ajan’dı deyip çamur atmakla olmuyor.

… ….’ın savunuculuğunu yaptığı PKK zihniyeti, bir taraftan Dersimlileri katlederken, diğer yandan Seyit Rıza gibi Dersim önderlerine sözde sahip çıkar görünüp Dersimlileri kandırmaya çalışıyor.”

TORUNUN ÇOCUĞU DA PKK’YA KATILDIĞI HALDE İNFAZ EDİLMİŞ

Seyit Rıza’nın torunu Ali Rıza Polat’ın oğlu Musa Polat’ın da babasının ölümünden sonra intikam amacıyla PKK’ya katıldığı ama burada infaz edildiği de ortaya çıktı.

Ercan Sönmez, bir Dersim sitesi için kaleme aldığı yazısında, bu konuda da şu bilgileri veriyor:

“Ali Rıza Polat, Seyit Rıza’nın öz torunudur. Ali Rıza Polat, Bava (Baba) adıyla bilinen Seyit Rıza’nın oğlu İbrahim’in oğludur. Ali Rıza Polat, 1980′li yıllarda Dersim’de, kendi köyünde karanlık güçler tarafından katledildi. Bir süre sonra, aynı karanlık güçlere mensup kişiler, bu sefer Ali Rıza Polat’ın evine giderek, oğlu Musa’yı zorla kaçırıp beraber götürürler. Bir-iki yıl sonra ailesine, öldürüldüğüne dair haber ulaşır.

Soruyorum: Musa Polat’ı kim, neden öldürdü? Musa Polat’ın suçu neydi?
Bu olayı yakından bilenler, Musa Polat’ı tanıyanlar açıklamalıdırlar.

DAMADINI DA ÖLDÜRDÜLER

Ayni şekilde, Seyit Rıza’nın torunu Ali Ekber Polat’ın damadı Süleyman Yıldırım, bir gece yarası, İksor (İksore) köyünde katledildi.

Süleyman Yıldırım’ı kim neden öldürdü? Süleyman Yıldırım’ın suçu neydi? Süleyman Yıldırım ne yapmıştı? Süleyman Yıldırım’ın yayladaki evine gidip, karnını doyuranlar, Süleyman Yıldırım’ı neden katlettiklerini açıklamayacaklar mı?”

DERSİMLİLER İLE HEP ARASINDAKİ POLAT PAZARLIĞI

1990′lı yıllarda Halkın Emek Partisi’nin Tunceli merkez ilçe başkanı olan Mehmet Gülmez ise Ali Rıza Polat ile ilgili yazdığı bir yazıda ilginç bir itirafta bulunuyor. İşte Gülmez’in yazısından bazı bölümler:

“Seyid Rıza nın torunu Ai Rıza Polat’ın (Polat Ağa) olayının öyle sıradan bir olay olmadığını her kes bilir. Herkesin bilmesi başka, doğruların aleni söylenmesi başkadır. Polat ağa olayında henüz hiç kimsenin doğruyu söylediğini sanmıyorum. En azından ben duymadım.

…..

…..Polat Ağaya biçilen PKK fermanı üzerine Dersim merkezde kızı Selvinin evinde kalmaya başladı. Polat ağanın bir çayını dahi içmemişim.

Akraba büyüklerimizle Seyid Rıza ailesi arasındaki dostluktan ötürü, iki yada üç defa beraber oturmuşluğumuz vardır. Seyid Rıza gibi bir liderin torununun düşürüldüğü duruma sadece tarifsiz acı hissederek bakıyordu Dersimliler.

Polat Ağaya ‘affedildin evine dönebilirsin’ haberi verildikten sonra, evine döndü ve kalleş bir pusu ile katledildi.

Ben HEP Halkın Emek Partsisi Merkez ilçe başkanıydım. Ali Tunç İl başkanıydı. 1991 seçimlerinde, HEP li takım Erdal İnönü ile pazarlıklara başladı. Telefonu açtım Mahmut Alınak çıktı telefona. Kendisini çok sevmeme ve saymama rağmen ağır hakaret ederek, Milletvekilliği uğruna satılmayın deyip kapattım telefonu.

…..
Rahmetli İsmail hakkı Önal ve Fehmi Işıkların tüm ısrarlarına rağmen, Tunceli teşkilatını Erdal Beyin SHP sinin satınalma protokolünün dışında tuttuk. Türkiyede SHP ye satışa çıkmayan tek teşkilat Dersim merkez oldu. Siirt eski İHD başkanı Zübeyir Aydar da SHP çatısı altında meclisi şahanelerinde Mebustu. HEP li milletvekillerinden ilk ve son isteğimi Zübeyir Aydar a aktardım.

Polat Ağanın torununun hiç olmazsa itibarını iade eden bir karar çıkarttır PKK den dedim.

Kısa bir süre sonra karar alınıp deklere edildi. 18 yıl sonra düşünüyorum, o isteğim konusunda doğrumu yaptım yanlış mı yaptım bilemiyorum. Bu acı sürecin kısa anatomisi budur.”

İNTİKAMI ALINACAKTIR

İnternetteki bir başka Dersim platformunda bir intikam bildirisi kaleme alan Mehmet Yılmaz şunları söylüyor:

“‘Dersimciliği’, ‘Zazacılığı’ koruculukla aynılaştıran ve düşüncelerimiz nedeniyle bizi düşman ilan eden Dersim’deki PKK destekçilerini PKK teröründen birinci dereceden sorumlu tutmak gerekir. Milletvekili Şeraffetin Halis, belediye başkanı Edibe Şahin, belediye meclisi üyeleri, DTP il yöneticileri, Emep (Dersimli çocukları kandırarak dağa çıkarmış ve onları PKK’ya kurban etmişlerdi) ve diğer taşaron sol gruplar bu işten birinci dereceden sorumludurlar.

Öncelikle bu şahıs ve gruplara PKK’nın Dersim’de şimdiye kadar işlediği cinayetlerin arkasında olup olmadıklarını sormak gerekir. Örnegin Şeraffetin Halis Seyit Rıza’nın torunu Ali Rıza Polat’ın PKK tarafından öldürülmesini onaylıyor mu? Onaylıyorsa neden onaylıyor? Şeraffetin Halis ne hakla PKK tarafından alçakca katledilen Seyit Rıza’nın yiğit torunu Ali Rıza Polat’ın öldürülmesini açıkca kınamadan ve suçluların cezalandırılmasını istemeden Türk devletine Seyit Rıza’nın naaşının nerede olduğunu soruyor? Torununu kurşuna diz, dedesinin portresini bayrak yaparak Dersimli gençleri kandırmaya çalış! Olacak şey değil! Dersimliler bu alayı ve hakareti idrak edemeyecek kadar beyinsiz insanlar mı?

Ali Rıza Polat’ı öldüren PKK Dersim’i Kürtlük adına ele geçirdiğini düşünebilir. Ali Rıza Polat’ın vurulduğu gün Dersim tarihinde kara bir gündür. Eskiden Seyit Rıza’ya sığınanların özgürce gezdikleri yerlerde şimdi modern Hamidiye Alayları geziyor. Dağların asırlık kartallarını bile sürgün ettiler. PKK’ya milislik yapanlar Dersim’de bir terör ve istihbarat ağı oluşturdular. Keza milis Belediye teşkilatını ele geçirdi. Dersim’de her zaman milisin olduğunu söyleyebiliriz, ancak milisin bu denli etkin bir baskı mekanizması oluşturması yenidir. Ancak Dersim’de efsaneler devri bitmedi.

PKK’ya ve yerli milise Ali Rıza Polat’ın, Kamer Özkan’ın, Hüseyin Sancar’ın, TDKP (Emep) tarafından kandırılarak PKK’ya kurban edilen çocukların, Bağın köyü katliamının, Veli Kahraman ve iki kızının, Veli Karaboğa’nın ve daha onlarca başka insanın hesabı sorulacaktır. İşkence ve cinayet şebekeleri Dersim’i asla teslim alamaz!”

Bir bakan ‘molotof’lar atılırken ‘taş atan çocuklar’ yasasının çıkmasının zor olduğunu söylüyor. Mahmur Kampı’ndan dönüş konusunda da işaret yok.
‘Meclis’te sıkıntı olur’ Bu sözler üst düzey bir yetkiliye ait: “Hükümet taş atan çocukların az ceza alması için yasa çıkarmaya çalışıyor, onlar bir yandan taş atan çocukların sayısını artırıyor. Bırakın taşı bir yana, molotofkokteylleriyle karakollara, polise saldırtıyorlar. Peki nasıl çıkacak taş atan çocuklar yasası?” Bir bakan da yasanın sıkıntıya yol açacağını kabul ediyor.

Kontrolden çıktı mı?
Erdoğan, PKK’lıların dönüşünün hükümetin kontrolünde olduğunu söylemişti. Atalay da bayram sonrası Mahmur’daki 11 bin küsur kişinin yarısının döneceğini söylemişti. Aynı yetkili şu an böyle bir işaret görmüyor. Tam bu sırada DTP’yi kapatma davası gündeme düşüyor.

Murat Yetkin’in yazısı…

‘Hükümet taş atan çocukların az ceza alması için yasa çıkarmaya çalışıyor, onlar bir yandan taş atan çocukların sayısını artırıyor. Bırakın taşı bir yana, molotofkokteylleriyle karakollara saldırtıyorlar. Sokaklar elinde molotofkokteylleri ile saldırganlık yapanlarla doluyken, nasıl çıkacak taş atan çocuklar yasası?”
Bu sözler dün konuştuğum üst düzey bir devlet görevlisine aitti.

Medya ve kamuoyu, CHP ve MHP sözcüleri tarafından öne sürülen “PKK lideri Abdullah Öcalan’ın yeniden yargılanmasının önü mü açılıyor?” sorusunu tartışmaya başlamışken, hükümetin üst düzey bir görevlisi, İçişleri Bakanı Beşir Atalay tarafından Kürt açılımının ilk somut adımları arasında sayılan ‘Taş atan çocuklar’ yasal düzenlemesinin bambaşka bir nedenden dolayı çıkmayabileceğini söylüyordu.

B konuyu dün yetkili bir bakana da sordum ve o da adını vermeden, “Mevcut koşullarda Meclis Komisyonu’nda da, Genel Kurul’da da sıkıntıya neden olur, kolay olmaz” yanıtını verdi. Bürokratın da, bakanın da inandıklarından çok daha temkinle konuşmalarının nedeni, emirin demiri kesmesi gibi, son sözün nihayet Başbakan Tayyip Erdoğan’a ait olması. Ama Erdoğan’ın kontrol edemediği gelişmeler olduğu da görülüyor.

Dönüşler, Atalay ve Öcalan

Örneğin, Erdoğan yurtdışından PKK’lıların dönüşünün hükümetin kontrolünde olduğunu söylemişti. Bakan Atalay da Kurban Bayramı sonrası, Mahmur başta olmak üzere dönüşlerin başlayacağı ve kısa sürede kampın 11 bin küsur sakininden yarıya yakınının dönmeye başlayacağını iki hafta kadar önce Moskova’da söylemişti.

Ancak dün konuştuğum aynı yetkili şu an için bir geliş işareti olmadığını teyit etti. Bunun başlıca nedeni, Bakanın o açıklamasını yapması ardından Öcalan’ın İmralı Cezaevi’ndeki yeni hücresine nakledilmesi ve orayı öncekine göre küçük bulması nedeniyle ‘Gelişlerin olmayacağını’ açıklaması.

Türkiye’nin doğusunda ve batısında bugün pek çok şehirde PKK yanlısı ‘taşlı, ya da molotoflu’ gösteriler yapılmasına ve açılımı ciddi sıkıntıya sokmasına neden olan ortam, birkaç unsurun üst üste gelmesiyle oluştu. Öcalan’ın dar bulduğu hücreye alınmasıyla, PKK’nın 27 Kasım’daki 31’inci kuruluş yıldönümü aynı günlere denk geldi. DTP’liler, bir yasal parti için görülmemiş bir hareketle, parti ve vekilleri olarak PKK’nın yıldönümü gösterilerine, CHP lideri Deniz Baykal’ın deyişiyle ‘milli gün kutlaması’ gibi katıldılar, öncülük ettiler.

Daha sonra da Öcalan’ın hapishane koşullarını, adeta açılımın tek ve biricik önkoşulu gibi gösteren demeçler gelmeye başladı.

Kapatma davası ve sertleşme

Tam bu sırada, 3 Aralık’ta, Anayasa Mahkemesi DTP’nin kapatma davasını 8 Aralık’ta esastan görüşmeye başlayacağını açıkladı. Anayasa Mahkemesi’nin parti kapatma cezasına artık daha mesafeli baktığı 2008’deki AK Parti kapatma davasından belli olmuştu. Ancak DTP Meclis grubu üyeleri Meclis’e DTP adı altında değil, tek tek bağımsız milletvekilleri olarak girdiği ve DTP Hazine yardımı almadığı için, AK Parti’ye uygulanan para cezasının DTP’ye uygulanması imkânsız görünüyor.

Bu durumda -belki 8 Aralık’ta, belki daha sonra- DTP ya -İspanya’da ETA ile çok daha mesafeli ilişkisi nedeniyle kapatılan Harri Batasuna partisi örneğine karşın- aklanacak, ya da kapatılacak. Burada iki seçenek var: DTP kapatılır, ama vekiller siyasetten yasaklanmaz. Ya da kapatılır ve yasaklanır. İkinci durumda, yedi vekil siyasetten yasaklanacağı için DTP Meclis’te 20 sandalyenin altına düşer ve grup olmaktan çıkar.

DTP Genel Başkanı Ahmet Türk ve yardımcısı Emine Ayna’nın ‘O durumda sine-i millete döneriz’ (yani ‘topluca Meclis’ten çekiliriz’) açıklamasının hemen ardından bu bir parti kararı haline de geldi. Dışarıdan bakıldığında, ortaya çıkan manzara, adeta Başbakan Yardımcısı Cemil Çiçek’i haklı çıkarırcasına DTP’nin kapatılmaktan siyasi fayda umduğu yönünde.

Zorluklar aşılabilecek mi?

Bu sertleşmenin DTP açısından güncel bir başka boyutu da var. Başbakan Erdoğan’ın 7 Aralık’ta ABD Başkanı Barack Obama ile yapacağı görüşme öncesinde, Irak’taki PKK varlığı açısından kritik konumdaki Amerikan yönetime ‘Açılım hiç de Erdoğan’ın göstermek istediği gibi pürüzsüz gitmiyor’ görüntüsünü vermek. Bunda başarısız oldukları söylenemez. Yetkililer, PKK gösterilerinin ortaya çıkan görüntüler açısından medyatik ve ses getirici olsa da giderek daha az sayıda katılım getirdiği saptamasını yapsa da, ‘PKK yalnız Irak dağlarında değil, Türkiye’nin büyük şehirlerinde de tabanı var’ mesajı sergilenmiş oldu.

Erdoğan ise, Obama ile görüşmesine Irak’taki PKK mücadelesi bakımından ne kadar önem verdiğini, tıpkı 5 Kasım 2007’de George Bush’la görüşmesine gittiği gibi, heyetine
Genelkurmay İkinci Başkanını (Orgeneral Arslan Güner) dahil ediyor. Erdoğan’ın Obama’ya Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç’ın ‘DTP köstek olsa da başarılı olmaya mecburuz’ demesi gibi, ‘Yola devam. Destek olun’ mesajı vermesi bekleniyor.

