Taraf Gazetesi, millete komplo belgesinin orjinalini Ergenekon savcılarına gönderen ihbarcı subayın Dağlıca saldırısı da bizim işimizdi itirafından yola çıkarak hain saldırının şifrelerini çözdü.
Dağlıca baskınından sonra Türkiye bir yol ayrımına gelmişti. Ya savaşa yönelecekti ya da ortak akılla hareket edip barışa. Biz bu yolu seçtik. Dağlıca belki Türk-Kürt savaşı çıkarmak için yapılmıştı.”Bu sözler Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu tarafından Kuzey Irak’ta Mesut Barzani’yle yapılan görüşme sonrası dile getirildi. Dışişlerinin en yetkili ismi demokratik açılımın dönüm noktası olarak “Dağlıca” baskınına işaret etti.

Peki Dağlıca baskınının perde arkasında neler yaşandı? Genelkurmay Başkanlığı Kuzey Irak’a girme kararını nerede aldı? Hükümeti Irak’a girme fikrinden kim, neden vazgeçirdi? Kuzey Irak’a girilmesiyle Türkiye’de planlanan oyunun perde arkasını yansıtan istihbarat raporlarında neler vardı? Ergenekoncular bu işin neresindeydi? Başbakan R.Tayyip Erdoğan, Amerika’ya hangi dosyalarla gitti? Bu dizi Dağlıca baskını sonrası Ankara’da yaşananlara ve bir dönemin kritik virajına ışık tutacak.

Türkiye Dağlıca baskını haberini Cumhurbaşkanı halkın seçmesiyle ilgili referanduma gittiği 21 Ekim 2007 Pazar günü sabah saatlerinde öğrendi. Haberi ilk kez kamuoyuna duyuran isim hürriyet.com.tr internet sitesinde Saygı Öztürk’tü. Öztürk’ün haberine göre saldırı Dağlıca Taburuna yapılmamış, yoldan geçen askeri bir konvoya düzenlenmişti. Dağlıca’dan Yeşiltaş’a sevkiyat yapan 10-12 araçlık askeri konvoy, Avaşin Köprüsü üzerinde saldırıya uğramış, saldırıda 12 asker şehit olmuş, 16 asker yaralanmış, 13 asker de kaybolmuştu.

Kamuoyu sandığa giderken aldığı bu haberin şokunu üzerinden atamamışken, gün boyu Genelkurmay Başkanlığı’ndan ve yetkililerden açıklama bekledi. Saldırıdan sonra sessizliğe bürünen karargahtan ilk açıklama olayın üzerinden yaklaşık 15 saat sonra geldi. Genelkurmay Başkanlığı, saldırının konvoya değil, tabura düzenlendiğini geldiklerini açıkladı. Açıklamada kayıp asker sayısı hakkında ise herhangi bir bilgi verilmedi.

Tüm Türkiye olup bitenleri yayın akışlarını kesen televizyon ekranlarından izlerken, bu kez 8 askerin kayıp olduğu son dakika gelişmesi olarak duyuruldu.

Kiev’de ABD Savunma Bakanı Robert Gates ile görüşen Milli Savunma Bakanı Vecdi Gönül ise bu haberi yalanladı. PKK’nın elinde Türk askeri olmadığını açıkladı.

Savaş tamtamları çalıyor

Saldırının üzerinden çok geçmemişti ki medyada savaş tamtamları çalmaya başladı. Dağlıca baskınından 4 gün önce meclisten 19 red oyuna karşılık, 507 oyla geçen “Tezkere” hatırlatılarak, Türkiye’nin biran önce Kuzey Irak’a girmesi gerektiği seslendiriliyordu. Medya savaş senaryolarını hazırlamış, haritaları yazı işleri masasına yaymıştı. Medyaya özellikle de Doğan grubuna bakılırsa, sınırda askeri yığınak yapılmış, Irak’ın kuzeyine girilmesine ramak kalmış, hatta bordo bereliler sınırı geçmişti.

Gazetelerde “Bir Millet Ayakta” başlığıyla, Türkiye’nin teröre karşı tek yürek olduğu, Gümüşhane’den Edirne’ye, tüm Türkiye’nin işini, okulunu bırakarak meydanlara koştuğu, meydanların hükümete sınır dışı operasyon için “Daha ne duruyorsunuz” dediğini manşetlerden okuyucuya duyuruldu.

Tahrik eden yayınlar

Fatih Çekirge ise 22 Ekim 2007 tarihinde Hürriyet internet sitesinde yazdığı yazıyla “Sınır ötesi resmen başladı” diyecekti. “12 şehit haberi geldikten sonra. Ankara’ya düşen soru şu:

- Sınır ötesi harekat ne zaman olur? Dün bu konuyu bir komutanla konuştum… Açık sözü şu oldu:

- Sınır ötesine geçmek artık bir detaydır. Bu harekat resmen başlamıştır. Türkiye Irak’ın kuzeyinde büyük bir savaşın içine girmiştir. Sınırın önemi artık yoktur. Haritalar artık buna göre açılmıştır…

Evet, gelinen nokta bu… Evet bu basit bir terör olayı değildir. Bu bir savaştır. Ve devlet de kararlılığını cenaze törenlerinde değil, savaş alanında gösterir…”

Medyada dört koldan savaş senaryoları yazılıp, “Ne duruyorsunuz. Kuzey Irak’a biran önce girelim” sesleri yükselirken, daha sonra Ergenekon operasyonunda sanık olacak isimler de boş durmuyor, tüm Türkiye’yi eylem yapmaya çağırıyordu. Ankara Ticaret Odası (ATO) Başkanı Sinan Aygün, Dağlıca baskınındaki saldırıyı protesto etmek amacıyla 12 şehit için 12 gün boyunca 1 dakikalık “ışık kapatma eylemi” yapılması çağrısında bulundu. Aynı gün Aygün eylemin startını Hurşit Tolon’la birlikte verdi.

Tolon ve Aygün’den kampanya

Aygün ve Tolon imzalı protesto eylemi yapılırken, Ankara kulislerinde ise Susurluk sürecinde yaşanan bir planın benzerinin yeniden devreye sokulduğu kulaktan kulağa fısıldanıyordu. Susurluk kazasının ardından da çetelere karşı “Bir dakika karanlık eylemleri” başlatılmış ancak eylem kısa süre sonra hedefinden saparak Refahyol hükümetini devirmeye yönelik eylem haline gelmişti. İddiaya göre Aygün ve Tolon aynı taktiği izleyecek, AKP’yi hedef alacaklardı.

Türk basını başta olmak üzere Ergenekoncuların savaş tamtamları çalması, Barzani’nin “Türkiye Kuzey Irak’a girerse karşılık veririz açıklaması” çok geçmeden sokağa yansıdı. Türkiye’nin her yerinde başlayan protesto gösterilerinde, Irak’a ‘hemen girilmesi’ isteniyordu. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, Barzani’nin açıklamalarına sert bir yanıt verdi: “Benim muhataplarım bellidir. Irak terör örgütüne karşı üzerine düşeni yapmazsa Türkiye hakkı olan şeyi yapmakta kararlıdır. Terörün asıl hedefi aramızdaki kardeşlik duygusunu baltalamaktır. Buna izin vermemeliyiz.”

Köşk’te güvenlik zirvesi

Saldırının ardından Cumhurbaşkanı Abdullah Gül’ün başkanlığında Çankaya Köşkü’nde teröre karşı Güvenlik Zirvesi toplantısı yapıldı. Toplantı’ya Başbakan Tayyip Erdoğan, Kuvvet Komutanları ilgili bakanlar, MİT Müsteşarı ve Emniyet Genel Müdürü katıldı. Zirvenin ardından yapılan yazılı açıklamada özetle “Terör örgütünün bu hain saldırılarla toplumumuzun birlik ve beraberliğini bozmak amacı güttüğü aşikardır. Buna karşılık halkımızın haklı tepkisini gösterirken, kardeşlik duygularına zarar verecek davranışlardan kaçınmalıdır” denildi. Cumhurbaşkanı Gül, bir gün sonra bu kez tüm siyasi parti liderleriyle Köşkte ayrı ayrı buluştu.

Ahmet Türk devrede

DTP Grup Başkanı Ahmet Türk Cumhurbaşkanı Gül’le yaptığı görüşmenin ardından partisinin genel merkezinde düzenlediği basın toplantısına “yaşamını yitiren tüm evlatlarımıza Tanrı’dan rahmet, ailelerine başsağlığı diliyorum” diyerek başladı. Türk, gerginliğin ve kaosun Türklere ve Kürtlere pahalıya patlayacağını herkesin bilmesi gerektiğini belirterek “Bin yıldır birlikte yaşamış olan halklarımızın sevgiyle kucaklaşabileceği bir ortamı hazırlamak için hepimize önemli görevler düşüyor” dedi.