Ancak dün itibarıyla Ankara’da, bir taraftan (Adalet Bakanlığı resmen yalanlasa da) ‘Öcalan’ı yeniden yargılayıp af mı edecekler?’ kuşkusunu zihinlere düşüren CHP ve MHP, diğer taraftan da DTP’nin Kürt açılımına zor günler yaşattığı görüntüsü hâkim oldu.

Kaynak: Radikal

En zor zamanlarda en zor coğrafyada zorlu ve çileli bir hayat sürdü. Bu zorluklar onu yıldırmadı, bilakis kavileştirdi. İnancından, düşüncesinden, kimliğinden asla taviz vermedi. Özgün Duruş yazarı Altan Algan haftanın portresinde Abdulmelik Fırat`ı yazdı:

Altan Algan / Özgün Duruş Gazetesi

Koşullar ne olursa olsun onurlu duruşa sahip çıkmak… Üstelik bunu vasiyeti ile de tanıklaştırmak… Devletin ikiyüzlü törenselliği ile başka bir hayata başlayacak cansız bedeni arasına ikirciksiz bir mesafe koymak ve muhkem yerini her dem muhafaza etmek… Devletin munis oğlu olmayı reddetmek… Tavırları ile toplumsal tavırsızlık karşısında daima yalnızlık ile saf tutma arasında bir yerde durdu Abdülmelik Fırat ya da halkının ona seslenişiyle Şeyh Melik. Siyasete başladığı yıllardan ölümüne değin sürdü bu durum. O yüzden ne zaman kendisinden söz edilse büyük çoğunluk saygıyla bahsetti. Buna karşın evcilleş(tiril)menin tekdüzeliğine teslim olmadı.

Entelektüel ve yalnız

Edward Said’in uzaktan akrabası oldu bu tavırlarıyla. Edward Said`in Entelektüel, Sürgün, Marjinal, Yabancı’da tanımladığı entelektüel aktivizme yakışan alınterli bir akrabalıktır bu. Onun entelektüelliğe dair kitabındaki tespitleri ne doğru, ne çok anlatır bize Fırat’ı: “Nabza göre şerbet vermek, konuşulması gereken yerde susmak, şovenist kabadayılıklara rağbet etmek, bir entelektüelin kamusal rolüne en çok gölge düşüren tavırlardır. Salt hükümet politikalarını eleştirmek değildir bu; daha çok entelektüelin yarı doğrulara ya da basmakalıp fikirlere pabuç bırakmamak için tetikte olmayı görev edinmesi meselesidir.”

Evet, bu derin ve trajik bir yalnızlıktı! Bir yandan istihbaratçılar, JİTEM, özel timler tarafından seçim çalışmalarında Kürtçe konuştuğu için suçlandı öte yandan Yeniden Özgür Gündem gazetesinde Abdullah Öcalan tarafından oligarşinin adamı olmakla itham edildi. Cumhuriyet tarihinde hep tekrarlanan bir durumdu bu. Ne zaman Kürt sorunu konuşulsa ya da konuşulmaya çalışılsa koca bir ülkenin tekrara düşmesinin bilindik ama aynı zamanda alışıldık replikleriydi bunlar.

Onurlu duruş

“Abdülmelik Fırat’ın en belirgin özelliği nedir?” diye sorulsa hemen vereceğim yanıt şudur: Onurlu duruş. Hele her türden temsiliyetin aralardaki mesafeleri azaltmak adına melezleştiği, kendi asli duruşundan vaz geçtiği bir ortamda onurlu duruşa sahip çıkmak bir namus meselesi olarak daha da önemli hale gelmektedir. O arkasında onurlu bir duruş bıraktı; bu asli duruşa sahip bir insanın hakkını teslim etmek ve böylece yakın geçmişin ortak hafızasında acıyla yoğrulan bir hayata olan borcunu ödemek ise kalanların üzerine düşen bir vecibe.

Değişen ama aslında aynı iktidar mantığının maskelerini takmakta zorlanmayan her paşayla, her yeni hükümetle, devrilen her siyasetçiyle birçok kez sürgüne gönderilen Abdülmelik Fırat’ın hayatıyla yeniden başa dönülmüştü Kürt sorunu noktasında.

Peki, kimdi Abdülmelik Fırat? Onun hayatından kimi kesitleri anlatarak düne ve bugüne ilişkin aydınlatıcı bilgilere ve tavırlara sahip olmak mümkün mü? Bilinir ama bilinmez. Öyle olsa bile, onları hatırlamanın gerekli olduğuna inanıyorum. Bizden sonra geleceklerin asla unutmaması için. Çünkü o, bunları her şeye rağmen kardeşlik için ortaya koyduğu engin çabanın bir sonucu olarak bize bıraktı. O nedenle bu konuda bir girişimde bulunmak da gerekiyor kanımca. Böyle bir şey için değişik çıkarımlarla yol almak mümkün pekâlâ.

Her şeyden önce çok dramatik bir hayatı var Abdülmelik Fırat’ın. Çünkü o Şeyh Said’in torunu. Kendi deyimiyle “rejimin kan davalısı”. Ama o kan davasını hiç gütmedi. Düşünce davasını ise her zaman sürdürdü. Sabır ve mücadele ile biçimlenen hayatında düşmanlarının saldırılarına direnerek sabretti. Çünkü Peygamber öğretisinin gereği olarak kindarlıktan uzaktı.

Ömür boyu sürgünlük

Kendisi de Filistin asıllı bir Amerikalı sürgün-entelektüel olan Edward Said, entelektüellerin “sürgün“ niteliğini öne çıkarıyor. Ama bu sürgünlük coğrafyasal anlamda değil, düşünsel, toplumsal anlamdadır. Abdülmelik Fırat ise hem statükonun düşünsel sürgünü hem de coğrafi anlamda sürgündür. Onun öyküsü Kürtlerin yaşamak zorunda kaldıkları yoklukların, yoksunlukların ve engellemelerin de öyküsüdür aynı zamanda. Doğduğu, ama çocukluğunu yaşayamadığı, mutlu olmasına imkân tanınmadığı coğrafyadan farklı kentlere, ona karşıt ya da benzer başka diyarlara sürer bu sürgün. Buna rağmen ülke dışına çıkmaz. Ülkeyi düzlüğe çıkarmayı dilemiştir çünkü. Ama onun azmi ve kararlılığı bir türlü karşılık bulamaz. Bu yüzden “Êdî nizanim ez çi bêjim / Bilmem ki artık ne söyleyeyim zebanım” der.

Abdülmelik Fırat`ın babası Şeyh Şahabettin, Şeyh Sait`in kızı Ayşan Hanım`la evliydi. 1925`teki isyanın ardından Şeyh Sait ve pek çok yakını idam edildi. Ailenin hayatta olan mensupları da sürgüne gönderildiler. Devletin bildik iktidar töresi gereği sürgüne gönderilenler, 1929`un Mart ayında Takrîr-i Sükûn Kanunu`nun kaldırılmasıyla memleketlerine geri dönebildi. Ancak topraklarına el konulmuştu. Tekrar gidip yerleşmelerine izin verilmiş, fakat araziler resmen verilmemişti. Şeyh Said ailesi de köyüne dönmüştü. Bu arada Soyadı Kanunu çıkarılmış, Şeyh Said ailesinin bir kısmına sürgünde Fırat soyadı verilmişti. Ancak aile 1935`te ikinci kez sürgüne tabi tutuldu. Bu sürgünde Abdülmelik Fırat iki yaşındaydı. Abdülmelik Fırat, iki yaşında sürgüne gittiği yılları şöyle anlatıyor:

“1935`te ailemiz ikinci sürgüne tabi tutuldu. Ben iki yaşındaydım. Tabiî ben o yılları, sürekli dinledim annemden, babamdan. Daha sonra sürgüne giderkenki halimi bir fotoğrafta gördüm. Sürgüne gönderildiğimiz gün, bir hatıra fotoğrafı çekilmiş. Ben iki yaşındayım, entarim var ve ayağım çıplak. Böyle çıplak ayaklarla, perişan durumda bizi tekrar sürüyorlar. Bu sefer Erzurum`dan Trakya`ya sürüyorlar. İlkin Edirne`nin Vize ilçesinin Sergen ve Midye köylerine verilmişiz. Sonra amcamlar itiraz etmiş, ‘”Biz hepimiz akrabayız, kardeşiz, amca çocuklarıyız, bizi bir araya verin` diye. Kabul etmemişler ve bizi ikiye ayırmışlar. Uzun bir süre sonra da Sergen`de toplamışlar.”

1945 yılında çok partili sisteme geçilmesi, ardından hükümetin Kürt politikasındaki sertliği görece yumuşatan tavrı, sürgünden geri dönüşe yeşil ışık yakılabileceğini gösteriyordu. Bir sabah radyodan dinledikleri haberlere bir türlü inanamadı Fırat ailesi. Tekrar tekrar saat başlarını bekleyip, ajansı dinlediler. TBMM, 8 Haziran 1947`de 5098 sayılı kanunu kabul ederek, 1934`teki Mecburî İskân Kanunu`nun bazı maddelerini değiştirmiş, bazı maddelerini de yürürlükten kaldırmıştı. Fırat ailesi bir kaç günlük yolculuğun ardından Hınıs`ın Kolhisar köyüne dönüyorlar. Fırat`ın hayallerini süsleyen köyün yerinde yıkık dökük bir köy vardır.

Menderesle tanışma

Köklü ama aynı zamanda Cumhuriyet devrinin “öteki” ailesinden gelmesi, henüz genç yaşta siyasetle tanışmasına neden oldu. Menderes, DP`nin yükselişinin devam etmesini istiyor ve bölgede nüfuzu bulunan ailelerle irtibatını kesmiyordu. İlişkiye girdiği ailelerden birisi de Şeyh Said`in ailesiydi. Adnan Menderes, Fırat ailesinden 1957 seçimleri öncesi bir milletvekili adayı istedi. Ailenin okumuş genci 23 yaşındaki Abdülmelik, aşiret kararıyla aday gösterildi. Ancak yaşı seçilmeye yetmiyordu. Fırat bu yılları şöyle anlatıyor: “Yaşım yirmi üçtü. Milletvekili seçilmem için büyütmem gerekiyordu… Gıyaseddin Karaca Bey ile görüştük. Çayırlı`da mahkemeye müracaat ettim, yaşım büyütüldü. Savcı da temyiz etmedi ve hükme bağlandı, yani kaziyeyi muhakeme durumuna geldi. Artık geri dönüşü olmayacak şekilde, yasal olarak yaşım 30 olmuştu. Ben hiçbir siyasî faaliyete girmedim, Erzurum`un hiçbir ilçesine gitmedim, adeta Erzurum`un merkezinde gizleniyor gibiydim. Buna rağmen seçildim. Erzurum`dan on üçüncü kişi olarak listeyi kazandım. Böylece parlamentoya girdik.” CHP yanlısı basın organları da geri durmayıp “Şeyh Said’in 15 yaşındaki torunu, Atatürk’ün meclisine girdi” diye günlerce yayın yapmışlardı.

Yassıada tutuklusu

Ancak, Abdülmelik Fırat’ın ve Şeyh Said ailesinin ve bütün ülkenin faciasını yeniden başlatan bir dönem gelir. Çünkü 27 Mayıs darbesi yapılmıştır. Menderes`i idam eden darbe yönetimi, Abdülmelik Fırat`ı da Yassıada`da yargıladı ve tutukladı. 27 Mayıs darbesinde tutuklanan yaklaşık 500 kişinin içinde en genci Abdülmelik Fırat`tı.

Abdülmelik Fırat 1,5 yıla yakın Yassıada`da kalmıştı. Yargılama sonucu önce idam cezasına çarptırılmış, daha sonra hapis cezasına çevrilmişti. Fırat, 1,5 sene de Kayseri cezaevinde kalmıştı. Abdülmelik Fırat, 27 Mayıs darbesi esnasında yaşadıklarını şöyle anlatıyor: “MBK üyesi Fazıl Akkoyunlu, albay bir arkadaşıyla beni diğer DP milletvekillerinden ayırarak kurşuna dizmeye götürdü. Yanında bir albay vardı; kendisi yarbay olmasına rağmen, albay onun emrindeydi. Beni arabadan indirdiler, Harp Okulu`nun sol tarafındaki ağaçların arasına götürdüler. `Seni öldüreceğiz` dediler. Üzerime silahlarını doğrulttular. Hayatım bir sinema şeridi gibi gözlerimin önünden geçti. Tam tetiği çekecekleri sırada, başka bir subay yaptıklarına karşı çıktı, böylece emellerine nail olamadılar.”

Çileli hayat

12 Mart 1971 muhtırası ve 12 Eylül 1980 darbesinde ailesiyle birlikte gözaltına alındı. Yine zindanlara doldurulurlar, sürgünlere, mecburî iskânlara tâbi tutulurlar, ülkenin kendi yaşadıkları yörenin uzağındaki bölgelerinde. Çünkü potansiyel bir tehlike ve rejim düşmanı olarak görülürler hep. Ardından 19 yıl “siyasi yasaklı” olarak yaşadı. 1991 yılında DYP`den milletvekili seçildi, ancak 2 yıl sonra “Milletin oyunu alıp bir şey yapmayan hükümette duramam.” diyerek iktidardaki partisinden ayrıldı. “Peygamber öğretisinin rehberliğinde” yürüyen, çocukluk ve gençlik yılları da dâhil olmak üzere “zalimlerin diri tanrılarından korkmayan” Abdülmelik Fırat, 1996 yılında bir PKK itirafçısı “Bize yardım ediyordu” deyince, bu kez Bayrampaşa Cezaevi`nde yattı. Yetmişine merdiven dayayan ihtiyar delikanlı, zihni ve kalbi heyecanının sonucu olarak 2001 yılında fazla bir başarı sağlayamayan Hak ve Özgürlükler Partisi`ni kurdu. Onun politik çabalarında başarılı ol(a)maması, haklı olmadığı anlamına gelmez elbette. 5 yıllık genel başkanlığı döneminde hakkında 200`den fazla dava açıldı. 2006`da siyaseti bıraktı, hayatı boyunca hasret kaldığı memleketi Hınıs`a yerleşti.

Onun öyküsü, yaşadığı ve kaçınılmaz biçimde şahitlik ettiği uzun hayatı, bağışlanamaz aşağılamaların, benimsenemez gerçeklerin, umarsız bulanık arayışların, gerçekleşmeyecek düşlerin, ödünsüz bilincin, yıkıcı hesaplaşmaların, uzlaşmazlığın öyküsüdür. Abdülmelik Fırat Türkiye’de bir sürgündü. Onun sürgünlüğü, sürgünün iki anlamını da kuşatıyordu: Hem yerinden yurdundan edilmek hem de kendine özgü kişiliği olmak. Onun sürgünlüğü, salt yerinden yurdundan edilmişlikten kaynaklanmıyor. Muhalif kimliğinin getirdiği bakış, sorgulayıcılık her dem hayatının belirleyici ibresi olmuştur. Onda baskıcı politikaların oluşturduğu derin yara etkindir. Buna karşın açımlayıcı ve katılımcı bir sestir. Düşünen, irdeleyen, başkaldıran, reddeden, kimlik belirtilerini araştıran bir şahsiyet. Sorumluluk sahibi bir insan olarak savunduğu kimlik belirtileri yalnız kendisinin değil, çelişkiler arasında kalmış ülkesinin kimlik belirtileridir. Bu yüzden dar/beli vatanseverliğin belirleyen, tanımlayan, bizi tutsağa dönüştüren, üstümüze bir yafta yapıştıran, bize bir maske yakıştıran tavır ve tutumunun tutukluğunun kavrayamadığı bir kişiliktir.

Şeyh Melik, “Fırat’ın oğlu” olarak hep fıtratına sadık kaldı; son yolculuğunda bile.

Tek parti dönemi uzmanı ünlü tarihçi Prof. Dr. Mete Tunçay, Atatürk ve Dersim`i farklı bir söylemle ele alıyor. İşte Star gazetesinde yayınlanan Fadime Özkan röportajı:

Fadime Özkan`ın röportajı…

Prof. Mete Tunçay, Türkiye’de siyasal düşünceler tarihi disiplininin gelişmesinde katkısı çok büyük olan, çok büyük bir düşünür, akademisyen. Sosyalizmin (hatta sosyal demokrasinin) gerçekleşmesi için demokrasiyi gözden çıkarmayı düşünen kimi “sözde sosyalistler”den farklı olarak liberal demokrasiye, açık topluma inanıyor. Herkesin ortak saygısını kazanmış sol liberal bir demokrat. Tarihçiliğin namusuna halel getirmeyen bir tarihçi. İki ciltlik “Türkiye’de Sol Akımlar” adlı devasa çalışmasının yeni baskısı İletişim Yayınları’ndan çıkınca kapısını çaldık ve Türk sol düşünce tarihinden bugünün neden güçlü bir solun olmadığına, tek parti döneminden Atatürk’e, Dersim’e kadar engin bir deryaya daldık. İnsanın, işi gücü bırakıp öğrencisi olası geliyor. Öyle “tatlı” anlatıyor. İstanbul Bilgi Üniversitesi Tarih Bölümü Başkanı olan Tunçay’ın pek çok başka değerli çalışmasının yanı sıra “Türkiye Cumhuriyeti’nde Tek Parti Yönetiminin Kurulması” adlı çok önemli bir çalışması daha bulunuyor.

..

Atatürk ve Cumhuriyetin ilk yılları artık daha geniş toplum kesimlerinin de takip ettiği bir tartışmanın öznesi oldu. Yöntem ve üslubu nasıl buluyorsunuz?

Teslim etmek gerekir ki; Türkiye’de bir Atatürk tapısı / kültü kuruldu. Atatürk tanrılaştırıldı. Bu Mustafa Kemal’in kendi sağlığında başladı. Bunda biraz da kendi günahı var. Atatürk çok akıllı bir adamdı. Kendisinin bir dizi sözü vardır, “Sana büyük adam diyecekler bunlara inanma” falan diyor kendisine ama beşeri bir şey tabi, kendisinin yaratıcı, kurucu, baba olduğunu söylediklerinde buna razı oluyor. Etrafında bunları söyleyen bir sürü adam var. Kötü manzumeler yazan Behçet Kemal mesela, Atatürk mevlütü diye bir şey yazdı, Atatürk’e peygamberlik izafe etti falan. Bütün bunlar abartmalı şeyler. Atatürk’ün etrafında kurulan şey böyle başladı başka bir yere gitti.

İNÖNÜ’YE MUHALEFETLE BAŞLADI

• ‘Abartmalar’ nasıl bir yere doğru gitti?

Yıllarca önce Bulgaristan’da geziyorum. Yanımda da Cengiz Hakof adında bir Türk var. Orada tarih profesörü. Ben Kiril harfleri okuyorum ama Bulgarca bilmiyorum. Bir yerde Dimitrov’un adını gördüm. Ne yazıyor burada, diye sordum: “Dimitrov Bulgarya’nın yetiştirdiği önemli adamlardan biridir’ yazıyor dedi Cengiz. “Ulan” dedim “Ne kadar kansızsınız. Biz olsak en büyük deriz”. Cengiz de dedi ki “Olmaz, Dimitrov en büyükse, Jivkof eşeğin biri mi demek istiyorsun?” Bu bana müthiş bir aydınlanma olarak geldi.

• Ne anlamda?

Çünkü “Atatürk çok büyüktü, peygamberdi” diyenler bunu İnönü’ye muhalefet olarak yapıyorlar. İsmet Paşa paralara pullara kendi resmini koydurduğu zaman “sen kim oluyorsun da bunu yaptırıyorsun” dendi. Halbuki her padişahın kendi parasını çıkartması bizim geleneğimizdir. O da çıkartacak. İsmet Paşa’ya ‘sen küçüksün’ dememek için ‘Atatürk büyük’ deniyor. Bir süre sonra Halk Partisi bunun farkına varıyor: “Tabi büyüktü, partimizi o kurdu” diye bir yarışma başlıyor. Bir çeşit açık arttırma, çok abartmalı şeyler. Bunlar Atatürk’ün sağlığında başlamış olmakla birlikte asıl İnönü’ye muhalefette yükseliyor.

• Sağlıklı bir şekilde nasıl tartışabiliriz?

Bu kültten sıyrılmak “Atatürk haindi, faşistti” terimleriyle yapılabilecek bir şey değil. Atatürk de hiç şüphesiz bir takım takıntıları olmakla birlikte iyilik isteyen bir adamdı.

• Atatürk’ün takıntıları neydi?

Mesela Atatürk’ün bir Arap sevmezliği olduğu muhakkak. Kürtleri de her zaman bir tehlike olarak gördüğünü biliyoruz. Fakat ilginç yanları vardı.

MEMLEKETİN SAHİPLERİNİ BİLİYORDU

• Neydi en ilginç yanı?

Mesela Samsun’a çıktıktan sonra bir böbrek problemi var. Havza’da bir ay geçiriyor. 1919 28 Mayısı ve Haziranın önemli bir kısmı. Orada “memleketin sahiplerine” mektuplar yazıyor. Memleketin sahiplerinin kimler olduğunu biliyor. Çeşitli Kürt aşiret reisleri, şeyhler falan. İşte “sizinle şurada tanışmıştık, söylediklerinizi her zaman saygıyla hatırlıyorum” falan diye yazıyor ama içten içe de her zaman tedirgin. Kendisi de Türk milliyetçisi olduğu için diğer milliyetçiliğin yükselmesinden çekiniyor. Fakat Birinci Mecliste üzerine geldikleri zaman, hiçbir zaman Türk milleti falan diye milliyetçilik yapmıyor. Zaten Milli Mücadele, İslam milletinin mücadelesi. “Biz burada Türk’ü Arap’ı Çerkez’i Kürd’ü hep beraberiz” diyor.

POLİTİKAYA İNANMIYORDU

• Bu onun iyi bir politikacı olduğunu gösteren bir şey midir?

Politik manevra yapmak bakımından iyi bir politikacı ama politikayı sevmeyen bir adam Atatürk. Politika değil, buyurganlık yanlısı. Politika uzlaşı demektir. O ise kimseyle uzlaşmak istemiyor. Ama çeşitli

manevralarla onu ona, onu ona oynayıp kendi alanını açıyor. Pek çok örneği var bunun ama politikayı bir değer olarak benimsemiş biri değil. Pozitivist bir tarafı var. Neyin gerekli olduğunu bildiğine inanıyor. Doğruyu biliyorsan onu yerine getirmek senin için ahlaki bir vazifedir. O da biliyor neyin iyi olduğunu, ona inanıyor. O yüzden de buyuruyor.

BİR DİKTATÖRLÜK MÜ BIRAKACAĞIM?

• Milli mücadele ile ilgili bildiklerimiz ne kadar doğru?

Bir takım oransızlıklar var. 1. Dünya Savaşında Osmanlı ordusu 2 milyon kişiyi askere aldı. Ve Avrupa cemiyeti ülkelerinde, Kafkaslarda, Sina’da, Çanakkale’de büyük darbeler yedi. Ermenilerle başlayan sonra Yunanlılarla devam eden Milli Mücadelede sayılar inanılmayacak kadar küçüktü. En çok yüzeli, iki yüz bin kişi. Son derece uzun sürmüş küçük bir şey ama Milli Mücadele ya da İstiklal Harbi, siyasi bir olay olarak önemli. Fakat sonrasında politik sebeplerle Ali Fuat Paşa, Karabekir Paşa ve Rauf Bey ortalıktan siliniyor. Bunlar da muhalefete geçiyor. Ali Fuat Paşayı Çerkes Ethem ile işbirliği yaptı diye Moskova’ya büyükelçi olarak sürüyorlar, Karabekir’in askeri zaferlerini görmezden geliyorlar. Sonra Rauf Bey’e takıyor. Ki Rauf Bey Milli Mücadele’de hep onunla birlikte. Mesela Nutuk’ta en çok yerilen kişi Vahdettin değil Rauf bey.

• Muhaliflerini ekarte etmekten dolayı bir rahatsızlık duyuyor mu?

Tabi Atatürk zeki bir adam. Fethi Okyar’a Serbest Fırka’yı kurdurtmadan önce Okyar’ın defterine kaydettiği bir şey var. Atatürk ona dert yanıyor, diyor ki “Bütün gençliğim Harbiye sıralarında Abdülhamit’e muhalefetle geçti. Şunları, şunları yaşadık öyle bir durum oldu ki, bugün gözlerimi kapasam arkamda kalacak olan bir diktatörlük manzarasıdır”. Mustafa Kemal’in böyle düşündüğüne şüphe yok.

• Bu bir pişmanlık ifadesi sayılabilir mi?

Hayır. Pişmanlık değil de daha çok bir hayal kırıklığı. “Ben beceremedim bu işi” demek gibi bir şey.

Tek Parti döneminde yaprak kıpırdamadı

• 1936 doğumlusunuz…

Çocukken 2 buçuk yaşındaki halimle Atatürk’ün cenaze törenini hatırlardım. Üzerimdeki kıyafeti tarif etmiştim de annem doğrulamıştı.

• O ilk yıllar, heyecanlı ama kaygılı yıllar. Psikolojisinden de etkilendiniz haliyle?

Cumhuriyetin ilk yıllarında herkesi sarmış bir heyecan vardı. Pek çok kişiyi almış götürüyordu. Ama bu ne pahasına oluyordu? Alfabe inkılâbından sonra okur yazarlık yüzde 10’larda geziyor. Ekonomik felaket kötü. Köylünün üretimi para etmiyor. Peşinden benim hatırladığım savaş yılları. Annemin ekmek dilimlerini güneşte kurutup bozulmasın diye saklardı. Şeker, ekmek karneyle. Üniversiteyi bitirdiğim yıllar eleştirel gözle baktığım yıllar. O vakte kadar bunlar verilmiş bunlara uyacaksın, doğru olan da budur iyidir hep iyiye gidiyor…

• Merakla ve eleştirel gözle baktığınız yıllardan bugüne ne değişti ülkede

DP’ye gelinceye kadar Türkiye, elli yıldır kımıldamamış bir vaziyette. Her ne kadar benim arkadaşlarım mesela Sina Akşin DP’nin iktidara gelmesini karşı devrim olarak görüyor idiyse de hakikat halinde, köylerin elektriği yok, yolu yok, şehirlerde küçük bir grubun yaşadığı hayatla nüfusun büyük çoğunluğunun hiçbir alakası yok. İlk defa böyle bir entegrasyon DP zamanında başladı. Elektrifikasyon 60’tan sonra gerçekleşti. Benim gençliğimde telefon büyük bir belaydı. Bir tarafa telefon edeceksen santrale yazdırırsın; acele yıldırım bilmem ne diye farklı tarifelerde, beklersin. Teknoloji açısından müthiş bir gerilik vardı.

İkinci Dünya Savaşına İsmet İnönü Türkiye’yi sokmadı. Belki en büyük iyiliği o oldu. Gerçi adamı da ‘milletin erkekliğini öldürdü’ diye tenkit ettiler. Savaşı girsek iyi olur iyi. Benim elime bir liste geçti. Ayak diremek için “ordunun ihtiyaçları karşılanırsa savaşa katılabiliriz” deniyor. Rauf Orbay heyetinin İngilizlere sunduğu bir liste bu. Toplu iğneye dikenli tele varıncaya kadar her şey var listede. Sadece toplar tüfekler değil. Toplu iğne bile yapılamıyor. Toplu iğne çivi gibi bir şey. Kumaşa saplayınca yırtıyor kumaşı. Ampul diye bir şey yok. Türkiye Tek Parti döneminde hiçbir şey yapamadı. 2. dünya savaşı gelince de onun sıkıntıları boğucu oldu.

Dersim’de isyan bastırılmadı halk edeplendirildi

• CHP’nin genel başkan yardımcısı Onur Öymen, kendini savunmak için “Ne yani Dersim isyanını bastıranlar faşist miydi” dedi ve bir tartışmayı kapatmak isterken farkına varmadan başka bir tartışmayı başlattı.
Milli Mücadelenin başında, Cumhuriyetin ilk yıllarında Bektaşiler Aleviler kesinlikle Mustafa Kemal’i desteklediler. Hele hilafeti kaldırması Alevileri sevindirdi çünkü baskı unsuru gibi görülürdü. CHP Alevilerin partisiydi, bu Dersim’e rağmen devam etti. Alevilerin CHP desteği Demirel zamanına dek devam etti. Hatta bir ara anayasaya aykırı bir Alevi partisi kuruldu. Demirel bu partiye sırf CHP’den bir kısmını kopartır diye izin verdi. Ama Dersim özel bir durum.

• Nasıl özel bir durum?

Atatürk dönemindeki ayaklanmalara karşı yapılanların hepsine tedip deniyor. Edebe getirme yani bastırma. Ama bir isyan yok. Bir çok yerde “ola ki bunlar ayaklanır” diye önleyici tedbir alınıyor. Şeyh Sait’inkinde önce bir isyan sonra harekat var. Diğerlerinde bir isyan bastırmaktan değil Kürtlerin yola getirilmesinden bahsediliyor. Dersim’den önce ve sonra Kürt ve Türk Alevi cemaatinin büyük kısmı CHP’yi desteklemiştir. Alevilik etnisiteden önemliydi.

• CHP Tunceli’den iki vekil çıkarırdı ama 22 Temmuz’da bu olmadı. Aleviler de “CHP’nin arka bahçesi değiliz” demeye başladı. Laikliğin Kemalizmin bekçisi ilan edilip de aynı sistem tarafından görülmemeyi sorguluyorlar” artık.

Alevilik kimliği tanınmıyor, böyle bir kabul yok. Bir Alevi toplantısında “Osmanlı, halkı din üzerinden sınıflandırıyor. Ermenileri Gregoryanlar, Katolikler ve Protestanlar diye üç ayrı millet olarak kabul ediyor. Fakat iş Müslümanlara gelince ayrım yapmıyor, Alevi milleti demiyor. Aleviliği geçici olduğunu ümit etmek istedikleri bir sapma diye görüyor” deyince Aleviler “Mete hoca bize sapık dedi” diye itiraz ettiler. Talihe bak ki yanımda Mehmet Ağar oturuyor. Kalktı, hoca öyle demedi, dedi. “Şu hale bak” dedim kendime “beni Mehmet Ağar savunuyor”.

Demokrat Parti muhalif değildi

• Demokrat Parti döneminde Atatürk’e ve dönemine siyasi muhalefet var mı?

DP’de herhangi bir Atatürk muhalefeti yok. Celal Bayar belki en içtenlikli Atatürkçü. Her şeyini Atatürk’e borçlu. 27 Mayıs’ta Atatürk inkilaplarına muhalefet etti deniyor ama bu haksız bir ithamdı. Menderes daha serbestçe ‘İstiklal harbi dediğiniz şey, 3,5 sene sürdü 6 aylık işti, halbuki sayılar küçük, ben bunu ast subaylarla da yapardım’ gibi münasebetsizlikler etti diye çok kızdılar ama asıl işin sahibi Celal Bayar müthiş bir Atatürkçü. Hatta bir dönem bir Ticaniler put diye Lozan meydanındaki Atatürk heykelindeki kılıcı tutan ip kırmış. Celal Bayar, bir sembol olarak Cumhurbaşkanı sıfatıyla gelip kaynak makinesiyle kendisi tamir etti heykelin ipini.