Türkiye PKK’dan öğrendi

Türkiye baskının şokunu üzerinden atamamışken, kayıp asker belirsizliği kamuoyunu iyice gerdi. Kamuoyu bu belirsizliği giderecek açıklama beklerken, Türkiye, PKK’nın elinde 8 askerinin olduğunu Genelkurmay Başkanlığı’ndan değil, PKK’ya yakınlığıyla bilinen internet sitelerinden öğrendi.

Başbakan Recep Tayip Erdoğan da ABD Dışişleri Bakanı Rice’ın kendisini arayarak Türkiye’nin operasyon yapmaması için birkaç gün süre istediğini açıkladı: “Birileri istiyor diye olağanüstü hal ilan edemeyiz. Talabani’nin açıklamaları bizi tatmin etmiyor. Medyada yapılan yayınlar toplumsal psikolojiyi olumsuz etkiliyor. Sınır ötesi için çıkarılan tezkere bugünler için çıkarıldı. Gereken adım neyse atarız.”

ABD’den sert mesajlar

ABD Başkanı George Bush adına Beyaz Saray Ulusal Güvenlik Konseyi sözcüsü Gordon Johndrú tarafından yapılan açıklamada PKK’nın saldırılarının kabul edilemez olduğu ve hemen durması gerektiği açıklandı. Aynı gün İngiltere Dışişleri Bakanı David Miliband da saldırıları sert dille kınadıklarını açıkladı.

ABD Savunma Bakanı Robert Gates de Türkiye’nin PKK’ya yönelik sınır ötesi bir operasyon yapması için elinde teröristlerin tam yerini belirleyecek bir istihbarat olması gerektiğini belirtti. Baskından bir gün sonra Bakanlar Kurulu toplantısının ardından açıklama yapan Cemil Çiçek, “İçinde bulunduğumuz durum nedeniyle kapsamlı açıklama yapamıyoruz. Tezkereyi dolapta dursun diye çıkarmadık” dedi.

Hürriyet’in anketi

Cumhurbaşkanı başta olmak üzere, başbakan ve hükümet sözcülerinin yaptığı açıklama, Doğan grubunu tatmin etmedi. 25 Ekim’de Hürriyet gazetesi internet sitesinden ilginç bir anket düzenledi. “12 Mehmetçik’in şehit edilip, 8’inin de kaçırılması Türkiye’nin sabrını taşırdı. Ülke sokaklara dökülüp, “artık yeter; birşeyler yapılsın“ sesini gür bir şekilde duyurdu. Tezkeresi elinde hükümet, “gereken neyse yapılacak“ diyor.

Ancak bu yapılanlar yükselen öfkeyi dindirmiyor. Bu tür bir durumla İsrail karşılaşsa, ne yapardı? Oyunu kullan ankete katıl” denilen anketin sonucunda, katılımcıların büyük bir çoğunluğu yüzde 62.6’yla “Büyük bir kara harekatı başlatırdı” cevabını verdi. Katılımcılar ikinci seçenek olarak da yüzde 24.5 ile “Kuzey Irak’ı bombalardı” dedi.

Ülke gündemi sınır ötesi operasyona kilitlenmişken, Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt, Avusturya’nın Ankara Büyükelçiliği’nde verilen milli gün resepsiyonunda Başbakan’ın Bush’la 5 Kasım 2007 günü yapacağı görüşmeyi bekleyeceklerini açıkladı.

Büyükanıt’ın intikam yemini

Bu açıklamaya rağmen medyadaki savaş tamtamlarından Büyükanıt da etkilendi. Büyükanıt 29 Ekim kutlamaları için TSK mensuplarına hitaben uzunca bir mesaj yayımladı. Mesaj gazetelerde “intikam yemini” başlığıyla verildi. Büyükanıt “Bize bu acıları yaşatanlara, o acıları, hayal bile edemeyecekleri bir yoğunlukta yaşatacağız ve bu konuda kararlıyız” dediği mesajını “Ne mutlu Türküm diyene” sözleriyle noktaladı.

TARAF

Birkaç gündür beni korkutan gelişmeler yaşanıyor… Çarşamba günü, bu barış sürecinin “şehit aileleri ve gaziler” kullanılarak sabote edilmek isteneceğini yazmıştım. Maalesef bu ihtimal hayata geçmeye başladı… Yurdun çeşitli yerlerinde protezini çıkarıp yere atan gaziler görmeye başladık… “Oğlum ne için öldü, teröristler serbest kalsın diye mi?” diye ağlayan şehit annelerini izlemeye başladık…

Barıştan yana ve vicdan sahibi her insan bu manzaraları görünce büyük bir ikileme düşüyor… Bir yanıyla bacağını ya da oğlunu bu savaşta kaybetmiş o gazi ve şehit yakını yurttaşımıza bir şey söyleme hakkımız yok. Ama bir yanıyla bu görüntülerin savaşın devam etmesini, insanların ölmeye devam etmesini isteyenler tarafında büyük bir iştahla izlendiğini ve kışkırtıldığını biliyoruz… Geçmişte Ergenekon yapılanmasının “şehit aileleri dernekleri”ni istismar etme amaçlı provokasyonlar yaptığını da biliyoruz… Bu derneklerden kimileri Ergenekon kontrolü altına girmişti. Bir dönem, tam 2007 seçimlerinden önce, her asker cenazesi AK Parti aleyhine büyük gösterilere dönüşüyordu… Bir yandan –nedense- seçime üç ay kaladan itibaren şehitlerin sayısı ikiye üçe katlanmaya başladı. Bir yandan da şu an içeride olan Ergenekon sanıkları organize bir biçimde yurt çapındaki tüm ama tüm cenazelere katılır hale geldiler… Fakat bu tezgâhları çok yaşamış Türkiye toplumu bu ulusalcı/Ergenekoncu tezgâha düşmedi. En milliyetçi bilinen yerler AK Parti’ye en çok oy veren yerler olarak çıktı… Yüzde 47’lik halk desteği Ergenekon zihniyetinin yüzünde tokat gibi patladı…

Şimdi de bu süreçte gazilerimiz ve şehit ailelerimiz istismar aracı olarak kullanılmak istenecek… Oysa ne acı ki bu devlet düzeni tarafından en çok mağdur edilenlerin başında gaziler ve şehit yakınları geliyor… Şu an, er ve erbaş olarak sakat kalan kardeşlerimiz hiçbir TSK tesisinden istifade edemiyor. Gazilerimize bu devlet çok çok düşük bir maaş veriyor… Aynı şekilde şehit yakınları için de bu geçerli. Üstüne üstlük istatistiksel olarak bakıldığında da şehit eşleri ve annelerinin büyük çoğunluğu başörtülü yurttaşlarımız. Daha evvel de defalarca yazdığım gibi daha çok Derin Anadolu’nun yoksul ve dindar insanları bu savaşta toprak altına giriyor. Perihan Mağden’in söylediği gibi Teşvikiye Camii’nden 10 tane şehit cenazesi kalksa bu savaş çoktan biterdi zaten. O çevrelerde son dönemde bol bol ulusalcı nutuklar atılıyor. Fakat iş oğlanı askere göndermeye geldi mi, fellik fellik torpil aranıyor… Öte yandan başörtülü şehit yakınları da hiçbir devlet imkânından istifade edemiyor. Orduevlerine ve tesislerine alınmıyorlar… AK Parti hükümeti bu barış sürecinin bir parçası olarak derhal bu kepazeliklere son vermelidir. Önce gazi ve şehit ailesi maaşları insani bir seviyeye getirilmelidir. Sonra da er ya da subay ayırt edilmeden ordumuz bünyesinde savaşa katılmış herkes ordu tesislerinin imkânlarından sonuna kadar yararlanır hale getirilmelidir… Genelkurmay’ın bu düzenlemeye itiraz etmesi vatanseverlik bağlamında utanç verici bir tavır olur… Hükümetin gazi ve şehit yakınlarını gözeten böyle bir düzenlemesi Genelkurmay için de bir imtihan olacaktır. Benim tahminim, Türk Genelkurmay zihniyeti bu düzenlemeye karşı çıkar… Beni utandırsınlar da bir göreyim… İnanın çok mutlu olurum. Bu köşeden de özür dilerim…