Bu topraklar bir ‘federasyon’a gebe

• Prof. Halil İnalcık “Türkiye milli devlettir. Yeni Osmanlılıktan bahsediliyor, bu yanlış olur” dedi. Türkiye’nin Osmanlı bakiyesi ülkelerle ilişkileri de giderek gelişiyor, ne dersiniz?

Osmanlılık değil ama ben bir ‘federatif ülke’ye inanıyorum. Ben görmem ama, insanlık çeşitli gruplaşmalar etrafında bir dünya devletine doğru gidecek. BM son derece sınırlı tecrübe. Muhtemelen eski Osmanlı toprakları üzerinde bir federasyon olacaktır. Türklerin hâkimiyetinde değil Türklerin de, Yunanlıların Bulgarların Sırpların Arnavutların, Kafkasların, Suriyelilerin Iraklıların Ürdünlülerin İsraillilerin de yer alacakları bir federasyon. Bana öyle geliyor ki bu yapıya erişilse var olan problemler daha kolay çözülebilir. Mesela Kürt Türk çatışması bu kadar taraf olursa daha sağlıklı çözülebilir. Ama buna yeni Osmanlıcılık demek yanlış olur. Osmanlıdan önce de burada bu insanlar bin yıl ortak bir yönetim altında yaşadılar, Doğu Roma’da. Bir arada yaşama geleneği var.

Kaynak: Star

Molla Mehmet Gürgöze Şeyh Said kıyamı ile ilgili gazetemiz Özgün Duruş`a çarpıcı açıklamalarda bulundu:

Özgün Duruş Gazetesi

Molla Mehmet Gürgöze kimdir?

1933 yılında Elazığ’ın Palu ilçesi Gökdere köyünde dünyaya geldi. 1949 yılında Gökdere İlkokulu’ndan mezun olduktan sonra, Bingöl’de medrese tahsiline başladı. Bingöl, Silvan, Muş medreselerinde eğitim gördü. Bir süre Muş’ta fahri imamlık ve müderrislik yaptı. 1972 yılından itibaren ise Elazığ’ın Palu, Kovancılar ve Sivrice ilçelerinde İmam-Hatiplik yaparak 1984 yılında emekli oldu. Evli ve altı çocuk babasıdır. 

Bismillahirrahmanirrahim. Elhamdülillahi rabbil-alemin. Vessalatu vesselamu ala rasulina Muhammed’in ve ala alihi ve sahbihi ecmain.

Merhum Şeyh Said Efendi’nin hadisesi, ki ben buna isyan kelimesinin kullanılmasından hicab ediyorum, ileride de delilleriyle göstereceğim gibi tamamen İslami bir kıyamdır. Zira isyan ancak ortada meşru bir yönetim varsa, onun karşısına çıkılması halinde söz konusu olur. Hz. Ali ile Muaviye meselesi gibi. Fakat Şeyh Said Efendi’nin hareketi bir kıyamdı, isyan değildi. Çünkü başa gelen yönetimin icraatı ortaya koyuyordu ki dine karşı bir düşmanlık vardı. Mesela tevhid-i tedrisat kanunu çıkardılar. Cumhuriyetin başındaki ilk kadro bu kanunu çıkararak, dini ilimlerin öğretildiği medreselerin kapısına kilit vurdular. Müderrislerin kimisini sürgün ettiler, kimisini hapse attılar, kimisini idam ettiler. Onun için Şeyh Said Efendi’nin kıyamı sadece İslamiydi, başka bir fikir yoktu.

Hatta İstiklal Mahkemesi reisi Mazhar Müfit Kansu kendisine “Sen Doğu’da bir Kürt devleti kurmak mı istiyordun?” diye soruyor. “Hayır” diyor “Böyle bir şey kat’iyyen aklımdan geçmemiştir. Hatta benim hareketime katılan Türk aşiretleri de vardır. Türk Kürt Müslüman’dırlar, kardeştirler. Bu coğrafyada asırlarca birlikte yaşamışlardır. Benim ayrı bir Kürt devleti kurmak aklımdan bile geçmemiştir” diyerek bu iddiayı kendisi yalanlıyor. Bizim de kanaatimiz Şeyh Said Efendi’nin kıyamı sadece bu dine karşı olan düşmanlığı ortadan kaldırmak, Cumhuriyete bir düzen vermekti. Mesele buydu. Bütün kanıtlarla ispatlıdır ki, Şeyh Said Efendi’nin kıyamı İslamiydi, milliyetçilik fikri kendisinde yoktu.

Yine bazıları iftira ederek diyorlar ki, Şeyh Said Efendi’yi İngiliz casuslar tahrik ederek harekete geçirmiştir. Bu Şeyh Said Efendi’nin mübarek kemiklerini kabirde bile titretecek, incitecek bir iftiradır. O dönemde devlet bilgi toplamak için, İngiltere’nin Ankara Başkonsolosluğu’nda görevli bir Türk polisini Palu’ya gönderiyor. Daha kıyamdan önce. O polis Palu’ya gelerek kendisine İngiliz casusu görünümü veriyor. Bundan daha gülünç bir şey yoktur ki, o İngiliz casusu görünümündeki Türk polisi, Palu’nun ileri gelen eşrafından Kör Sadi ile görüşmüştür. Şeyh Said’le değil. Bundan daha büyük bir hezeyan, daha büyük bir yalan yoktur. Zira Şeyh Said Efendi o dönemde, kıyamdan önce de sonra da Palu’ya ayak basmamıştır. Bu görüşmenin Şeyh Said’le yapıldığı iddiası büyük bir yalandır. 

Şeyh Said İslami bir ayaklanma gerçekleştirse de, onunla birlikte hareket eden Kürt aşiretlerinin bir Kürt devleti kurma amacı var mıydı?

Bir defa Şeyh Said Efendi kan dökülmesine kesinlikle taraftar değildi. Bu konuda gizli bir sırdır ki, Kazım Karabekir ile Şeyh Said Efendi arasında bir münasebet vardı. Hatta Kazım Karabekir diyor ki, “Efendi eğer kıyam edeceksen, ben görev başındayken yap. Benimle cumhuriyetin başındaki kadronun, tabir yerindeyse suyu bir arktan yürümüyor” diyor. Fakat Şeyh Said Efendi diyor ki, “Ben Müslüman evlatlarını birbirine kırdırmak istemiyorum.” Kıyam da Karabekir emekli olduktan sonra vuku buluyor. Yani Şeyh Said Efendi, Müslüman kanı dökülmesini katiyetle istemiyordu.

Kürt aşiretlerine gelince… Elbette bir plan bir bölgede gerçekleştirilir ise, tabii olarak o bölgenin ismini alır. Ancak bu, o planın bir Kürt hareketi olduğu anlamına gelmez. Bu kat’iyetle İslami bir kıyamdır. Kürt milleti de dokuz yüz-bin yıla yakındır, İslam’ı kabul etmiş bir millettir. Dolayısıyla kıyamı yapanlar Kürt de olsa, kıyam İslamidir. Ama ne var ki, ashab-ı kiramın içinde bile yanlışlıklar yapanlar vardı. Şeyh Said’in hareketine katılan bazı cahil kişiler de bazen yağma ve talan yapmışlardır. Bunlar şahsi hareketlerdi. Ancak hareketin başı sağlamdı. Herhangi bir art niyeti yoktu. İslami gayeden başka bir fikri de yoktu. 

Dersim isyanında silahlı güçler dağlara çekilince, askerlerin sivil halka yönelik, kadın-çocuk ayrımı yapmadan katliam uyguladığına dair, görgü tanıkları birçok olay anlatıyor. Şeyh Said kıyamında da buna benzer olaylar yaşanmış mıdır?

Evet, evet, maalesef… Haklı haksız ayırmadan, köylerden insanları toplayıp götürmüşler, süngüden geçirdikten sonra, damlarda toplayıp canlı canlı yakmışlardır. 

Nerede olmuş bu olaylar?

Mesela Hor köyünde. Ben insanların yakıldığı o evin arsasını da gidip gördüm. Hor’da hadiseye şahit olan bazı insanlar hâlâ hayattadırlar. Horlular köyü boşaltmışlardı. Çevre köylerden toplanıp getirdikleri insanları, evlere doldurup diri diri yaktılar. Birçok bölgede, mesela Genç’te, Solhan’da kadınları-çocukları bile öldürdüler. Hamile kadını süngülediler, karnından çıkan çocuğu da süngüye taktılar. Haklıyı haksızı ayırmadılar. 

Şeyh Said hareketi ile bugünkü PKK arasında bir benzerlik veya ortak yönler var mıdır?

Hayır, kesinlikle. PKK’nın herhangi bir İslami gayesi yoktur. PKK’nın da Şeyh Said hareketini sahiplenmesi, kendisine mal etmesi tamamen yanlıştır. Hiçbir alakası yoktur. PKK’nın İslami bir yönetim getirme gibi bir gayesi yoktur. 

Şeyh Said’in karşı çıktığı Cumhuriyet miydi, yoksa Cumhuriyeti kuran kadroların İslam’a aykırı muameleleri mi? Yani İslami bir Cumhuriyet kurulsaydı, Şeyh Said’in tavrı ne olurdu?

Evet, eğer İslami bir yönetim olsaydı, Şeyh Said Efendi tüm varlığıyla desteklerdi. Fakat icraat ortadadır. Tekke ve medreseleri kapattıkları gibi, mesela İslam devletinde cuma günü olan tatili pazara aldılar. Hicri takvimi değiştirdiler. Kur’an alfabesini kaldırarak Latin alfabesini getirdiler. Buna benzer birçok uygulama vardır.

Kazım Karabekir’in Hatırat’ında okudum. Diyor ki: “Bir gün Büyük Millet Meclisi’nde kanun-i esasi değişikliğine dair toplantıya, çağrılmadığım halde gittim. Toplantıyı bizzat Atatürk idare ediyordu. İçişleri Bakanı Mahmut Esat Bozkurt söz hakkı alarak dedi ki, ‘Muhterem Milletvekilleri, biz bu dinde kaldığımız müddetçe Avrupa bizim yüzümüze bakmaz.” Ben dedim ki: ‘Mahmut Bey bununla neyi kastediyorsunuz? İslam dinini bırakıp Hıristiyan mı olalım?’ O ‘evet’ deyince, bütün milletvekilleri yuhaladı, Atatürk de yuhaladı. Hâlbuki onu tembihleyen Atatürk idi. Atatürk öyle kurnazca davrandı.” Hatta Atatürk’ün şöyle bir sözü de vardır: “Biz Amr bin As ile Muaviye’nin durumundan ders almalıyız.” Yani uyanık olalım. 

Şeyh Said bu durumu fark etti ve gereken tavrı gösterdi mi?

Evet. Şunu da söyleyeyim: Şeyh Said Efendi teşebbüs zamanındayken, bir gün kendi aile efradından bir cemaatin içerisinde otururken sigara içiyordu. Akrabalarından biri, Melik Fırat’ın babası olsa gerek, dedi ki: “Keko (abi), devlete karşı devlet lazım, orduya karşı ordu lazım. Bizim topumuz yok, tüfeğimiz yok, teyyaremiz yok, ordumuz yok. Vallahi can gidecek, mal gidecek, evlat gidecek, namus gidecek, her şey gidecek, bütün sevdiklerimiz elimizden gidecek. Beni dinlersen bu teşebbüsten vazgeç.” Şeyh Said Efendi’nin vermiş olduğu cevap çok enteresandır ve ispat etmektedir ki onun gönlünden İslam’dan başka bir gaye geçmemiştir. Diyor ki: “Emmioğlu, vallahi ben de kesin olarak biliyorum ki, can gidecek, mal gidecek, evlat gidecek, bütün bu sevdiklerimiz elimizden gidecek. Ne var ki, revz-u mahşerde, Rasulullah (sav) benim bu sakalıma yapışıp da ‘Said, o coğrafyaya gayr-i İslami bir yönetim geldi. İslam’a karşı düşmanlık besleyen bir kadro geldi. Sen niye ses çıkarmadın? Niye dalkavukluk ettin? Niye karşı koymadın’ derse, benim gideceğim yer neresidir? Vallahi o saydıklarının hepsinin benim nazarımda bu sigaranın külü kadar kıymeti yoktur. Ben Allah’tan korkarım. Allah’a karşı mesuliyetten korkarım.” Bu cevap üzerine oradaki herkes mendilini alarak gözyaşlarını sildi.

Şeyh Said’in bölgedeki âlimlerle ve bölge halkıyla ilişkisi, bölgedeki itibarı nasıldı?

İtibarı çok büyüktü. Hatta ilk toplantıyı Bingöl’de yapıyor. Şunu da söyleyeyim: Şeyh Said Efendi, Miralay Cibranlı Halid Bey’e çok defa “gel, biz teşkilatlanalım” diyor. Merhum Halid Bey, “Efendi zamanı gelsin, teşkilatlanırız” diyor. Fakat devlet bu imkânı vermedi. Atatürk o zaman yörenin en büyük âlimlerinden milletvekili Muşlu Hoca İlyas’ı, Halid Bey’i bu işten vazgeçirmesi için ikna etmek üzere gönderiyor. Hoca İlyas Erzurum’a gidip Halid Bey’e misafir oluyor ve sabaha kadar konuşuyorlar. Halid Bey’in verdiği cevap şu oluyor: “Hoca İlyas, vallahi ya benim kellem gidecek, ya bu gayr-i meşru Cumhuriyet gidecek.” Bunun üzerine Ankara’ya dönen Hoca İlyas’ın verdiği rapora dayanarak, Halid Bey’i Bitlis’te hapse atıyorlar. 

Bu kıyam Kazım Karabekir döneminde olsaydı, ordusuyla kıyama destek mi olacaktı?

Evet, Kazım Karabekir’in fikri buydu. Yalnız şunu söyleyeyim: Şeyh Said Efendi’nin oğullarından aldığımız bilgi. Diyor: “Abim hastaydı, tedavi için Ankara’ya gittik. O zaman Said-i Nursi’nin de Ankara’da göz hapsinde olduğunu duyunca abime, ‘Ziyaretine gidelim mi?’ dedim. Abim ‘olur!’ deyince ziyaretine gittik. Ancak çok kalabalık vardı. Biz içeriye Şeyh Said’in iki oğlunun ziyaretine geldiğini, eğer öncelik tanırsa görüşebileceğimizi, yoksa bekleyemeyeceğimizi haber gönderdik. Kapıcı gelerek bizi içeri aldı. Yanına girince Üstad ayağa kalktı, yanımıza gelip yüzümüzü gözümüzü öptü. Yanındakine dedi ‘Ceylan, işte benim her zaman söylediğim Ali Rıza budur. Bu kardeşim Şeyh Said Efendi’nin oğludur.’ Dedi ki ‘Babanızın kıyamından sonra ben on iki sene dizimi dövdüm. Keşke ben kardeşim gibi kıyam etseydim ve kahramanca ipe gitseydim,’ dedim. Rüya âleminde kardeşim Şeyh Said bana dedi ki: ‘Sen niye müteessir oluyorsun? Sen yine bizim kardeşimizsin. Biz küfr-ü mutlakla mücadele ettik, sen de cehl-i mutlakla mücadele ediyorsun.’ Bunun üzerine ben biraz müteselli oldum.” O babamızın ismini her zikredişinde, “kardeşim Şeyh Said Efendi” diyordu.