Zenci düşmanı zenci savcı

Türk devlet sisteminin “zenci” kabul ettiği, ikinci sınıf insan gördüğü yurttaşlarını kullanarak, bu yurttaşları aşağılayan bu bozuk ve çarpık düzenini yaşatmaya çalıştığını sık sık yazıyoruz… Bu çok trajik bir durum… Gaziler ve şehit yakınları aracılığıyla bu sistemin kendi yarattığı kirli savaşı sürdürmeye çalışması bağlamında da bu oluyor. Birçok bağlamda da bu oluyor… Bir örnek verelim… Perşembe günü Şamil Tayyar beni aradı… “Tam senin “zencileri zencilere kırdırtmak” teorine uygun bir olay yaşadım…” diye söze başladı… Özgürlükçü ve demokrat yazarlara yüzlerce dava açan Ali Çakır’la olan hikâyesini anlattı. Dün de köşesinde bir kısmını yazmış Tayyar… Ergenekon zihniyetini sürekli koruyan, bu konuda akıl almaz davalar açan Bakırköy Savcısı Ali Çakır geçmişte de katıldığı bir Kadiri ayini sebebiyle “gerici” olarak suçlanmış bir insan. Dindar-muhafazakâr bir geçmişten geliyor… Bu durumu meslek hayatı boyunca bir “suç” gibi ona hatırlatmışlar. Bu durumun yarattığı “zenci kompleksi”yle odasına 18 tane Atatürk fotoğrafı asmış Çakır. Nerede Kemalist sisteme muhalif olarak algılanan biri varsa basmış o kişiye davayı… Bu şekilde egemen sisteme yaranmaya çalışmış hep savcı Çakır. İnancı gereği zenci olarak görülen bu savcı kendini aşağılayan bu sistem uğruna kendi gibi zenci olanlara doğrultmuş dava silahlarını… Maalesef Türk devlet yapılanması içinde Kürt, Alevi veya dindar geçmişten gelen ve böyle kendini inkâr edip, kendi gibileri suçlayarak hayatta kalmak zorunda bırakılan binlerce Ali Çakır var…

Bu adaletsiz düzen artık yıkılmak zorunda…

İrticayla Mücadele Planı, Taraf gazetesinin 12 Haziran 2009 tarihli sayısıyla gündeme gelmişti.
‘AKP ve Gülen’i Bitirme Planı’ başlıklı haberde, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma kapsamında, bir şüphelinin ofisinde yapılan aramada ele geçirildiği iddia edilen bir belgeye istinaden, Genelkurmay Harekat Başkanlığı Bilgi Destek Dairesi 3. Bilgi Destek Şube Müdürlüğü’nde ‘İrtica ile Mücadele Eylem Planı’ adı altında bir çalışma yapıldığı belirtiliyordu.

Çalışmayı içeren belgenin altında 3. Bilgi Destek Şube Müdürü Deniz Kurmay Albay Dursun Çiçek’in paraf ve imzasının bulunduğu iddia edilmiş ve belgeye ait fotokopiler yer almıştı.

Taraf gazetesinde yayımlanan haber üzerine Genelkurmay Başkanlığı’nca soruşturma emri verilmiş ve aynı gün Askeri Savcılık tarafından olayla ilgili soruşturma başlatılmıştı.

Belgenin sahte olmasının anlaşılması üzerine Genelkurmay Başkanlığı, doğruluğu ortaya konulamayan belgeyi üretenler, sızdıranlar ve yayımlayanlar hakkında gerekli soruşturmanın yapılması amacıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesi kararlaştırmış ve "Sahte belge üretenler yargılansın" demişti.

Soruşturmayla ilgili 7 Ağustos 2009 tarihinde de yetkisizlik kararı verilmişti.

"İrtica İle Mücadele Planı" iddialarıyla ilgili ifadesi istenen Albay Dursun Çiçek "örgüt üyeliği" suçlaması ile tutuklanmış ve Hasdal Askeri Cezaevi’ne konulmuştu.

Kurmay Albay Dursun Çiçek tutuklanmasının ardından 24 saat geçmeden avukatlarının tutukluluğa yaptığı itiraz üzerine tahliye edilmişti.
(cnnturk.com)

İŞTE DURSUN ÇİÇEK’İN İMZASINI TAŞIYAN VE KAMUOYUNDA ‘AK PARTİYİ VE GÜLEN’İ BİTİRME PLANI OLARAK BİLİNEN BELGENİN ORTAYA ÇIKAN İLK FOTOKOPİLERİ

Domuz gribi soğuk algınlığından nasıl ayırt edilir, En önemli belirtileri nelerdir? İşte bu sorunun yanıtı

Domuz gribinin en önemli belirtilerinin üşüme ve titremeyle ortaya çıkan 38 derecenin üzerine çıkan yüksek ateş, göz çukurlarında da hissedilen şiddetli baş ağrısı, aşırı derecede kas ve eklem ağrıları, bitkinlik kırgınlık şeklinde sıralanırken, soğuk algınlığından farklı olarak belirtilerin tedrici olarak değilde, birdenbire ortaya çıktığı ve daha fazla ateşlenmeye neden olduğu bildirildi.

Ege Üniversitesi (EÜ) Tıp Fakültesi Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Münir Büke, hastalığın nasıl bulaştığını, belirtilerini ve korunma şekillerini anlattı.

Prof. Dr. Büke, domuzların en önemli farkındalığının, kendi virüslerinin yanında insan ve kuş gribi virüslerini de bünyesinde barındırması olduğunu, bu rekombinasyonla tamamen farklı bir virüs oluştuğunu, insanların daha önce benzer bir virüsle karşılaşıp direnç kazanamadıkları için bu virüsün dünyada büyük bir tehdit oluşturduğunu ifade etti.

-HASTALIĞIN BELİRTİLERİ-

Prof. Dr. Büke, virüsün 2 ile 4 gün arasında kuluçka döneminin olduğunu, bu sürede herhangi bir belirtisinin gözlenemeyeceğini ifade ederek, ”mesela hava alanlarında hastalığa yönelik kontroller yapılıyor. Güzel bir uygulama, ama ilk 4 gün hiçbir belirti göstermediği unutulmamalı. Şüpheli kişileri en azından 3-4 gün gözlem altında tutmakta fayda var” diye konuştu.

Hastalığın 4 temel belirtisinin olduğunu dile getiren Prof. Dr. Büke, bu belirtileri şöyle sıraladı:

”En önemli özelliği, üşüme ve titremeyle nükseden 38 derecenin üzerine çıkan yüksek ateş. Diğer belirtileri göz çukurlarında da algılanan şiddetli baş ağrısı, ileri derecede kas ve eklem ağrıları, son olarak da kırgınlık. Bu arada öksürük ve burun tıkanıklığı da görülebilir. Bu belirtiler kuluçka döneminden hemen sonra yavaş yavaş değil, aniden nükseder.

Soğuk algınlığıyla karıştırmamak gerekiyor. Soğuk algınlığı yavaş yavaş gelişir, ateş çok yüksek değildir, burun akıntısı ön plandadır. Kas ve eklem ağrıları olsa bile ileri derecede bitkinlik görülmez.”

DOMUZ GRİBİ NASIL BULAŞIYOR?

Prof. Dr. Münir Büke, hastalığın en fazla olarak solunum yollarıyla bulaştığına dikkati çekti.

Hasta insanların öksürük ve aksırığıyla havaya birçok damlacık yayıldığını, konuşurken 200-300, öksürürken 4 bin damlacığın havaya karıştığını kaydeden Prof. Dr. Büke, ”virüsü taşıyan kişi öksürüp hapşırırsa, 4 metreye kadar hiç temas etmeseniz bile size bulaşabiliyor. Havaya saçılan partiküller havada uzunca bir süre asılı kalabiliyor ve bunların solunmasıyla solunum yoluyla kişiye geçiyor” şeklinde konuştu.

Bunun dışında öksürük ve hapşırık sırasında mikrobun göz mukozasına yerleşerek de hastalığın bulaştığını belirten Prof. Dr. Büke, ”yine eller, yakın temas çok önemli. Bu nedenle hasta kişilerin mutlaka izole edilmesi, toplu bulunulan yerlerden uzak durması, maske takması lazım. Mutlaka sık sık ellerin yıkanması gerekiyor” dedi.

Okullar, sinemalar, toplu ulaşım araçları gibi kalabalık yerlerde riskin daha yüyksek olduğuna işaret eden Prof. Dr. Büke, ”bütün vatandaşlarımız sık sık el ve yüz yıkamayı bu dönemde daha fazla önemsemeli. Öpüşmeye, tokalaşmaya biraz ara vermeliyiz. Hastalık bulaştırma bilinciyle, hastaların, öksüren kişilerin maske takması, öksürüp aksırırken mendil kullanmanın alışkanlık haline getirilmesi lazım” diye konuştu.

Prof. Dr. Büke, Türkiye’de gerekli önlemlerin olabildiğince alındığını, Sağlık Bakanlığının bu konuda ”uyanık” davrandığını söyledi.

-DOMUZ GRİBİNİN TEDAVİSİ MÜMKÜN-

Domuz gribine yakalanan kişilerin tedavisinin mümkün olup olmadığının sorulması üzerine, Münir Büke şunları anlattı:

”Bereket; kuş gribi virüsleri dışında tedavisi var. Virüsü almış kişilerde ilk 36 saat içinde tamiflu veya muadili ilaç 5 gün süreyle sabah akşam kullanılabilir, ya da hastalığın görüldüğü yerlerde bulunulduğunda, koruyucu ilaçlar alınabilir. Ama bunlar ithal olduğu için pahalı ilaçlar, herkesin kullanmasına imkan yok. 65 yaş üzerindekilere, kalp akciğer rahatsızlığı, astımı olanlara, romatizmal hastalıklar nedeniyle kortizon kullananlara, kanser tedavisi görenlere, küçük çocuklara öncelik tanımalıyız.”