Bu olayı anlatan Şeyh Said Efendi’nin oğlu Şeyh Selahaddin Efendi diyor ki: “O ziyaretimizde Üstad bize anlattı: ‘Ben, İngilizler İstanbul’a girdiğinde, İngiliz Anglikan Kilisesi başpapazı, Şeyhülislam teşkilatına altı tane soru sordu. Her soruya yüz kelimelik cevap istiyordu. Rus esaretinden kurtulduktan sonra ben de Şeyhülislam teşkilatında bir üyeydim. O başpapaza cevap vermek üzere beni görevlendirdiler. Ona cevap olarak bir broşür hazırladıktan sonra dedim ki, ‘Ey İslam ümmeti, bu gayrimüslim papazın yüzüne tükürün! İngilizler bugün çizmesini bizim boğazımıza basmış, bizim nefesimiz çıkmıyor, o gelmiş gururlana gururlana bize soru soruyor. Onun yüzüne tükürün!’ Hazırladığım o broşür Ankara hükümetinin eline geçince beni Ankara’ya çağırdılar. Ankara’ya gelince baktım ki milletvekilleri namaz kılmıyorlar. Dedim ki, İslam ümmetini idare eden bir millet meclisi mebusları namaz kılmalıdır. Namazsız bir reisin Müslüman toplumu idare etmeye yetkisi yoktur. Bunun üzerine yetmiş tane milletvekili namaz kılmaya başladı. Fakat ihtilaf oldu ve Atatürk beni odasına çağırdı. Dedi ki, ‘Biz seni İstanbul’dan Ankara’ya çağırdık ki istifade edelim. Fakat sen aramıza bir fitne, bir münakaşa soktun.’ O zaman ben sert bir dille dedim ki ‘Paşa! Namaz kılmayan haindir, hainin Müslüman toplumu idare etmeye yetkisi yoktur!’ O zaman bu Büyük Millet Meclisi’nde kalamayacağımı anladım ve Van’a giderek mağarada inzivaya çekildim.

Şeyh Selahattin Efendi dedi ki, Üstad orada kendisine Şeyh Said’in kıyam yapacağına dair haber ulaşınca, Şeyh Said’e mektup gönderdiğini, mektubun sahibine ulaşıp ulaşmadığını bilmediğini söyledi. Fakat o mektubun içeriğinden bahsetmedi. Sonra ikinci bir haber ulaştı dedi. Kardeşim kıyam yapmış ve tutuklanmış. O zaman ben düşündüm, ikinci bir kıyam da tertiplesem ben kardeşimi kurtaramam. Zaten devlet o imkânı da vermedi. Beni mağara hayatından çıkardı ve Isparta’ya sürgün etti. O yüzden Şeyh Said Efendi’nin hadisesinde ben bulunamadım.

Yalnız anlaşılıyor ki, Kazım Karabekir’in destek olmayacağı konusunda uyarmıştı. Gerçekten de Kazım Karabekir’den hiç ses çıkmadı. Her ne kadar o tarihte görevde bulunmasa da etkili bir paşaydı. 

Cumhuriyet yönetiminin tek sorunu Müslümanlarla değildi, Türkçülük politikalarıyla Kürtlerle de önemli problemler yaşadı. Şimdi bu sorunun çözümüne dair önemli açılımlar yapılıyor. Bölgeyi yakinen tanıyan bir âlim olarak sizin çözüm önerileriniz nelerdir?

Ben siyasetin içerisinde değilim. Üstad Bediüzzaman’ın “euzübillahimineş-şeytanirracim ve mines-siyase” sözü vardır. Oysa Said-i Nursi’nin hayatı Sultan Abdulhamid, Sultan Abdulmecit, Sultan Vahdettin döneminde siyasette geçti. Ben gramerde uzman bir kişi olarak fark ettim ki o cümledeki “es-siyase”deki elif-lam, belli bir siyaseti, yani Cumhuriyet dönemi siyasetini ifade etmektedir. Bu nedenle bugünün siyaseti ile çok fazla içli dışlı değilim. Mevcut çözüm önerilerinin neler olduğunu fazla bilmiyorum. Ancak bu meselenin ne şekilde çözülürse çözülsün, bu kanın durdurulması taraftarıyım. İslami bir yönetim olsaydı bu sorunlar yaşanmazdı. 
 

Kul Sadi Yüksel: Dersim’le Şeyh Said kıyamı birbirine benzemez.

1- Çanakkale Savaşı’nı, Dersim katliâmına, Dersim katliâmını Şehid Şeyh Said kıyamına, bunları, günümüzün resmî, laik, ırkçı, Kemalist ideoloji taraftarları ile sosyalist ırkçı ideoloji taraftarları arasındaki çatışmalara benzetmek, tarihi ve olayları bilmemenin cehâleti ile beraber, fikir sefâletinin apaçık bir göstergesidir. Çünkü böyle bir kıyâs, “Kıyâs ma’al-fârık”tır. Birbirine hiç benzemeyen, aralarında illet benzerliği olmayan olayları bir tutup aynı görmek, bir cehâlet ve gaflet sonucu değilse, bir ihânetin yeniden dile getirilişinden başka bir şey değildir. Böyle kasıdlı beyanların sahibleri, iyi tanınmalı, fikirleri, hedefleri, duruşları ve tavırları sorgulanmalıdır.

2- Şehid Şeyh Said (rh.a.)’in İslâmî kıyamını dile getirmek, şehidin verdiği ve kendisiyle amel ettiği fetvalarından bahsetmeyi gündeme getirir. Şeyhin şehadetiyle sonuçlanan kıyamı için beyan ettiği fetvalarından birisi, ilgili eserde şöyle kaydedilmiştir:

“Kurulduğu günden beri din-i mübin-i Ahmedî’nin temellerini yıkmağa çalışan Türk Cumhuriyeti reisi Mustafa Kemal ve arkadaşlarının, Kur’ân’ın ahkâmına aykırı hareket ederek, Allah ve Peygamber’i inkâr ettikleri ve Halifeyi İslâmî sürdükleri için, gayr-ı meşru olan idarenin yıkılmasının bütün İslâmlar üzerine farz olduğunu, Cumhuriyet’in başında bulunanların ve Cumhuriyet’e tabi olanların mal ve canlarının, Şeriat-ı Garrayi Ahmediye’ye göre helâl olduğu…..” (M. Şerif Fırat, Doğu illeri ve Varto Tarihi, Ank. 1983, Sh. 170. 5. Baskı. Türk Kültürü Araştırma Enstitüsü Yayınları. Bu kitabın sunuş yazısı, Devlet Başkanı ve Başbakan Cemal Gürsel (1961) tarafından yazılmıştır.)

Ehline malumdur ki, bu konuyu gündeme taşımak, Dersim katliâmından bahsetmek gibi değildir. İki olay, birbirinden çok farklıdır. Bu olaylar gündeme geldiğinde, resmî ideolojinin koruyucularının tepkileri aynı olmadığı ve olmayacağı bilinen bir gerçekdir. Konu, bu yönüyle düşünülmeli ve değerlendirilmelidir.

Piran’ın önde gelen isimlerinden Said Ensarioğlu, Şeyh Said’in asla Kürtçülük gayesi taşımadığını, onun asıl amacının şeriatın kurallarının yaşanması olduğunu belirtti.

Serdar Arseven’in yazısı…

Ensarioğlu ile sohbetimizin bugünkü bölümünde, bölücülüğü yapanların kimler olduğu ve Şeyh Said’in bacanağının ihanetine yer veriyoruz.

Bizim aile de böyle her tarafa dağıtılmış. Biz buna alıştık artık. 1960 ihtilalinde hiçbir şeyden haberimiz yok; 27 Mayıs günü ihtilal oldu, 28’inde bizi yakaladılar. Buradan tabii, MİT’e, Kolordu Komutanlığı’na ve askeri uçaklarla Sivas’a… Aldılar bizi götürdüler, 300 kişi olarak. Suçumuz, Demokrat Partili olmaktı. Tahta kuruları ile yaşayarak 6 ay kaldık orada, 6 ay sonra 250 kişiyi serbest bıraktılar. Biz 55 kişiyi mecburi iskâna tabi tuttular, mallarımızı devletleştirdiler.

- Aileler parçalandı?..

- Çok fena… Oraya buraya dağıttılar. Bizim aile de böyle her tarafa dağıtılmış. Biz buna alıştık artık. 1960 ihtilalinde hiçbir şeyden haberimiz yok; 27 Mayıs günü ihtilal oldu, 28’inde bizi yakaladılar. Buradan tabii, MİT’e, Kolordu Komutanlığı’na ve askeri uçaklarla Sivas’a… Aldılar bizi götürdüler, 300 kişi olarak. Suçumuz, Demokrat Partili olmaktı. Tahta kuruları ile yaşayarak 6 ay kaldık orada, 6 ay sonra 250 kişiyi serbest bıraktılar. Biz 55 kişiyi mecburi iskâna tabi tuttular, mallarımızı devletleştirdiler. Babamı Antalya’ya, beni Tekirdağ’a -ki 17 yaşındayım o zaman-, dayımı Bolu’ya, başka akrabamı Manisa’ya… Madem ki Demokrat Partilisin, suçlusun. O zaman 17 yaşındaydım. Düşünüyordum, ‘Bana ne sorabilirler?’ diye. Öyle suçlar isnat ettiler ki, yok efendim Menderes bana şu kadar silah göndermiş; “Muhterem şeyhim, ellerinizden öperim. Bu silahları muhafaza edin. Bir darbe olursa orduyu alaşağı edin, bizi kurtarın.” Böyle mantıksız şeyler. İdamla yargılandık. Uydurulmuş suçlar. Bölücülüğü bugüne kadar hep devlet yetkisini kullananlar yaptı. 105 sayılı iskan kanunu sadece bizi kapsıyor. O zaman Milli Birlik Komitesi’nin çıkarttığı kanun, sadece 18 vilayet için. Bölücülük oradan başlıyor.

Asılan kesilen, öldürülen, yakılan… Belli başlı insanları öldürdüler, idam ettiler. Geri kalanları sürgün ettiler. Devlet yerine tam oturunca, aflar çıkarttılar. Hadiseden üç yıl sonra bir af çıkarttılar, bir süre sonra mesela Fırat’lar 1947 affıyla memleketlerine döndüler.

- Şeyh Said olayına dönecek olursak…

- Şeyh Said olayı… Bu olay başlayınca, Maden’i işgal ediyorlar. Birkaç kazayı filan ele geçiriyorlar, ondan sonra Şeyh Said, “Diyarbakır’ı kuşatalım” diye yola çıkıyor. Sonra, Diyarbakır’dan geri çekiliyorlar. Bu sefer diyorlar ki, yurt dışına gidelim. Genç takım; Irak’a gidiyor, kurtuluyor.

Şeyh Said ve diğer bazı nüfuzlu insanlar ise İran’a geçecekler. Aşağı yukarı 300 süvari. Şeyh Said ile beraber olan Bahri Ağa, 17-18 yaşlarında. Vartolu Kasım bey, Şeyh Said’in de bacanağı. Şeyh Said’i karşılıyor, nereye gidiyorsunuz. O da “İran’a geçiyoruz” diyor. “Yahu” diyor, “Her tarafta asker var. Sizi yakalarlar. Gelin burada size ziyafet çekeyim, yolları kontrol edelim, hangi yolda asker yoksa sizi oradan götürelim, ben de sizinle beraber geleyim” diyor. Şeyh Said, bacanağından şüphelenmiyor. “Münasiptir” diyorlar. Koyunlar, keçiler, yemekler hazırlanıyor. Kasım Bey, el altından haber gönderiyor öbür tarafa… “Ben bunları oyaladım, siz Abdurrahman Paşa köprüsünde tertibat alın. Ben oradan gönderiyorum..” Şeyh Said ile beraber olan kafilenin etrafını sarıyorlar. Şeyh Said fark ediyor ki… Kasım Bey ihanet etmiş. Şeyh Said yakalanıyor, Irak’a geçen genç kesim kurtuluyor. Sonradan ihanet eden Kasım’ı sürgün ediyor, Kemalistler. Şeyh Said olayının ardından bölgedeki kayıp sayısı en az 200 bin.

DİCLE’NİN DOKUNULMADIK KÖYÜ KALMADI

- Şeyh Said’in idamından sonra yapılanların bir kısmını anlattınız…

- Köyler yakılıyor, ele geçirilenler katlediliyor. Dicle’nin dokunulmadık köyü kalmıyor. Sadece Dicle’nin değil… Her tarafın. Kaçabilen kurtuluyor ama… Devlete yardım etse de etmese de büyük kayıplara uğruyor insanlar.

- Şeyh Said olayından sonraki kaybın bu kadar büyük olmasında İsmet İnönü kıştırtmasının rolü var.

- Zamanın Başbakanı Fethi Okyar, katliam yapmak istemiyor. Diyor ki; “Oradaki güçlerimiz bunların hakkından gelir, fazla abartmayalım.”
İsmet İnönü, Başbakanlığı kapmak için, tutuyor devreye giriyor.

- Şeyh Said ve dava arkadaşları “İngiliz uşaklığı ile” suçlandı uzun yıllar…

- Halbuki bu insanlar vatansever. Bakın, amcam yüzlerce kişiyi alıp da, Rusların üzerine gidiyor. O zamanki insanlar, tekbir getire getire gidiyor. Devletin silahı yok, elbisesi yok. Kendi silahları ile, kendi elbiseleriyle tekbir getire getire…

Eğer Şeyh Said ve arkadaşları, bu bölgenin insanları Fransızlarla ya da İngilizlerle anlaşmış olsaydı, bugün burada da bir “güdümlü Kürt devleti” kurulmuştu. Türkiye’nin gücü var mıydı?.. İngilizlerle, Ruslarla, Fransızlarla birlik olsaydı Kürtler?.. Urfa’da asker mi savaştı, Antep’te, Maraş’ta asker mi vardı?.. Ülkenin düşman işgalinden kurtulmasında bu insanların rolünün büyüklüğünü kim inkar edebilir.

Türkiye’nin ulusal güvenliğini tehdit eden Kafesçilerin dehşet planlarının şok ayrıntıları deşifre ediliyor. Ergenekon örgütünün, Türkiye’nin ulusal güvenliği ve ulusal stratejisini ilgilendiren TÜBİTAK, RTÜK, Türk Telekom, Havelsan, Türk Telekomünikasyon ve ÖSYM gibi pek çok hayati kurumlara sirayet edebilmek ve onları yönlendirmek için kod adları kullanarak bu kurumlar içinde “devşirilmiş” kimselere talimatlar verdiği, kimin kimle irtibata geçeceğine kadar çok ayrıntılı çalışmalar yaptığı ortaya çıktı.

Türkiye’nin en önemli stratejik kurumlarının hükümeti devirmeyi amaçlayan cunta oluşumlarının yakın takibinde olduğu ve bu kurumlara sızabilmek için aracılar dahil pek çok plan yapıldığı ve çeşitli yöntemlerin yöntemlerin devreye sokulduğu belirlendi. Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’ndaki’ cuntanın hazırladığı Kafes Planı’nda yer alan dehşet planlarının ayrıntıları. Türkiye’nin ulusal güvenliğini ve ulusal stratejisini ilgilendiren hayati kurumlarla ilgili şok planlar düzenlendi. Bu kurumlara sirayet edebilmek ve onları yönlendirmek için Ergenekon çetesinin önde gelen yöneticileri kod adları kullanarak kurum içinde “devşirilmiş” kimselere talimatlar veriyor, bu kurumlarda kimin kimle irtibata geçeceğine kadar çok ayrıntılı çalışmalar yapıldığı görülüyor. Ayrıca bu kurumların başkan ve yöneticileri hakkında “Yetişleri iyi tanıyalım” şeklinde kendilerine bağlı kişilere dikkatli olmaları yönünde çağrılar yapıldığı ve yol gösterildiği de anlaşıldı.