Gribe yol açan virüslerin sürekli değişkenlik gösterdiğini, domuz gribindeki gibi genetik değişkenlikler gösterdiğinde ortaya yepyeni bir virüsün çıktığını dile getiren Prof. Dr. Büke, bu yüzden koruyucu antikorların bulunmadığını, yani şu an için aşısının geliştirilemediğini ifade etti.

-”YÜKSEK ATEŞ, VİRÜSLERİN ÖLÜMÜNE YOL AÇIYOR”-

Prof. Dr. Büke, hastalıkla birlikte ortaya çıkan yüksek ateşi düşürmeye çalışmamak gerektiğinin altını çizerek, sözlerini şöyle sürdürdü:

”65 yaş üzerindeki kalp akciğer rahatsızlığı olan kişilerde, küçük çocuklarda, hamile kadınlarda ateşi düşürelim. Ama sağlıklı olup grip olanlarda ateşi düşürmememiz lazım. Ateş insana rahatsızlık veriyor, metabolizmayı hızlandırıyor, kalp atışlarını artırıyor, ama bunun yanında virüslerin ölümüne yol açıyor ve vücudun direncinde önemli işlev görüyor, bir çeşit savunma mekanizması gibi işliyor. Vücut 41 dereceye kadar dayanır, 4 saat kadar 42 dereceye dayanır. Mesela ben grip olduğumda ateşimi daha da yükseltirim ve 5-6 saat içinde bu iş biter. Eskilerin hastayı ”terletme” metodunun mantığı da budur zaten.

Bu nedenle parasetamol dediğimiz ateş düşürücüleri kullanmamak gerekiyor, ateş düşürülecekse fiziki yöntemleri kullanmak daha iyi. Çünkü parasetamol içeren ilaçlar virüslere karşı antikor oluşumunu engelliyor ve virüslerin çoğalmasını sağlayarak hastalığın tedavi sürecinin uzamasına yol açıyor.”

“Kürtlere, Türklerle eşit hakların verilmesine karşı çıkacağı varsayılan yüzde 85’lik bir Türk nüfus var. MHP bu varsayıma dayanıyor ve gerçekçi.”

“MHP ve CHP’nin dünyasında Türkiye bölündü. Eğer ülkenin Doğu’suna hitap edemiyorsanız, ülke sizin dünyanızda fiilen bölünmüş demektir.”

* * *

NEDEN: MÜMTAZ’ER TÜRKÖNE
Bugüne kadar Kürt sorununu biz hep baskıcı ve yasakçı devletin yarattığı bir sorun olarak tartıştık. Eğer devlet, hukukun ve demokrasinin evrensel standartlarını uygularsa Kürt sorunu kolayca çözülecekti. Ama devletin Kürdüyle Türküyle bu toplumun önemli bir kesimini nasıl asimile ettiğini, insanları nasıl kendisine benzetmiş olduğunu unuttuk. Öyle anlaşılıyor ki şimdi Kürt açılımı için devleti değil toplumu ikna etmek gerekiyor. Hükümetin Kürt sorununu çözmek için “Kürt açılımı” diyerek açıkça adıyla başlattığı sürecin adı bile toplumdan gelen tepkiler yüzünden sürekli değiştirildi. Hatta açılımı MGK bildirisiyle destekleyen asker, MHP lideri tarafından ihanetle bile suçlandı. Bir siyasî parti olan ve halktan oy almaya çalışan MHP neye dayanarak bu saldırgan politikada ısrar ediyor? MHP’nin hesabı ne? MHP’li olmayan seçmenin bu şiddet diline cevabı ne? Bugün hangi Türkler MHP’yi destekliyor? MHP’nin klasik tabanı ne diyor? Türkiye’de milliyetçilik nerelerde artıyor? Bütün bunları MHP’yi yakından tanıyan siyaset bilimci Profesör Mümtaz’er Türköne’ye sorduk ve çarpıcı cevaplar aldık.

* * *

NEŞE DÜZEL: Siz, MHP’yi yakından tanıyorsunuz. MHP’ye uzak olanların anlam veremediği davranışlarının anlamını siz bilebilirsiniz. MHP son zamanlarda Kürt açılımına karşı çok saldırgan bir muhalefet sürdürüyor. Niye bu kadar saldırgan? 

MÜMTAZ’ER TÜRKÖNE: MHP politika yapıyor. Türkiye’de nüfusun yüzde 15’i Kürt. Kürt sorunu çözülürse nüfusun yüzde 15’inin sorunu çözülmüş olacak. Yani demokratik açılım, Kürt açılımı, görünürde toplumun yüzde 15’ini ilgilendiriyor. Geride yüzde 85’lik bir nüfus kalıyor ki, işte o yüzde 85 üzerinde yürütülen bir kavga bu.

Kürt sorununun çözümünü sadece Kürtler mi istiyor? Türkler, Kürt sorunun çözümünü istemiyor mu? 

Kürtlere haklarını vermeyi, Türkler, ‘taviz vermek’ olarak algılıyor. Dolayısıyla Kürtlere, Türklerle eşit hakların verilmesine karşı çıkacağı varsayılan yüzde 85’lik bir Türk nüfus var. MHP bu varsayıma dayanıyor ve bence gerçekçi bir parti politikası uyguluyor. Nitekim… 

Evet… 

Nitekim parti liderlerinin yaptırdıkları haftalık kamuoyu araştırmalarına göre, şu anda Milliyetçi Hareket Partisi’nin oyları artıyor, AK Parti’nin oyları ise azalıyor. Özellikle Kürt nüfusun yoğun olduğu Batı illerinde, Kürt sorunu etrafında bir siyasî kutuplaşma yaşanıyor. Özellikle Ege ve Marmara bölgesinde Kürt göçünden rahatsız olan yerli nüfus Kürtlere karşı artan bir tepki geliştiriyor ve MHP bu tepkiyi temsil etmeye çalışıyor.

Kürt açılımıyla birlikte Türkiye’de milliyetçilik artıyor mu? 

Bugün yaşanan, etnik kökene dayanan bir milliyetçilik değil. Bu bir anti Kürt reaksiyon! Özellikle Batı’ya yerleşmiş olan Kürtlere karşı yerli halkta bir tepki ve onları ötekileştirme var.

Anti Kürtçülük yapanların Türk milliyetçiliği yapmadığını söylüyorsunuz. Bunlar anti Kürtçülüğü Türklüklerini öne çıkarmadan mı yapıyorlar? 

Anlaşılması gereken nokta da bu zaten. Türkiye’nin etnik anlamda en kozmopolit yeri, anti Kürt tepkinin şu anda tırmandığı Batı illeridir. Buralarda Balkan muhaceretiyle, göçleriyle şekillenen bir nüfus vardır ve Türk etnisitesinden olmayanlar bu nüfusta ağırlıktadır. Yani bu nüfus, Türk etnik kimliği üzerinden tanımlanamayacak kadar çok renklidir. Anti Kürt tepki de işte bu kozmopolit nüfusun tepkisidir. Bu kozmopolit nüfus kendisini anti Kürt olarak tanımlıyor. Yani, bu tepkinin Türkçü bir tepki olması aslında imkânsız.

Bu ülkede Türk milliyetçiliği ve Türkçülük daha çok bu kozmopolit nüfus tarafından yapılmadı mı? Osmanlı dağılırken ve imparatorluk toprakları üzerinde ulus-devletler kurulurken, Balkanlardan ve Kafkaslardan Anadolu’ya sığınmış olan göçmenler yapmadı mı daha çok Türkçülüğü bu ülkede?

Kesinlikle doğru… Hatta o kadar doğru ki, Türkiye Cumhuriyeti kurulana kadar bu topraklarda Türk etnisitesine mensup bir Türkçü bile bulamazsınız. Türkçülük yapan önemli isimlerin etnik kökeni Türk değildir. Mesela 1864’te Eski ve Yeni Türkler adıyla Türkçülüğün ilk kitabını yazan Nâzım Hikmet’in dedesi Mustafa Celalettin Paşa’dan başlayalım. Osmanlı’ya sığınmış ve Müslüman olmuş. Mesela Bulgar mebusu “Türkçe konuş” diye azarlayan tiyatronun kurucusu ve sadrazam Bulgar asıllı Ahmet Vefik Paşa… Mesela Türkçülüğün en önemli ismi olan Kamus-i Türki’nin yazarı Şemsettin Sami… O da Arnavut kökenli. Mesela Türkçülüğün diğer önemli isimleri Ömer Seyfettin ile Ahmet Hikmet Müftüoğlu. Çerkes kökenlidir. Mesela Ziya Gökalp’in Kürt tarafının da olduğu tartışılır. 

Niye etnik kökeni Türk olanlar değil de, etnik kökeni Türk olmayan ve Anadolu’ya sığınmış olanlar daha çok Türkçülük yapıyor peki? 

Zaten bu ülkede bir tek Anadolu’daki Türkler Türkçülük yapmıyorlar. Kürtler, Arnavut, Bulgar kökenliler, Kafkas kökenliler ve özellikle Çerkesler… Ayrıca Yusuf Akçora, Ahmet Ağaoğlu gibi Rusya’dan Türkiye’ye iltica eden ‘dış Türkler’ yapıyor daha çok Türkçülüğü.

Niye? 

Etnik kökeni Türk olanlar bir imparatorluk terbiyesine sahipler. İmparatorluğu yönetmenin, ancak ve ancak kendi etnik kökenini vurgulamaktan uzak, geniş, kuşatıcı bir politika izlemekle mümkün olduğunu yüzyıllardan beri öğrenmişler. Mesela Namık Kemal, Ziya Paşa, Ali Süavi, Türk kökenlidirler ama Türkçülük yapmazlar. Türkçülük yapanlar da aslında ırka vurgu yapmıyorlar. Bunlar anavatanlarını kaybetmiş insanlar. O çağda bir yerde barınabilmenin mutlaka bir milliyet bilinci gerektirdiğini düşünüyorlar ve bu milliyetin de Türk milleti olduğunu söylüyorlar. Çünkü Türklerin topraklarına geliyorlar. Burası onların da vatanı oluyor ve vatanı savunabilmek için Türkçülük yapıyorlar. Türk olan birinin bu topraklarda Türkçülük yapması çok zor bir şeydir.

Niye zordur?

Ayıp bir şeydir. Ama bunlar, kendileri Türk kökenli olmadığı için Türkçülüğü çok rahat, komplekssiz yapıyorlar. Zira “Türk olmayan birinin bu toprakları muhafaza edebilmesi için Türkçülük yapması gerekir” diyen çok mantıklı bir teze sahipler. Mesela Sami Kohen’in dedesi Moris Kohen. Tekinalp adıyla bilinen bir Yahudidir ve iktisadi Türkçülüğün kurucusudur. Mesela Türkçülük üzerine şiirler yazan Kürtler de var. Bunların hepsi samimidir. Aslında, Türkiye’de Türkleştirme politikası sonucunda en son Türkleştirilenler Türklerin kendisi oldu. Yani en son Türkler, bir milliyet ve ulus bilincine sahip oldular. Bugünkü anti Kürt tepkiye gelince… 

Yapılan bir tür ırkçılık değil mi? 

Bu, bir ötekileştirmedir. Toplumsal anlamda kutuplaşmadır, düşman yaratmadır, içinde yaşadığı ekonomik ve sosyal sıkıntıları bir günah keçisi icat edip ona yüklemedir. Burada açık bir saldırganlık ve hatta ırkçılık var. Bir insana sadece doğuştan kazandığı özelliklerinden dolayı düşman olmak ırkçılıktır. MHP’nin Kürt açılımı etrafında yürüttüğü politikanın kendisi ırkçı değil. Ama bu politika bir şekilde bu ırkçılığı besliyor ve meşrulaştırıyor. Bu ırkçılığın yükseldiği yerler dediğim gibi Batı’da Kürt göçü alan yerler. Türk etnisitesinin yoğun yaşadığı ve MHP’nin çok güçlü olduğu Orta Anadolu’da anti Kürt tepki yok mesela. Kürt düşmanlığı buralarda yok.

Oralarda Kürt var mı peki? 

Yok. Anti Kürtçülük, geleneksel olarak CHP’nin ağırlıklı olduğu Batı illerinde yaşanıyor. Kürtle yüz yüze gelen insanların yaşadıkları sosyal demokrat ağırlıklı bu yerlerde ırkçı dediğimiz, anti Kürt dediğimiz damar ekonomik nedenlerle yükseliyor. Çünkü Kürtler Türklerin elinden işlerini alıyor. Türkler sekiz saatten fazla çalışmazken, onlar çok daha düşük ücretlerle 20 saat çalışıyor. 

Peki… Devlet Bahçeli, Kürt açılımına tepki olarak dağa çıkmaktan bile bahsetti. Niye bu kadar saçma bir cümle söyledi? 

Saçmalığın dik âlâsı tabii. Şöyle açıklayayım. Bu ülkede Türk milliyetçiliği yaygın bir ideoloji. Bu ideolojinin temsilcileri ikiye ayrılıyor. MHP, BBP ve AK Parti içinde politika yapan Türk milliyetçileri, Kürt açılımına karşı çıkıyorlar. Politika yapmayan, bir dernekte veya bir fikir kulübünde yer alan Türk milliyetçileri ise açılımı destekliyorlar. Yani halkla yüz yüze gelenler ve halka hesap verenler, halktan etkilenerek Kürt açılımına karşı çıkıyorlar. Zira bunlar, anti Kürt politikaların oy kazandırdığını görüyorlar. Milliyetçiliği siyasî endişelerin dışında bir fikir olarak benimseyen yani siyaset yapmayan Türk milliyetçileri ise “bu ülkenin birliğini, bütünlüğünü sağlayabilmek ve milliyetçi değerleri koruyabilmek için demokratik açılım gerekli, açılım olmazsa Türkiye bölünür” diye düşünüyorlar.

Bahçeli’nin çıkışları MHP tabanının çok mu hoşuna gidiyor? 

MHP’nin tabanıyla ilgili son araştırmaya göre yüzde 43, açılımı desteklemiyor ama MHP’nin sert politikasını da onaylamıyor. Ama Bahçeli, oy hesabıyla sert politikayı sürdürüyor.

Bahçeli, bu üslubuyla, MHP’nin klasik seçmeninin dışında bir seçmenden oy alabileceğini mi düşünüyor? 

Evet. Bugüne kadar oy alamadığı Batı illerinde anti Kürt dalgayı arkasına alacağını düşünüyor. Nitekim bu dalga şu anda çok yüksek ve yükselmeye devam edecek. “Ben evime ekmek götüremezken, işsiz, sefil yaşarken, devletin bütün parasını Güneydoğu’ya mı, Kürtlere mi yatıracaksınız?” diyenlerin sesi giderek güçleniyor. Bu büyüyen anti Kürt dalga aslında sosyoekonomik bir sorun. İşsizlik, geçim sıkıntısı, yoksulluk, Batı bölgelerinde anti Kürtçülük olarak yaşanıyor. Batı’da işsizlik yüzde 19’dan yüzde 10’a insin, anti Kürt dalga biter. Zaten bu açılımın AK Parti’ye oy kaybettireceği korkusu Başbakan’da da var. Bu yüzden olmalı, “Bedeli neyse ödemeye hazırız” diyor Erdoğan habire.

Kürt sorununu çözen bu ülkede seçim mi kaybedecek? 

Kürt sorununu çözen bu ülkede seçim kaybetmeyi göze almak zorunda. Çünkü ilk başta kaybettiği oyları, ancak bu sorunu çözüp de ülkeyi ekonomik, sosyal ve politik açılardan rahatlattıktan sonra tekrar geri alabilecek.

AK Parti’yi Kürt sorununu çözmeye eğer halk zorlamıyorsa, kim zorluyor? 

Devlet zorluyor. Asker, Kürt sorununu kendi yöntemleriyle çözemeyeceğini anladı. Ayrıca MİT’in bu konuda çok ciddi bir entelektüel birikimi var. MİT Müsteşarı Emre Taner, 50 yıldır Kürt sorunuyla uğraşan çok akıllı biri. Emre Taner’in görev süresinin yaş haddine rağmen uzatılmasının arkasında sanıyorum MİT’in bu süreçte oynadığı rol var. MİT, Kürt sorununun çözülmesini istiyor. Normal mülkiye bürokrasisi de çözüm istiyor. Bu arada asker de son Milli Güvenlik Kurulu bildirisine attığı imzayla bu açılıma destek verdi. Zaten Başbakan Erdoğan da, “Bu açılım projesi devletin projesidir” dedi. Bununla, devlette açılımla ilgili bir mutabakatın olduğunu anlatmak istedi. Nitekim Genelkurmay Başkanı da Bayram’da yaptığı konuşmada bir soru üzerine açılıma destek verdiklerini söyledi.

Başbuğ Kürtçenin okullarda öğretilmesine ise karşı çıktı. Kürt açılımı Kürtçesiz olabilir mi? 

Bu askerler siyasetten anlamıyorlar. Bunların siyasî vesayetlerinden önce siyasî cahilliklerine karşı çıkmak lazım. Ana dil deyince anadan öğrenilen dili anlıyorlar. Oysa ana dili aynı zamanda bir kültür dilidir. Genelkurmay Başkanı “Kürtçeyi anasından babasından öğrensin. Engel mi var?” diyor. Ben Türkçeyi annemden öğrenmedim. Eğer annemden öğrenseydim, bugün Ankara’nın Çubuk havalisinin aksanıyla 200 kelimelik bir Türkçe konuşuyor olurdum. Ayrıca Kürt sorunu özünde Kürtçe sorunudur. Yasaklarda ısrar etmek, Kürt sorununun çözümüne engel olmak demektir. 