İYİ ELEMANA ÖDÜL İYİ OLMAYANA CEZA
Ele geçen belgelerde, çetenin, kendi hesabına faaliyet gösteren kurum çalışanlarının askerlik hizmetinden muaf tutulabilmeleri için GATA’dan çürük raporları aldırdığı, bilgi akışını eskisi gibi sağlamayan elemanlarını takip ettiği ve onlara ceza kestiği de anlaşılıyor.

ÇETE KURUMLARI DA MERCEK ALTINA ALMIŞ
RTÜK, Türk Telekomünikasyon ve Türk Telekom gibi stratejik öneme sahip kuruluşların teknolojik altyapılarına dair bilgi, plan, donanım ve fotoğrafların cuntacıların bilgisayarlarında yer alması dikkat çekti. Milli Savunma Bakanlığı’nın etkin kullanılmasının yanında TÜBİTAK, RTÜK, Türk Telekom, Havelsan, Türk Telekomünikasyon ve ÖSYM gibi pek çok kuruma sirayet etmek için girişimlerde bulunulduğu ve bu kurumlarda kendilerine bağlı kişiler bulup, bunlar arasındaki irtibatı sağladıkları ve etkin bilgi akışını sağladıkları, projelerle ilgili detaylı bilgi aldıkları belirlendi.

ARAYA ARACILAR KONULMUŞ
Ele geçen planlarda, Cuntanın fonlanması için RTÜK’e, TÜBİTAK’a, Türk Telekom’a ve Türk Telekomünikasyon’a milyonlarca dolarları bulan teknik projelerin hazırlanması ve söz konusu kuruluşların içerisindeki üst düzey yöneticilerin kontrol altına alınması için araya aracılar konulduğu belirlendi. Öte yandan gayrimüslimlere suikast yapıp dindarların üzerine atma ve hükümeti iktidardan düşürmeye yönelik Kafes Operasyonu Eylem Planı’nın dışında deşifre edilen bir çok belgede skandal notların düşüldüğü de gözlendi.

NOTLARDAKİ ÇARPICI AYRINTILAR

“MSB’ nin daha etkin kullanılması için Mazlum Savaş ONUR’un oraya gitmesini Özden Paşa emretti, Fabrikatör (Doğu Perinçek) kabul etti, Engin’le (TSGV Başkanı emekli general Engin Alan) iyi bir ikili oluşturacaklarını söyledi.”

TÜBİTAK’TAKİ “YETİŞ”LER
“Tübitak’ta YETİŞ’leri (TÜBİTAK Başkanı Hükhet Yetiş ve Marmara Araştırma Markezi-MAM Başkanı Önder Yetiş) daha iyi tanımalıyız. Rum olduklarını Özden ÖRNEK bildirdi.”

“KLERANS SORUNUNU TALİP ET”
“Nuran Göksu nun (Havelsan’da proje yöneticisi) klerans sorununu takip et.” (Nuran Göksu’nun Klerans sorunu ile ilgili yazmış olduğu talep dosyası Ergenekon sanığı E.Dz.Alb. Hüseyin Vural Vural da ele geçirilmişti)

ADAM ADAMA MARKAJ
Gülay Sandıkçıoğlu’ndan (Tübitak SAGE enstitüsünde yönetici) gelen not: Aydan Cemaloğlu Hanım’ın (Tübitak SAGE Mali işler yöneticisi) geçmişte katılmış olduğu özgürlükçü eylemler sırasında girdiği karelere ulaşıldığı için kleransı yenilenemedi. Aydan Hanım bizim arkadaşlardan ve çok sevdiğimiz birisi. Bu eksiklikten dolayı kendisi de, biz de zor durumda kalıyoruz. Bu durumu bir şekilde halledebileceğinizi söylediler. Müjdat Mazhar Tohumcu Bey (Tübitak SAGE Müdürü) de konuyla yakından ilgileniyor. Müjdat beye nasıl yardımcı olabiliriz?”

ADAMLARININ ASKERLİKTEN YIRTMASI İÇİN GATA’DA TANIDIK SORULUYOR
“Mert Özel Bey’den (Tübitak UEKAE) gelen not: Umur Çağlayan (SSM de Uluslarası projeler dairesinde görevli) bizim için değerli ve birçok organizasyonumuzda aktif görev almaktadır. Sizin bir büyüğümüz olduğunuzu bilmekle birlikte henüz sizinle tanıştırma fırsatı bulamadık. Kendisinin epilepsi hastalığı var fakat düzey olarak askerlikten muaf olmaya yeterli olmadığından endişe ediyoruz. GATA’da tanıdıklarınız olduğunu konuşmuştuk. Bize yardımcı olabileceğinizi umuyoruz.”

ÖZDEN ÖRNEK’İN OĞULLARINI DESTEKLEYELİM
“Tolgayı (Özden Örnek’in oğlu) ve Burak ı (Özden Örnek’in oğlu) destekleyelim Örnek Paşa bizi memnun etti, parayı ve gücü sever, cumhurbaşkanlığı hep hayali. Oyak yatırımı ona açalım. İpekel )Monic İpekel) ve Eskinazilerle (meşhur eskinazi ailesi) iyi bir ekip.”

MERDAN’I DAHA AKTİF KULLANALIM
“Merdan Metin’e (Tübitak uekae-ulusal elektronik kriptoloji araştırma enstitüsündeki kriptoloji bölümünde yönetici) projeyi anlat. Ayrıca Merdan’ı daha aktif kullanmalıyız. Yeni görevler verelim. Tübitak’ta terfisi hallolmayacaksa başka bir yere alalım. (ETÖ tutuklusu E:Dz.Yzb. Hasan Ataman Yıldırım’da Merdan Metin’e ait gizlilik dereceli dosyalar ele geçirilmişti.)

ÖSYM’YE NE KADAR MÜDAHALE EDEBİLİYORUZ?
Sema Özen (ÖSYM’da bilgi işlemci), Nuri Ayaz (ÖSYM bilgi işlemci), Hüsniye Yanar (ÖSYM Bilgi İşlem), Mustafa Tütüncü (ÖSYM Bilgi İşlem Müdürü) ile yapılabilecek projeler hakkında rapor hazırlansın, tek muhatap belirlensin, sonuçlara ne kadar müdahale edebiliyoruz? Nuri ve Sema arasındaki ilişkiyi değerlendirelim.”

SAVUNMA SANAYİİNDEKİ ELEMAN ALIMLARI KONTROLÜMÜZDE OLSUN
“Savunma Sanayi, Tübitak vs eleman alımlarında kesinlikle boşluk olmasın, başvuranların listeleri soruşturulsun, referans olabileceklerin listeleri hazırlansın, gerekirse duyuru yapılmadan eleman temin edilsin, gerçekleşen alımlar hakkında düzenli sayısal rapor bekliyoruz. Ankara ve İstanbul için ayrı ayrı güvenli kanal kuralım.”

TAKİP EDİP CEZA BİLE KESİYORLAR
Mehmet Altunay ‘ÖSYM Genel Sekreteri) Mustafa Tütüncü (ÖSYM Bilgi İşlem Müdürü ve kardeşi de takip edilsin hesap içinde hesap yapıyorlar, verdikleri kadar da kaçırıyorlar (Kıbrıs kaçamaklarının kaydı var) izlettirilebilinir ceza keselim.

DEVŞİRİLMİŞ ELEMANDAN EFENDİSİNE RİCA
“Efendim, sanıyorum durumumdan genel müdürümüz Sayın Faruk Yarman Bey bahsetmiş olmalı. Şu an önemli bir projede çalışmaktayım. Pek yakında daha da önemli bir projenin başına getirilmem konuşuluyor. Bu sıralarda kleransımın yenilenmesi gerekmekte. Fakat kardeşimin bazı örgüt kayıtlarında yer almasının benim durumumu etkilemesinden korkuyorum. Bu konuda yardımlarınızı esirgemeyeceğinizi umuyorum. Teşekkür ederim. Saygılarımla. Nuran Göksu/ Havelsan. Başka bir bilgiye ihtiyaç olursa her zaman arayabilirsiniz.”

Kaynak: Yener Dönmez/Vakit

Murat Belge/Taraf
Cemaat ve Yargı

Türkiye’de cemaat yapılarının direnişi üstüne düşünürken gözüm Suriye’ye kayıyor. Osmanlı’nın zengin cemaatler yapısının eskisine yakın biçimde hayatta kaldığı bölgelerden biridir Suriye. Tabii toplumsal doku, politik yapılanmayı da doğrudan ve dolaylı belirler. Hafız Esad Ortadoğu’da en uzun süre iktidar koltuğunu korumuş siyasî önderlerden biridir. Neydi ona bu uzun cumhur sultanlığı yapma imkânını veren? Suriye’nin Alevi cemaatiydi.

Türkiye’de Hatay’da tanıdığımız Nusayrîler; Suriye’nin Hatay’a yakın bölümlerinde, örneğin Lazkiye’de bayağı bir yoğunluk oluştururlar. Ama genel nüfus içinde oranları yüzde on ikiyi geçmez. Hafız Esad bu kökenden geliyordu.

Suriye henüz bağımsız olamamış, bir Fransız mandası altında Osmanlı’dan ayrılmışken, Fransızlar burada kolonyalizmin klasikleşmiş bir taktiğini uyguladılar ve kurdukları Suriye ordusunun subay kadrolarında ülkenin çeşitli azınlık gruplarına öncelik verdiler: Aleviler (Nusayrîler), Dürzîler, İsmailîler ve Kürtler, Suriye ordusunda, Suriye toplumunda olduğundan daha avantajlı bir yer edindiler. Bu durum Suriye Fransız mandasından çıkıp bağımsız bir cumhuriyet olduğu zaman da devam etti ama bu yeni dönemde bazı değişimlere uğradı. Nusayrîler dışında kalan azınlık grupları ordu içindeki nüfuzlarını sırayla kaybettiler. Örneğin ileri gelen Dürzî subaylar, Selim Hatum ve arkadaşları, 1967’de idam edildiler. Onlar, 1966’daki, Nusayrî subayların öncülüğünde gerçekleştirilen 1966 darbesine karşı direniş içindeydiler. Hatumi yenilip aradan çıkarken, onun ve kadrolarının yerini otomatikman Nusayrî subayları aldı. O tarihte bu da muhtemelen “otomatikman”, o yerleri alabilecekler o kesimden geldiği için, böyle olmuştu. Ama sonraki yıllarda ordudaki Nusayrî hegemonyasına bakan biri bunun da geleceğe yönelik bir plan ya da bir komplonun parçası olduğunu düşünebilir.

Çünkü bundan sonra ordu Dürzîlerden başka Kürt, İsmailî vb. subaylardan arınırken, Nusayrî subaylar adım adım ilerledi ve Suriye ordusuna egemen oldular. Genel olarak baktığımızda, bütün kadro içinde, Sünnîler çoğunluktaydı ve bunun böyle olması, ülke nüfusunun oranları düşünüldüğünde, normaldi. Sorun, Sünnî subayların İsrail sınırına, Türkiye sınırına vb. yollanması ve Nusayrî komutasındaki askerî birliklerin Şam çevresinde bulunmasıydı. Bunlar Suriye ordusunun en seçkin birlikleriydi. Ama asıl işleri –ve asil işleri- Esad’ı korumaktı.

Bu oldukça basit manivela yıllar yılı Esad’ı iktidarda tutmaya yetti. Şimdi de oğlunu orada tutuyor.

Bir zamandan beri Müslüman ve İslâmcı azınlık bu duruma çatıyor, bununla mücadele ediyor. Nasıl ediyor? “İslâm’la ilgisi olmayan Alevi (belki “Kızılbaş” da diyorlardır) bir azınlık tepemizde! Kalkın ey ehl-i müslimin!” Yani en bayağısından bir Alevi düşmanlığı yapıyorlar. Nusayrîlerin ise, bu propaganda biçimini işitmeden önce, Ortadoğu’da dinî azınlık olmakla ilgili, pek hoş olmayan anıları olsa gerek (Türkiye’deki Aleviler gibi). Dolayısıyla, bugün elde tutmaya devam ettikleri saldırgan pozisyonu aslında savunma amacıyla tuttukları da söylenebilir.

İroni, Suriye’de bugün varolan dengelerde, siyasî İslâm cenahından gelen “Aleviler bizi yönetiyor! Ne olacak halimiz?” çığlıklarının, orduda Nusayrîlerin etkisini arttırmaya yaraması. Bu da siyasî dengenin böylesi işte!

Suriye’de orduya Alevilerin etkisi hakim. Türkiye’de yüksek yargıda Aleviler örgütlü. Peki TSK’da da aynı durum geçerli mi?

Ve buyurun size “cemaat politikası”.

Türkiye’de bunun benzeri var mı? Alevi cemaatin Kemalizm’le ilişkisi belli. Onur Öymen’in kahramanca çıkışı dahi bunu henüz bütünüyle değiştiremez, çünkü cemaat önderlerinin kararları belli.

Ama TSK içinde Suriye’dekine benzer bir Alevi örgütlenmesi var mı? TSK her haliyle kapalı kutu. Birileri, birtakım gözlemler yapıp bu yolu açmış olabilir. Ama bunun olduğunu sanmıyorum.

Yüksek Yargı’daki durum var. Alevilik orada örgütlü: kimi düşman, kimi dost olarak gördüğü de kendi açısından açık seçik ortada. Kararları da bunu gösteriyor.

Biz aramızda konuşuyoruz, “Yüksek Yargı” diye. Oysa orada cemaat ilişkileri geçerli.

Ve modernleşen Türkiye’den söz ediyoruz.

Dağlıca baskınında şehit olan Uzman Çavuş Selçuk Gürdal’ın ikiz kardeşi Afyon Dinar’da yaşayan Celalettin Gürdal, baskın sırasında Dağlıca Tabur Komutanı olan Yarbay Onur Dirik’te saldırı andında çekilmiş 45 dakikalık video kaset olduğunu iddia etti.

Bilgisayarındaki görüntüleri kendisine izleten Yarbay Dirik’in “Bu görüntüleri zamanı gelince sadece sana vereceğim. Ama şu an bir şey yapamıyorum. Mahkemede karşımdaki savcı hakim devre arkadaşımdı. Onların karşısında esas duruşta durdum. Konuşursam yer yerinde oynar. Zamanı gelince elimdeki görüntü ve bilgileri istesem milyon dolarlara satarım ama yapmıyorum” dediğini iddia etti. Gürdal, ihbarcı subayın Dağlıca ve Aktütün saldırılarından söz eden mektubundan sonra Genelkurmay Başkanı ile 9 şehit yakını olarak görüşmeye çalıştıklarını ancak kendilerine randevu verilmediğini söyledi.

YARBAY DİRİK: ERGENEKON’DA YANLIŞ YOK

Yarbay Onur Dirik ile birebir Kemer Jandarma Karakolu’nda görüştüğünü anlatan Gürdal, “Kendisine ‘Sizin Ergenekon’la ilgili düşünceniz ne’ diye sordum. O da, ‘Ergenekon’da yanlış bir şey yok. Ergenekon bizim büyüklerimiz. Onlar bizim üstlerimizdir’ dedi. Zaten ben orada Ergenekon deyince konuşmayı kapattı. Şimdi ben buradan Genelkurmay Başkanı Başbuğ’a diyorum ki; içinizdekileri temizleyelim. Binlerce şehidimiz var” dedi.