O zaman Başbakan Erdoğan’ın dediği gibi demokratik açılım projesi bir devlet projesi değil mi? 

Bu sorunun cevabı ekim ayında verilecek. Şu anda içeriği belli olmayan bir açılım projesi bu. Projenin içeriği Meclis’in ekimde açılmasıyla tartışılmaya başlanacak. Bu sorunu, evrensel demokrasinin ve hukukun standartlarıyla çözmek gerekiyor. Bu açılım boyunca siyasette epeyce müsamere seyredeceğiz ama ben çözümden umutluyum. Çünkü her şeyin konuşulacağı çok zengin bir tartışma süreci başlayacak. Her şeyin konuşulduğu yerde provokasyonlar pek başarılı olamaz.

Devlet Bahçeli, Kürt açılımına karşı çıkıyor. Peki, Bahçeli’nin Kürt sorunu için öne sürdüğü çözüm ne? 

Bahçeli’nin konuşmalarında çıldırtıcı bir popülizm ve statükoyu devam ettirme isteği var.

Bahçeli PKK’nın teslim olmasını istiyor. Bunu söylerken, söylediğine kendi inanıyor mu? Yirmi beş yıldır teslim olmayan bu örgütün şimdi teslim olacağını düşünüyor mu? 

Askerleri açılımla ilgili tepkiye davet etmek gibi bir çaba var. Oysa askerlerin geldiği noktayı objektif değerlendirmek lazım. Askerler kendilerini bu ülkenin sahibi olarak görüyorlar. Sahip oldukları bu ülke, Kürt sorununu silahla çözmeye çalıştıkları için ellerinden kayıp gidiyor. Bunu çok net gördüler. 

Ülke ellerinden nasıl gidiyor?

Bu ülke bölünüyor. Bu sorun çözülemiyor. Askerler ancak Kürtlere eşit vatandaşlık hakları verilirse bu ülkenin birliğinin muhafaza edileceğini gördüler.

CHP de açılıma karşı çıkıyor. CHP niye karşı çıkıyor? 

CHP’nin durumu farklı. CHP, MHP’ye oy kaybettiğini görüyor. O yüzden zikzak çiziyor. Açılımla ilgili CHP’nin desteği sağlanacak. Nitekim Baykal, “PKK silahları bırakırsa, affa sıcak bakabiliriz” dedi. Demokratik açılımın en önemli kısmı af meselesidir. Eğer Meclis’ten af kanunu çıkmazsa açılım durur. Af olmadan açılım yapılamaz. Anayasa’ya Kürtçe dilini koysanız bile Kürt sorunu çözülemez. Bu Meclis hemen ekim ayında bir af kanunu çıkarmak zorunda. Sorunun en kritik aşaması budur. Özellikle Batı’daki illerin AK Partili milletvekilleri buna direnç gösterir ama af çıkarmazsa AK Parti’nin elinden her şey kayıp gider ve asıl oyu MHP bu noktada kazanır. 

AKP milletvekilleri arasında milliyetçi damar çok mu güçlü?

Bilmiyorum ama AK Parti’de bu anti Kürt dalgadan etkilenecek epeyce bir damar olduğunu düşünüyorum.

Bahçeli sadece Kürt açılımına değil Ermeni açılımına da karşı çıkıyor. Her türlü barış girişimine karşı bir parti ve bir lider görüntüsü çiziyor. Bugünkü durumun aynen devamını istiyor. Halkın bu politikayı destekleyeceğini mi düşünüyor? 

MHP, donanım olarak hükümetin açılımına alternatif bir politika üretecek entelektüel birikime ve mutfağa sahip değil. Hükümetin anti statükocu revizyonist politikası karşısında içgüdüsel olarak statükoya sığınıyor. Ayrıca bu toplumda anti Ermeni eğilim de çok güçlüdür. Bu eğilim topluma devlet propagandası ve politikasıyla yerleşmiştir. MHP statükoyu savunarak kısacası politika yapıyor.

Oy için mi ölümü ve savaşı destekliyor? 

Siyasî partisiniz. Maalesef öyle… 

Savaş sürerse, MHP’nin politik şansı nedir? 

Eğer bu açılım kontrolden çıkarsa… Yani bir yandan kan dökülmeye devam eder ve bir yandan da hükümet hâlâ açılım yapmaya çalışırsa, MHP tek başına iktidar olacak oyu bile alabilir. 

Barış olursa, MHP’nin politikadaki şansı ne olur? 

Bu sorun çözülürse, barış olursa MHP diye bir parti kalmaz. Şu anda MHP, PKK’nın yaygın şiddetini ve dökülen kanı siyasî realiteye dönüştürdüğü bir parti konumunda. Barış olması halinde, MHP’nin Türkiye’ye sunabileceği bir proje halen yok. MHP, Cumhuriyet’in kuruluşundan beri kabul edilen şeyleri savunuyor bugün. Hatta Kürtçe kullanılamaz, terör örgütüne af çıkarılamaz Barzani ve Talabani muhatap kabul edilemez gibi son gelişmelerin de gerisinde kalan şeyleri söylüyor.

MHP, Kürt açılımına karşı çıkarak Güneydoğu’dan oy alma ihtimalini sıfırlıyor. MHP ulusal bir parti olmaktan vaz mı geçti? Sadece bölgesel bir parti mi olmak istiyor? 

MHP, Türkiye’nin Batı’sından oy almak istiyor, o kadar! Yoksa Türkiye’nin bir realitesi var. Bugün MHP de, CHP de bölünmüş bir Türkiye’nin partileridir. Bunlar Güneydoğu’da yoklar. Bu durum da, bu partilerin temsil ettikleri misyon itibarıyla Türkiye’yi böldüğünü anlatır bize. Eğer Güneydoğu’da parti olarak yoksan, Kürtlerden oy alamıyorsun, o zaman senin parti politikana göre, Türkiye’nin Güneydoğu’su gitmiş demektir. MHP bunu asla kabul etmez ama realite budur. Türkiye’de Güneydoğu’dan oy almadan yüzde 85’in oyunu alıp tek başınıza iktidar olun, Türkiye bölünür. Siz de Türkiye’yi bölen parti olursunuz. MHP, eğer Türkiye’nin birliğini, bütünlüğünü savunuyorsa bu insanların oyunu almak, Kürtlere seçmeni ve siyasî muhatabı olarak davranmak durumunda. 

Sizce Türkiye bölündü mü? 

MHP’nin ve CHP’nin dünyasında Türkiye bölündü. Eğer ülkenin Güneydoğu’suna hitap edemiyorsanız, sizin dünyanızda ülke bölünmüş ve siz de fiilen ülkeyi bölmüşsünüz demektir. Milliyetçilik çok tehlikeli bir ideolojidir. Milliyetçilikle ulus bilinci sağlarsınız, ulusal entegrasyonunuzu kuvvetlendirirsiniz ama.. milliyetçilik aynı zamanda bölücülüğe de dönüşebilir. Toplumda siyasî kamplaşmaları düşman ve ötekiler yaratarak üretmeye başladığınız zaman Türkiye’yi bölersiniz. Şu anda…

Milliyetçiler mi Türkiye’yi bölüyor şu anda? 

Kürtlerin Türkiye’yi bölme ihtimalinden daha fazla Türkçülerin Türkiye’yi bölme ihtimali var şu anda…

MHP’nin kışkırtıcı politikasına DTP de aynı kışkırtıcılıkla cevap verdiğinde Türkiye nasıl bir gelecekle karşılaşır? 

Bu sorunuzun cevabını düşünmek bile istemiyorum. Felaket ve kâbus bu!

MHP ile ordunun ilişkileri nasıl? 

Çok sağlıklı bir ilişkileri yok. İkisi birbiriyle çakışmazlar. En son Ergenekoncuların MHP’yi ele geçirme teşebbüsüne Bahçeli direndi ve emekli askerleri tasfiye etti. 

MHP’nin içinde barışçı hiç kimse yok mu? 

MHP dışında kalan milliyetçilerin tamamı bu sert politikaya karşılar. Ama MHP’liler, parti politikası ile kendi vicdanları arasında bir tercih yapmaları gerektiğinde vicdanlarının emrettiğini tercih ederler ve Türkiye’yi bir etnik çatışmaya sürüklenmekten korurlar.

Yakında MHP kongresi toplanacak. MHP’liler en savaşçı kimse onu mu başkan seçecekler? 

Bahçeli bu kongreyi bir muhalefetle karşılaşmadan, karizmasını çizdirmeden tamamlamak istiyor. Hiç kuşku yok, Bahçeli’yi seçecekler. Kongreden sonra ateş düşer. MHP’nin bu çok sert politikasının yumuşayacağını, daha yapıcı olacağını düşünüyorum.

MHP’nin tabanını kimler oluşturuyor? 

Genişleyen MHP’ye bakarsak… Ekonomik sıkıntı yaşayanlar, işsizler, statü özlemi çekenler, toplumun Kürt olmayan alt kitleleri ve biraz da lümpen kesim MHP’nin genişleyen tabanını oluşturuyor.

MHP’nin bu politikasına rağmen barış olursa MHP’nin siyasî geleceği ne olur? 

MHP’nin şu anki donanımı, bu tür politikaları üretmek için yeterli değil. MHP kendi içinde dönüşüm yapmazsa yok olur gider. Bence asıl sorun MHP’de değil CHP’de. CHP iktidara alternatif bir ana muhalefet partisi olursa, o zaman Türkiye iki parti denklemi üzerine oturur. Bu ülkede siyasetin sağlıklı olması Türkiye iki partili denkleme oturmalı. Bunun için de CHP değişmeli. 

MHP, Ermeni sorununun nasıl çözülmesini istiyor? 

Azeri hassasiyetini temsil etmeye çalışıyor. Aslında Azeri hassasiyeti denilen şeyi Azerilerin kendileri de bilmiyorlar, kendi içlerinde farklı şeyler yapıyorlar… 

MHP’nin Kıbrıs konusundaki talebi ne? 

Çözümsüzlüğün, statükonun sürdürülmesini istiyor. 

MHP artık bütün geleceğini krizlere, savaşlara mı dayandırıyor?

Başta da söyledim. MHP politika yapıyor. Şu anda Türkiye’de anti Kürt eğilimler kendi temsilini MHP’de buluyor. CHP ise bu temsilde mevzi kaybediyor. Toplumdaki bu anti Kürt dalgayı bastırmak lazım. Çünkü ortalıkta bir ekmek varsa birileri gelip bu ekmeği yerler. Şu anda toplumda bir anti Kürtçülük ekmeği var ve bunun acilen bastırılması gerekiyor.

Dünyanın Camilerini yüksek çözünürlükte indirmek için tıklayın 1280×1024

Sizlerin cevaplarını bekliyorum.

Nilüfer Belediyesi, Türkiye’nin ve özellikle Marmara Bölgesi’nin deprem riski altında bulunduğundan hareketle vatandaşlara yol gösterici olması amacıyla Doğal Afet El Kitabı hazırladı.

Taşınması kolay, konuların resimlerle anlatıldığı 47 sayfalık kitapta, deprem sırası, öncesi ve sonrasında yapılması gerekenler, dikkat edilmesi önemle vurgulanan hususlar, yapılacak planlamalar ayrıntılarıyla anlatılıyor.

Kitabın “Deprem Sırasında” başlıklı bölümünde, şu bilgilere yer veriliyor:
“Kuvvetli bir deprem olduğunu hissettiğinizde, eğer mümkünse düşebilecek eşyalardan korumak için yakınınızda bulunan masa ve benzeri bir eşyanın yanında olmalısınız.
Kitaplık, pencere ve duvara takılmış raf sistemleri gibi devrilme ve düşme riski bulunan eşyalardan uzak durmalısınız.
Eğer yanında bulunduğunuz masa veya benzeri cisim, sarsıntının etkisiyle kıpırdamaya başlar ve hareket ederse onu tutun ve onunla birlikte siz de yer değiştirin.
Pencerelerden uzak durun. Büyük bir deprem anında camlar patlayarak etrafa sıçrayabilir.
Eğer stadyum ve sinema gibi bir mekandaysanız, koltuğunuzda kalın ve ellerinizle başınızı koruyun.
Açık alandaysanız, boş bir alana geçin, ağaç, bina, elektrik kabloları ve direkleri gibi cisimlerden uzaklaşın.”

DİĞER BAZI UYARILAR

Deprem sırasında araçla hareket halinde olanların, sakince yolun kenarına yanaşması ve kontağı kapatması önerilen kitapta, üst geçit, gerilim hatları ve direklerden uzak durulması gerektiğini belirtiliyor.
Mutfakta bulunanların deprem anında buzdolabı, fırın ve mutfak dolaplarından uzaklaşmasının iyi olacağının ifade edildiği kitabın “Depremden Sonra” bölümünde ise şu önerilerde bulunuluyor:
“Sakin olun ve çevrenizdekileri sakinleştirin. Yangın kontrolü yapıp gaz kaçaklarına karşı tedbirli davranın.
Gaz, su ve elektrik hatlarını kontrol edin. Gaz kaçağı varsa kibrit, çakmak, el feneri, cep telefonu ve diğer elektrikli aletleri kullanmayın.
Eğer telefonlar çalışıyorsa acil olanlar dışında tüm aramaları erteleyin.”

ACİL DURUM, AİLE VE EV PLANI

Kitabın, deprem öncesi alınması gereken tedbirlerin anlatıldığı “Acil Durum, Aile ve Ev Planı” başlıklı kısmında ise şu bilgiler yer alıyor:
“Her odadaki güvenli noktaları tespit edin ve aile fertlerine bunları bildirin.
Ayna, cam, asılı objeler, şömine, yüksek mobilyalar gibi tehlikeli noktaları belirleyin. Ara sıra ev içi tatbikat yaparak, tespit ettiğiniz güvenli noktaları kendiniz ve çocuklarınızla test edin.
Mutlaka ilk yardım eğitimi alın. Acil durumda aranacak numaraların bir listesini yapın.
Gaz, elektrik ve su hatlarının nasıl kesileceğini öğrenin.
Acil durumlar için yiyecek, su, ilaç, ilk yardım kiti, çeşitli gereç ve giysi stoklayın. Yanıcı ve boya gibi parlayıcı maddelerin bulunduğu kapları alçak raflara koyun.
Antibiyotik, çocuk ilaçları, ağrı kesici, göz damlası, soğuk algınlığı ve öksürük ilacı, alerji ilacı, kulak ve burun damlasının ev ve iş yerlerinde bulundurulmasında fayda var. Stokladığınız ilaçların tarihlerini kontrol edin.”
Kitapta ev ve iş yerlerinde bulundurulmasında faydalı olacağı belirtilen eşyalar, yağmurluk, yürüyüş ayakkabısı, çorap, il ya da ilçenin haritası, banka cüzdanı, sağlık karnesi, el feneri ve yedek pil, küçük radyo, tuvalet kağıdı, sıvı el sabunu, diş macunu, diş fırçası, iş eldiveni, küçük ebatlı balyoz, balta ve kürek, plastik çöp torbası, kamp çadırı, uyku tulumu, nakit para, kurutulmuş yiyecek, su ve yedek giysi olarak sıralanıyor.

“SU STOKLAMAYI UNUTMAYIN”

İçme suyu bulamamanın, tehlikeli ve ölümcül olabileceğine dikkati çekilen kitapta, ayrıca şu öneriler de yer alıyor:
“Büyük bir deprem ve doğal afeti izleyen günlerde, şehir içme suyu şebekesi zarar görmüş ve içme suları kirlenmiş olabilir. Böyle bir durumda temiz içme suyu çok önemlidir. Bir haftalık bir süre için kişi başına ortalama 22 litre su depolamak yeterli olacaktır. Evde evcil hayvan varsa onu da bu hesaba katmak gerekir. Suların serin ve karanlık ortamda 6 ayda bir değiştirmek üzere stoklanması mümkündür.
Herhangi bir doğal afet veya acil durumdan sonra en önemli ihtiyaçlardan biri aydınlatmadır. Özellikle depremden sonra kesinlikle kibrit, çakmak, mum ve gaz lambası kullanılmamalıdır. Mümkünse küçük bir jeneratör edinmekte fayda vardır. Kişisel kullanımınız için el feneri gibi daha küçük aydınlatma ekipmanları tercih etmenizde fayda olacaktır.
Yiyecek temini, su kadar önemli bir durumdur. 7 günlük bir kampa hazırlanırmışcasına stoklama yapmayı unutmayın.”

Ceviz henüz yeşilken kabuğunu yontun samırsak döver gibi dovüp ayağınızı 15.daka suda tutuktan sonra ayağınızın altına altına naylon bırakıp ceviz kabuğunu üstüne bırakıp ayağınızı üstüne koyduktan sonra naylonu sarın. Sonrada çorabınızı üstüne geçirerek yatabilirsiniz. Sabah kalkıp ayağınızı yıkadığınızda mantarın tamamen iyileştiğini göreceksiniz.

Bilmediğiniz bir kişi (bu kişi memleketimin yılmaz, hırçın, asabi, psikopat sapıklarından biriside olabilir) tarafından sürekli aranıyorsunuz ve kim olduğunu merak ediyorsunuz.
Eğer Vodafone abonesi iseniz mesajınıza KIM yazıp bir boşluk bırakın ardından 10 haneli vodafone gsm numarasını yazıp 7070′ e gönderin bu hizmet ücretli olup iki kontor kesilmektedir.
Hediye kontorler bu servis için kullanılamaz.