‘DAĞLICA VE AKTÜTÜN’DE BİZ VARDIK’

‘AKP ve Gülen’i Bitirme Planı’nın orijinaliyle birlikte Ergenekon savcılarına bir ihbar mektubu gönderen meçhul subay, Dağlıca baskınının cuntanın işi olduğunu söylemişti.

Subayın gönderdiği mektuptaki o bölüm şöyle: “Bizzat olayların içerisinde (Aktütün’de, Dağlıca’da, Poyrazköy’de, Çukurca’da ve dahi birçok yerde) olduğumuz için gerçekler tarafımızdan tüm çıplaklığıyla biliniyor.”

DAĞLICA’NIN FOTOĞRAFLARINI ERGENEKON SANIĞINA GÖNDERDİ

Yarbay Onur Dirik’in Dağlıca’nın stratejik noktalarını gösteren fotoğrafları baskından yaklaşık bir yıl önce Ergenekon sanığı Asuman Özmer’e gönderdiği ortaya çıkmıştı. Bu fotoğraflar Ergenekon iddianamesinde yer alıyor.

Yarbay Dirik Dağlıca baskınından yaklaşık bir yıl önce Dağlıca ve Çukurca’daki askeri birliklerin bulunduğu noktaları gösteren fotoğrafları Özdemir’e gönderiyor. Üstelik fotoğraflarda askerlerin konuşlandığı tepeler, stratejik noktalar ve hareket biçimleri gibi hayati bilgiler, sanki üste brifing veriyormuş detaylılığında, oklu açıklamalarla aktarılıyor.

Ergenekon iddianamesinde Onur Dirik’in baskından yaklaşık bir yıl önce Ergenekon zanlısı Asuman Özdemir’le yaptığı haberleşme kayıtları yer alıyor. Ergenekon iddianamesinin 354 nolu klasöründe yer alan bir yazışma Dirik ile Özdemir arasındaki samimiyeti gözler önüne seriyor:

ASUMAN ÖZDEMİR: Sevgili Onur Allah aşkına sakin ol. Lütfen ama lütfen sakin ol. Asıl adınla yazıyorsun. IP numarandan adını tespit ederler.

ONUR DİRİK: Merak etme sakinim ben. O adam bana yazdı tahmin ettiğin gibi. Demokratik zemin falan filan diyor. Sanki biz gerzeğiz. Neyse tabii ki cevap filan vermedim. Ben söyleceğimi söyledim. Tartışmaya gerek yok.

Yazışmalar ayrıca Dirik’in çeşitli mail grubuna Veli Küçük’ü savunan yazılar gönderdiğini de ortaya çıkarıyor.

‘YEMEK BOĞAZIMA DİZİLDİ’

13 askerin şehit edildiği Dağlıca baskınında şehit düşen Selçuk Gürdal’ın ikiz kardeşi Celalettin Gürdal, ihbar mektubunu öğrendikten sonra şehit ve gazi dernekleriyle girişimlerde bulunduklarını belirterek şunları söyledi: “Dağlıca, Aktütün ve Ergenekon’un katlettiği şehitlerin adreslerini istedim. Herkes dilekçesini yazacak ve o zaman yüce adaleti göreceğiz. Genelkurmay’a da dilekçe yazdım. Faks çektim, bir şekilde cevap alamadım. Bundan kısa bir süre önce de telefonla aradım. Bir gün sonra beni aradılar. ‘Genelkurmay Başkanı şu sıralar müsait değil, sizinle en kısa zaman süresi içerisinde görüşecek. Eğer, Başbuğ görüşemezse, bir alt kademedeki askerler sizinle irtibat sağlayacaklar’ dediler.”

Meçhul subayın ihbar mektubunu yemek masasında öğrendiğini anlatan Gürdal, “O mektubun televizyonda okunması üzerine yediğim yemek benim boğazıma dizildi. Canım pahasına da olsa bu yolun sonuna kadar gideceğim” dedi. Gürdal, gazete kupürlerini göstererek “Bunların hesabını kim verecek? Bu insanlar, bu işi yaptıkları için vicdanen rahatlar mı” dedi.

Yüzbaşı Mete, “Uyursan Ölürsün!” diyerek bir anda hem askerlerini hem de izleyiciyi filmin havasına sokuyor. Evet, bu diyalog bu yılın en flaş filmi Nefes’ten. Nefes’e biraz daha yakından bakmaya ne dersiniz?Hazırlayan: Muhammed AkaydınYönetmenliğini Levent Semerci’nin; senaryosunu, Hakan Evrensel’in “Güneydoğudan Öyküler” ve “Yer Eksi İki” kitaplarından esinlenerek Hakan Evrensel, M. İlker Altınay ve Levent Semerci’nin yazdığı ve 16 Ekimde vizyona giren “Nefes: Vatan Sağolsun” filmi bu sezonun en iyi açılış rekorunu 3 günde 334 bin 215 seyirciyle kırdı. 6 hafta içerisinde toplamda (www.beyazperde.com sitesine göre 26 Kasım itibariyle) 2 milyon 275 bin 188 seyirciyle bu sezon çıkan filmlere açık ara fark attı. http://www.on5yirmi5.com/genc/v1/oku.aspx?c=12055Author: habermerkezi Tags: Nefes Filmi Vatan Sağolsun Posted: 04 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Pehlivan HalmuradovAuthor: habermerkezi Tags: Pehlivan Halmuradov Posted: 04 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Sagopa KajmerAuthor: habermerkezi Tags: Sagopa Kajmer Posted: 04 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Türkiyeyi seviyorum diyor bu ülkeye aşığım diyor BÖLÜCÜ diye yaftalanıyor. PKK ile organik bir bağı olmadığı halde FOTOMONTAJ ile medyatik lince tabi tutuluyor.KÜRTÇE şarkı söyleyeceğim dediğinde üzerine yürünüyor çatallar kaşıklar havada uçuşuyor.Biz bu sayfada kürtçe şarkı paylaştık diye pkklı ilan edildiysek Ahmet Kaya’yı çok daha iyi anlıyorum…. Daha Fazlası…Bu ülkede asıl SORUN ötekileştiren, kamplaştıran, kutuplaştıran ZİHNİYET ve onu besleyen DAMARdır.Göbekten İSRAİL’e bağlı Medya Patronuna sormak lazım neden LİNÇ ettiniz neden vatanını böylesine seven bir insanı VATAN HAİNİ ilan ettiniz?Author: habermerkezi Tags: ahmet kaya Posted: 04 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

İsrail’li bir şoför, askerlerin gözleri önünde Filistinli yaralı bir Filistinli’nin üzerinden defalarca geçiyor.Dünyabulteni.netİsrail’de, askerler tarafından vurularak yerde yatan Filistinli bir genç, sivil bir Yahudi sürücü tarafından defalarca eziliyor.Author: habermerkezi Tags: israil filistin asker genç yahudi türkiye türk askerleri Posted: 04 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Kurtlar Vadisi Gladio Fragman 2Author: habermerkezi Tags: Kurtlar Vadisi Gladio Fragman Posted: 04 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Pana Film Ekibi Kurtlar Vadisi Irak’tan sonra heyecanın dorukta olduğu süper bir filmle tekrar karşımızda .. İskender Büyük’ün filmi oLan Kurtlar Vadisi Gladio Devletimizde dönen çirkin dolapları kirli hesapları ele alıyor.. Aynı zamandada Gladio’nun 2. adamını İskender Büyük’ün kendi anlatımından dinliyoruz …
İskender Büyük ve Pana Film’in bu muhteşem filmi kaçmaz diyorum. Mutlaka KurtLar Vadisi Gladio izLemelisiniz…

1.Mesele Türkiye üzerinde güç ve otorite kavgasıdır.
2.Almanların derin gücü Türkiye’den tasfiye ediliyor.
3.Bu yöntem ile müslümanların yardımlaşma organları zan altında bırakılıyor ve etkisileştiriliyor. 4.Fakire uzanan yardıma engel olunarak müslüman halkların refah düzeyinin artması istenmiyor.
5.Vatandaşların dindarlara cephe alması isteniyor

Deniz’de son 15-20 yıldır rutin işler bile tamamen durmuş; sabah akşam fitne fesat kaynatılıyordu! Belki 10 tane cunta istihbarat birimi vardı ! Bir subayı, 30 subay takip ediyorladu..hasta herifler..alayı cuntası..fuhuş, israf, gemilerle taşınan eroin paraları vs..bütün pislikler Deniz’de akıyor..KKTC üsleri…en kirli üsleri…

Yiğit

Bu ülkenin asıl SORUNU ötekileştiren, kamplaştıran, kutuplaştıran ZİHNİYET ve onu besleyen DAMARdır.
Fehim Taştekin

FC Twente 0 – 1 FENERBAHÇEAuthor: habermerkezi Tags: Twente FENERBAHÇE Posted: 03 December 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Türkiye’deki laikler giderek cahil olduklarını keşfediyorlar ama
cehaletlerine sıkı sıkıya sarılmayı tercih ediyorlar. Israrla bilgiden
kaçıyor, Hürriyet, Vatan, Sözcü okuyor ve ortak aldatılmışlığın rahatlığına sığınıyorlar. Türkiye’deki garip Batılı hayranlığının da altında bu eziklik var.

Ethen Mahcupyan

Şişli Okmeydanı’nda Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü ekipleri bir derneğe baskın düzenledi.

Şişli’de yasadışı eylem hazırlığı yapıldığı ihbarını alan polis, çevik kuvvet desteği ile bir derneğe baskın düzenledi. Dernek lokalinde yapılan aramalarda çok sayıda molotof kokteyli, havai fişek, sopa ve örgütsel döküman çıktı. Polis, olayla ilgili 10′dan fazla kişiyi gözaltına aldı.

Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü (TEM) ekipleri, son günlerde artan yasadışı gösteriler nedeniyle opersyonlarına hız verdi. Şişli Okmeydanı’nda yasadışı gösteri yapılacağı ihbarını alan TEM polisi, çok sayıdaki çevik kuvvet ekibinin de desteği ile Okmeydanı Seyhan Sokak 9 numarada bulanan “Okmeydanı Demokrasi ve Kültür Evi” lokaline baskın düzenledi. Polisin içeride yaptığı aramalarda; kullanıma hazır çok sayıda molotof kokteyli, havai fişek, sopa ve örgütsel döküman ele geçirildi.

Operasyonda, 10′dan fazla şüpheli gözaltına alındı. Şüpheliler, ifadeleri alınmak üzere Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü’ne götürüldü.

Dernek lokalinde yapılan incelemelerin ardından polis, sokağı boşalttı. Polis operasyonuna tepki gösteren bir grup, Okmeydanı’nda eylem yaptı. Polis ile göstericiler arasında kısa süreli gerginlik yaşandı. Slogan atan eylemciler, basın açıklaması yaptıktan sonra dağıldı.

Wilders’in ifade özgürlüğü var. Benim de eleştiriyle
hakareti birbirine karıştıranları dinlememe özgürlüğüm var. O kendi
düşüncelerini söyleyebilir, ben de kendi düşüncelerimi.

Devlet Bakanı ve Başmüzakereci Egemen Bağış

Danıştay’ın katsayı kararıyla ilgili Genelkurmay İstihbaratının da çalıştığı belirlendi. Danıştay’a Baro’nun açtığı davanın Karargah takibinde olduğu ortaya çıkarken, belgede önemli itiraflar yer aldı.

Eğitim sisteminin gereği olarak sunulan farklı katsayı uygulaması, İstihbarat Dairesi’nin belgesinde “İmam Hatip Liselilerin önündeki katsayı engeli” açıkça itiraf ediliyor. Belgede ayrıca muhafazakarların kamusal alandaki varlığından duyulan rahatsızlık da çarpıcı bir itiraf olarak ye alıyor. 28 Şubat sürecinde Çevik Bir’in YÖK’e gönderdiği yazılı talimatla başlayan katsayı uygulaması, 11 yıl sonra aynı bakış açısıyla 2009 model bir belgeyle savunuluyor.

Danıştay’ın katsayı kararıyla ilgili Genelkurmay İstihbaratının da çalıştığı ortaya çıktı. Danıştay’a Baro’nun açtığı davanın Karargah takibinde olduğu ortaya çıkarken, belgede önemli itiraflar yer aldı. Eğitim sisteminin gereği olarak sunulan farklı katsayı uygulaması, İstihbarat Dairesi’nin belgesinde “İmam Hatip Liselilerin önündeki katsayı engeli” açıkça itiraf ediliyor. Belgede ayrıca muhafazakarların kamusal alandaki varlığından duyulan rahatsızlık da çarpıcı bir itiraf olarak ye alıyor. 28 Şubat sürecinde Çevik Bir’in YÖK’e gönderdiği yazılı talimatla başlayan katsayı uygulaması, 11 yıl sonra aynı bakış açısıyla 2009 model bir belgeyle savunuluyor.

KARARIN PERDEÇ ARKASINI AYDINLATAN BELGE 
Binlerce öğrenciye fırsat eşitliği tanıyacak ve mesleki eğitimin önünü açacak eşit katsayı uygulamasının Danıştay tarafından iptal edilmesinin arka planını aydınlatacak bir belge daha ortaya çıktı. Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Danıştay’ın kararını “ideolojik” olarak yorumladı. YARSAV Başkanı Emine Ülker Tarhan ise kararı savunurken “bu ideolojinin açıklanması” çağrısında bulundu. O ideolojinin kodları Genelkurmay Karargahı’ndan çıkan 21 Ağustos 2009 tarihli belgeyle ortaya çıktı. 

İZLENİLECEK YOL BELİRLENİYOR
YÖK’ün 21 Temmuz’da aldığı eşit katsayı kararından bir ay sonra tamamlanan çalışma, Genelkurmay 2′inci İstihbarat Analiz ve Değerlendirme Dairesi Başkanlığı tarafından hazırlandı. Gizli ibaresi taşıyan belge, Genelkurmay İstihbarat Başkanlığı’na sunuluyor ve konuyla ilgili Genelkurmay Adli Müşavirliği’nin bilgilendirildiği not ediliyor. 2. İstihbarat Daire Başkanı Tuğgeneral İ. Yılmaz’ın hazırlattığı çalışmanın sonuç bölümünde YÖK’ün eşit katsayı uygulamasıyla ilgili analizler yapıldıktan sonra izlenilecek karşı yola değiniliyor.

YARGIDAKİ KONU KARARGAH TAKİBİNDE
YÖK’ün eşit katsayı düzenlemesine karşı İstanbul Barosu ve Eğitim İş Sendikası’nın açtıkları davaların yanında düz liseleri seçen öğrenci velilerinin mağdur oldukları gerekçesiyle dava açabileceği vurgulanıyor. Hem Danıştay’a açılan davalar hem de velilere açtırılacak davalarla yapılmak istenen ise belgede açıkça yazıyor: “Sınav sisteminin sürüncemede bırakılması”

Belgede, düzenlemenin iptali için açılan davanın ve süreç içindeki gelişmelerin takip edilmesinin uygun olacağı değerlendirmesi yapılıyor. Karargah’ın Danıştay’daki davayı hangi düzeyde ve hangi etkiyle takip ettiği bilinmiyor. Ancak, 21 Ağustos 2009 tarihli belge, Karargahın 11 yıl önce 28 Şubat sürecindeki Çevik Bir’in YÖK’e gönderdiği katsayı emri noktasında olduğunu ortaya çıkardı.

BÜYÜK İTİRAF
Belgenin sonuç ve değerlendirme bölümünde ise, katsayı uygulamasının kamuoyuna sunulduğu gibi eğitim sisteminin gereği olmadığının da açık itirafı bulunuyor. A maddesinde 11 yıl önce çıkartılan katsayı düzenlemesi “İmam Hatip Liselilerin önündeki katsayı engeli” olarak niteleniyor. Bu durum, Çevik Bir’in talimatıyla Kemal Gürüz’ün aldırdığı kararın arkasındaki niyetin de itirafı niteliğinde. Yine “a” maddesinde topluma kategorik bakışla ilgili de önemli bir itiraf bulunuyor. “Muhafazakar yaşam tarzını benimseyenlerin kamusal alanlarda varlıklarının genişletilmesi” nitelemesi Türkiye’de geçmişte yaşanan uygulamaları hatırlattı. Katsayı uygulamasıyla muhafazakarların kamusal alanların dışında tutulması amacının itirafı olan bu niteleme; Köylülerin İstanbul Beyoğlu, Ankara Kızılay gibi bölgelere sokulmaması hatta Aşık Veysel’in bile köylü diye Ankara’ya sokulmaması uygulamalarına benzerlik gösteriyor. 

A maddesi şöyle: “Yeni düzenleme ile İmam Hatip Liselerinin önündeki katsayı engelinin kaldırıldığı ve yükseköğretim kurumlarına girişte avantajlı hale getirildiği, bu yolla muhafazakar yaşam tarzını benimseyenlerin kamusal alanlarda varlıklarının genişletilmesinin hedeflendiği,”

GEREKÇE ÜRETİLDİ
Komuoyunu ikna için gerekçeler de belgede sıralandı. Dersanelere talebin artacağı, mesleki eğitimin kalitesinin düşeceği, imam hatiplere talebin artacağı, İmam hatip liselilerin ‘Müslüman okulu’ olarak tanımlanacağı ve toplumda birliğin bozulacağı gibi gerekçeler belgede sıralanıyor.

Genelkurmay Başkanlığı Adli Müşaviri ve haftalık basını bilgilendirme toplantılarını yapan Tuğgeneral Hıfzı Çubuklu ile ekibinin, sivil savcıya vermeleri gereken suç delillerini yok ettikleri ortaya çıktı.

Kafes Operasyonu Eylem Planı’nın, çok uzun süren bir soruşturmanın ardından ortaya çıkarıldığı öne sürüldü… Belge yaklaşık 10 gün önce kamuoyunun gündemine geldi. Fakat, soruşturmanın aylardır devam eden takibin ve ihbar mektuplarının sonucu olduğu iddia ediliyor… Demokrasiyi kafeslemeyi amaçladığı öne sürülen skandal belge, 19 Kasım’daki Taraf Gazetesi’nin haberi ile gündeme gelmişti. Belge, yaklaşık 10 gündür kamuoyunun gündeminde. Ancak soruşturmanın, aylar öncesinden ve sıkı bir hukuk takibiyle başl

Plandaki imzanın, Deniz Yarbay Ercan Kireçtepe’ye ait olduğunun kesinleştiği iddia ediliyor. İMZA GERÇEK İDDİASI!

Masum insanları öldürerek toplumda kaos çıkarmayı hedeflediği iddia edilen “Kafes Eylem Planı”nın altındaki imzanın, Deniz Yarbay Ercan Kireçtepe’ye ait olduğunun netleştiği öne sürülüyor. Bugün Gazetesi, iddiayı “Kafes’teki imza gerçek” başlığı ile manşete taşıdı.

Erzincan’da, Ergenekon iddialarından tutuklanan Binbaşı N.E’nin de, sahte delil ve tanık üreterek, insanları suçlu gibi göstermeye çalıştığı iddia edildi… Gerçeğin, bazı muhtarların itiraflarıyla ortaya çıktığı öne sürülüyor. ETÖ iddiaları kapsamında tutuklanan, Erzincan Jandarma İstihbarat Binbaşı N.E’yle ilgili çok önemli bir iddia daha ortaya çıktı. Binbaşı’nın, Albay Dursun Çiçek’in imzasını taşıdığı iddia edilen Millete Komplo Belgesi’nin, ilk uygulamalarından birini, Erzincan’da hayata geçirmeye çal

Ergenekon, cephanelikler ve darbe planlarıyla birlikte gözlerin çevrildiği Deniz Kuvvetleri’nde iki yılda 5 rütbeli subay ilginç şekilde öldü. Sırlarıyla ölen subayların önemli ilişkileri ise bir hayli dikkat çekiyor. Emekli Deniz Albay Belgütay Varımlı evinin balkonundan düşerek can verdi.

Ergenekon Silahlı Terör Örgütü yöneticisi emekli Orgeneral Şener Eruygur’un, Jandarma Genel Komutanı olduğu dönemde, tank modernizasyonu ihalesinin kendi istediği firmaya verilmesi için baskı yaptığı iddia edildi. Üstelik kendisini doğrudan ilgilendirmediği halde…

beşiktaş 1 man. united 0 tellonun golü

Author: habermerkezi Tags: Posted: 20 November 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

İsrail’le Türkiye arasında gerginliğe yol açan ‘Ayrılık’ dizisinin konsept danışmanı Gazeteci Hakan Albayrak, “İsrailliler gördüklerinden utanıyorlarsa bunları yapmaktan vazgeçsinler.” dedi. İsrail’de çıkan bir gazetede İsrail halkının dizideki görüntüler nedeniyle travmaya girdiğinin yazıldığını belirten Albayrak, “Yaparken travmaya girmiyorlar da izlerken mi travmaya giriyorlar?” diye sordu. TRT’de yayınlanan ‘Ayrılık’ dizisinde yer alan ve İsrail askerlerinin Filistinlilere yaptığı baskıyı anlatan görüntüler ile ilgili başlayan tartışmalar sürüyor. İsrail ile Türkiye arasında ‘Ayrılık rüzgarı’ estirdiği iddia edilen dizinin danışmanı Hakan Albayrak, eleştirilere cevap verdi.Author: habermerkezi Tags: hakan albayrak israil yahudi trt ayrılık Posted: 18 October 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Dizinin siyasi danışmanı gazeteci Hakan Albayrak, CNN TÜRK’te yayınlanan Gündemin Rengi programında Rıdvan Akar’ın sorularını yanıtladı. Sert açıklamalar yapan Albayrak, “İsrail, bunları yaparken travmaya girmiyor mu da, biz bunu yayınlayınca travmaya girmiş” dedi.Dizinin yapımcısı ve yönetmeni ile diziyi yayınladığı için TRT’yi tebrik eden Albayrak, asıl abartılı olanın filmde gösterilen sahnelerin değil İsrail’in tepkileri olduğunu belirtti. Albayrak, “daha bir kaç ay önce en iyimser tahminlerle 1500 insan katledilmedi mi? Askerlerin bu konuda itirafları yok mu? Başka ülkelerde yapılan katliamları konu alan filmler gösterildiğinde hemen o ülkenin büyükelçiliği geri mi çağrılıyor?” diye konuştu.’TRT nasıl “Schidler’in Listesi” ni gösteriyorsa, Vietnam Savaşı’nı konu alan filmleri yayınlayınca iyi de bunu gösterince mi kötü oluyor’ diye soran Albayrak, “bunlar bir hakikat. Yaşandı, yaşanıyor. İsrail tramwaya girmiş. Yaparken girmiyor da yayınlayınca mı giriyor” dedi.Author: habermerkezi Tags: hakan albayrak israil yahudi trt Posted: 16 October 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

First cartoon video from I Look, I See 2 performed by Rashid A. Bhikha who sung on the original I Look, I See too.Author: habermerkezi Tags: rashid Bhikha Zain Yusuf Islam Dawud Jawaad Prayer Mosque Masjid Look See Children English Nasheed Posted: 04 September 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

http://timeturk.com/kadikoy-belediyesinde-vurgun-kaydi-video-61531-haberi.html CHP’nin Ataşehir Belediye Başkan adayı Battal İlgezdi ile CHP’li Kadıköy Belediye Başkanı Selami Öztürk hakkında şok açıklamalar. Kadıköy Belediyesi’nde eski Kadıköy Belediye Meclis Başkanı Rüştü Altıner ile Kadıköy Belediye Başkan Yardımcısı Hüseyin Büyük, CHP’den Ataşehir Belediye Başkan adayı Battal İlgezdi’nin tavsiyesi doğrultusunda Selami Öztürk’ü tehdit ettiler. Öztürk bu tehdit üzerine Rüştü Altıner’i şikayet edeceğini söyledi, sonra da İlgezdi ile görüştü. Öztürk’ün görüşmede Altıner tarafından tehdit edildiğini söylemesi üzerine İlgezdi’nin de “Ben sizin aranızdaki soruna karışmam, Kadıköy Belediyesi rant kapısıdır. Adam cebinde parasız dolaşıyor ama belediyedeki ortamı paraların gelip gittiğini görüyor haklı olarak da çıldırıyor” şeklinde konuşma geçti. Daha sonra Kadıköy Belediyesi’nden Ataşehir’de Bakkalköy Mezarlığı yakınındaki gecekondu alanının imar planının değiştirilmesini onayı çıktı. Erguvan Evleri ismi verilen bölgede Kadıköy Belediyesi’nde Meclis Başkanı Rüştü Altıner ve Kadıköy Belediye Başkan Yardımcısı Hüseyin Büyük’ün ele geçirdiği parseli CHP’nin Ataşehir Belediye Başkan adayı Battal İlgezdi, yüzde 46 payla konut yaptı. 28 daireden inşaatta Hüseyin Büyük, ve Rüştü Altınel altışar daire aldı. Belediye Başkan Yardımcıları ve Belediye meclis üyeleri kalan daireleri kendi aralarında paylaştılar.Author: habermerkezi Tags: selami öztürk battal ilgezdi hakkında şok açıklamalar Posted: 25 March 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Yeni bir ses kaydı yayınlandı. Türk halkına ağır hakaretler içeriyor… Halk cahil, cumhurbaşkanını halkın seçmesi kadar tehlikeli bir şey yok, Bülent Tanla bana bildiri metnini okudu. Asker müdahale etmesi lazım ılımlı aday Vecdi Gönül projesi tuzak. Hikmet Çetin alternatif cumhurbaşkanı adayı Nur Serter Milli Eğitimi a’dan z’ye değiştirecek… HALK CAHİL, CUMHURBAŞKANI SEÇEMEZ Emekli Orgeneral İsmail Hakkı Karadayı’ya ait olduğu iddia edilen yeni bir ses kaydı yayınlandı. Video paylaşım sitelerine düşen kayıtta, Halkın Cumhurbaşkanı seçecek yetiye sahip olmadığı ve cahil olduğu belirtiliyor. Kayıttaki ses “Halk cahil, cumhurbaşkanını halkın seçmesi kadar tehlikeli bir şey yok” diyor. BİLDİRİ METNİ HAZIR Askeri müdahalenin gerekliliğini belirten ses, Bülent Tanla’nın kendisine bildiri metnini okuduğunu da belirtiyior. Kayıttaki ses, “Bülent Tanla bana bildiri metnini okudu. Asker müdahale etmesi lazım bugün sabah geldi yaa şeyy…” ASKERİN DUR DEMESİ LAZIM İsmail Hakkı Karadayı’ya ait olduğu iddia edilen ses kaydında şu ifadeler dikkat çekiyor; “Tabii bunlar gene böyle şeyler yaparlarsa asker bugün dur der. Demesi lazım yavv. Biz nasıl dedik adamlara.” Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adı geçen Vecdi Gönül’ün tuzak proje olduğunu belirten kayıttaki ses, Hikmet Çetin’i alternatif aday olarak belirtiyor. Hikmet Çetin’in parti kurma çabaları eleştirilirken, seçim sonrası CHP başkanlığında bir koolisyon hükümetinden bahsediliyor. Author: habermerkezi Tags: karadayıdan türk halkına hakaret ismail hakkı Posted: 23 March 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

Eski İstihbarat Başkanı Bülent Orakoğlu, Türkiye’de yaşanan ihtilallere değinirken ihtilallerle medya arasındaki ilginç bir ayrıntıya dikkat çekti. Eski İstihbarat Başkanı Bülent Orakoğlu, Türkiye’de yaşanan ihtilallerin arkasındaki isimlerin kim olursa olsun ortaya çıkarılması gerektiğini altını çizen Orakoğlu, 4 darbenin de medya ayağı ortaya çıkarılamadığına dikkat çekti. Ergenekon operasyonlarının da sabote edilmeye çalışıldığının altını çizen Orakoğlu, “Türkiye’nin gerçek vatanseverlere ihtiyacı vardır” diye konuştu. Orakoğlu’nun konuşmasında öne çıkan satırbaşları şöyle: Tansu Çiller, Mehmet Ağar’ın grubunu tasfiye etmek için beni görevlendirdi. Türkiye şu anda Ortadoğu’da bölgesel güç olma yolunda. 28 Şubat sürecinde devlet içindeki çatışmalar olmasaydı, bu şimdiye kadar yapılmıştı. 28 Şubat süreci milattı. 28 Şubat sürecinde yargının siyasallaşması sağlanmıştı. TSK’ya da bu sürecin zararları olmuştu. Türkiye bu dönemde resmen soyulmuştur. İstihbarat Daire Başkanı’yken Batı Çalışma Grubunu deşifre ederek Bakan’a verdik. O da Tansu Çiller’e verdi. Çiller’in de dönemin Başbakanı’na verdiği deşifre, Süleyman Demirel’e iletti. Demirel 28 Şubat sürecini durdurabilirdi. Ama Demirel bunun yerine muhalifleri yok etme yoluna gitti. Demirel olmasaydı, bu darbeyi başaramazdık diyen askerler vardı. Güvenlik güçleri bu darbecilerle mücadele etmeyi öğrenmiştir. Bu ihtilallerin arakasında kim olursa olsun kesinlikle ortaya çıkarılmaları gerekir. 4 darbenin de medya ayağı ortaya çıkarılamamıştır. Bu operasyonlar sabote edilmeye çalışılıyor. Türkiye’de gerçek vatanseverlere ihtiyaç var. (Yenişafak)Author: habermerkezi Tags: Bülent Orakoğlu Türkiye Posted: 06 March 2009 Rating: 0.0 Votes: 0

“Waltz with Bashir” ile Altın Küre’ye ulaşan İsrailli yönetmen Yoni Goodman, 1.5 milyon Filistinli’nin ambargo altında sıkıştığı Gazze Şeridi’ndeki hayatı konu alan “Closed Zone” (Kapatılmış Bölge) isimli bir kısa animasyon filmi çekti.90 saniyelik film, İsrail’de gösterime girdi. Filistinli’nin Gazze’deki zor hayatına bir İsrailli gözüyle bakan filmde Gazze Şeridi’nden çıkmak için çabalayan bir karakterin karşılaştığı engeller anlatılıyor. Hikâyeye daha fazla insani yön katmak istediğini belirten ödüllü yönetmen, “Umarım insanlar bunu anlar ve değişimi getirmek için daha çok konsantre olurlar” şeklinde konuştu. Film, Filistinliler’in özgürlük hareketini destekleyen “Gisha” organizasyonu için yapıldı. Organizasyonun yöneticisi Sari Bashi de filmin İsrail’e “sınırları aç” çağrısı yaptığını anlattı. Author: habermerkezi Tags: kapatılmış bölge İsrailli yönetmenden Gazze dramı Posted: 06 March 2009 Rating: 0.0 Votes: 0