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncu-ergenekon-iddianamesi-indeksi

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-1-200

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-201-400

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-401-600

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-601-800.pdf

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-801-1000.pdf

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-1001-1200.pdf

http://habermerkezi.files.wordpress.com/2009/08/ucuncuiddianame-1201-1457.pdf

Dünya Bülteni/Haber Merkezi

İsveç gazetesi Aftonbladet’ta yayınlanan bir haber, İsrail askerlerinin neredeyse günübirlik gerçekleştirilen Batı Şeria operasyonları ve gözaltına alınan filistinli çocuklar hakkında şok iddialar ortaya attı.

İsveç’in en çok satan sol eğilimli günlük gazetesi Aftonbladet’ta “Çocuklarımızın organlarını yağmalıyorlar” başlığı ile verilen haberde, Filistinlilerin “Batı Şeria ve Gazze’den bazı gençlerin İsrail ordusu tarafından tutuklanmalarının ardından cesetlerinin bazı organları eksik bulunduğu halde ailelerine teslim edildiğini” söyledikleri iletiliyor.

Haberi hazırlayan Donald Boström, Nablus’lu Halid’in, Ceninli Raad’ın annesinin ve Gazze’den Mahmut ve Nefes’in amcalarının kendisine ‘Oğullarımız gönüllü olmayan organ bağışçısı haline getirildiler ve kaybolmalarının ardından birkaç gün içinde cesetlerinin bazı organları eksik olarak bizlere teslim edildi’ dediğini” yazdı.

Ailelerin anlattıklarına göre, İsrail askerleri tarafından kaçırılan filistinli çocuklar ve gençler öldürülmeden önce organlarını “bağışladıklarına” dair bir belge imzalamak zorunda da bırakılıyor.

Haberde, 2000 yılından bu yana Türkiye, Doğu Avrupa ve Latin Amerika’da yapılan organ nakillerinde kullanılan böbreklerin yarısının İsrail’den yasadışı yollarla elde edildiği, sağlık bakanlığının da bu olaylardan haberi olduğu da iddia ediliyor.

Haberin yazarı Boström, Batı Şeria’da görev yapan BM görevlilerinin de benzer suçlara şahit olduğunu ve kendisine aktardığını yazdı.

Boström’ün makalesinde yakınlarda New Jersey’de keşfedilen suç çetesi arasında bağlantı kuruluyor. Amerika’da büyük bir şok meydana getiren şebeke, aralarında çok sayıda hahamın ve yahudi politikacının da bulunduğu kişilerin, insan böbreği satışında aracılık etmekle itham ediliyorlar.

Boström, ilk Filistin İntifadası zamanında, 1992 yılında gerçekleşen başka bir organ çalma hadisesinden de söz ediyor. Yazara göre İsrail askerleri bu dönemde Nablus’ta taş fırlatan bir Bilal Ahmed Ranian isimli Filistinli genci göğüs, bacak ve karnından vurduktan sonra sevdiklerinin bilmediği bir yere götürdü ve beş gün sonra hastane sargıları içinde ailesine iade etti. Mezar kazılırken Bilal’in açılan göğsünde, naşının midesinden çenesine kadar yarıldığını gösteren izlere rastlandı.

Aftonbladet gazetesindeki haberde, vücudu göğsünden çenesine kadar yarılmış bir cesdin resmi de yayınlandı.

İsveç gazetesinin iddiaları İsrail’de büyük tepkiyle karşılanırken, hem gazete yazarı hem de İsveç “anti-semitik” olmakla suçlandı.

İsveç’teki İsrail büyükelçiliği sözcüsü ise habere cevabın yakında verileceğini söylemekle yetindi.

ilgili haber:

Hepimizin çok iyi bildiği Gençlik Marşı (Dağ başını duman almış), aslen İsveç anonim şarkısıdır. Üç şırfıntı kız (Tre trallande jäntor) adı ile bilinir, üç kız kardeşin ormandaki erotik hikayesini anlatmaktadır. Bestesi Felix Körling’e,(1864-1937) sözleri Gustaf Fröding‘e (1860-1911) aittir. Sözleri Ali Ulvi Bey tarafından kaleme alınmıştır.

http://translate.google.com/

isveççeden türkçeye çevrilebilir.
Där gingo tre jäntor i solen
på vägen vid Lindane Le,
de svängde, de svepte med kjolen,
de trallade, alla de tre.

Och gingo i takt som soldater
och sedan så valsade de,
och “Udden är så later”
de trallade, alla de tre.

Men när som de kommo till kröken
av vägen vid Lindane Le,
de ropade alla: “Hör göken!”
sen skvätte och tystnade de.

Och tego så tyst som de döda
och rodnade, alla de tre.
Men varföre blevo de röda
och varföre tystnade de?

Jo!

Det stod tre studenter vid grinden,
och därför så tystnade de
och blevo så röda om kinden,
de trallande jäntorna tre.

Det stod tre studenter vid kröken
och flinade, alla de tre,
och härmde och skreko: “Hör göken!”

GENÇLİK MARŞI (DAĞ BAŞINI DUMAN ALMIŞ)
Dağ başını duman almış
Gümüş dere durmaz akar
Güneş ufuktan şimdi doğar
Yürüyelim arkadaşlar
Sesimizi yer, gök, su dinlesin
Sert adımlarla her yer inlesin
Bu gök, deniz nerede var
Nerede bu dağlar taşlar
Bu ağaçlar güzel kuşlar
Yürüyelim arkadaşlar
Sesimizi yer, gök, su dinlesin
Sert adımlarla her yer inlesin
Dağlar taşlar güzel kuşlar
Ya bu insanlar insanlar
Güneş ufuktan bir gün doğar
Yürüyelim arkadaşlar
Sesimizi yer, gök, su dinlesin
Sert adımlarla her yer inlesin
och alla så trallade de.

İlgili video
http://svtplay.se/v/1637857/allsang_pa_skansen/program_6__allsang_-_tre_trallande_jantor

Burkay, PKK’nın bilinçli oluşturulduğunu ve talepleri terörize ederek sorunun bastırılması için araç haline getirildiğini savundu

İsveç’te yaşayan Kürt aydın Kemal Burkay, bölgedeki sorunun bir türlü çözülememesiyle ilgili çarpıcı iddialar ortaya attı.

İddialarını Ergenekon iddianamelerindeki verilerle destekleyen Burkay, ‘derin devlet’i kastederek, “Bazı çevreler PKK’nın silah bırakmasını engelliyor.” diyor. Darbe girişimlerine dikkat çeken Burkay, şiddete son vermeyen PKK’nın aynı amaçlarla kullanıldığını söylüyor.

Abdullah Öcalan’ın İmralı’da ‘derin devlet’in kontrolünde tutulduğunu ileri süren Burkay’a göre, nakil şart: “Öcalan’ın Adalet Bakanlığı’nın kontrolündeki bir cezaevine nakli olmazsa derin devlet, PKK’yı yönlendirmeye devam edecek.”

Eski siyasetçi Kemal Burkay, Öcalan’ın yakalanıp Türkiye’ye getirildiğinde PKK’ya silah bıraktırma yönünde kararlar aldığını söylüyor. Bu çerçevede örgütün adını önce KADEK ve Kongra-Gel olarak değiştirip daha önceki programını da terk ettiğini ileri sürüyor. Fakat devletin buna bir cevap vermediği iddiasında. “Maalesef derin devlet bunu istemedi.” diyor.

Burkay, iddiasına açıklık getirirken, “2004 yılından sonra PKK tekrar hareketlendirildi. Dikkat ederseniz, bu aynı zamanda hükümeti devirme planlarının, AKP hükümetini devirmek için belli güçlerin harekete geçtiği dönemlerdir.” ifadelerini kullanıyor. Bu dönemde hazırlandığı öne sürülen Ayışığı ve Sarıkız gibi darbe planlarına sözü getiriyor. Örgüte yeniden PKK adının verildiğini, daha da şahinleştirildiğini ve yeniden silahlı çatışmaların başladığını ileri sürüyor. “Bu, bence Öcalan vasıtasıyla PKK’nın yeniden yönetilmesi olayıydı.” diyen Burkay, örgütün bağımsız olmadığı görüşünde. “Yakalandığı andan itibaren Öcalan, İmralı’da derin devletin kontrolündeydi. Eğer oradan örgütünü yönetebiliyorsa, bu derin devlet istediği içindir. Eğer Genelkurmay silahların susmasını istiyorsa bu mümkündür. Yani, Öcalan’ın söyleyecekleri, kendisine söyletilenlerdir” şeklinde imalarda bulunuyor. Kürt aydın, iddialarını şöyle sürdürüyor: “Ergenekon’u nasıl kullanıyorlarsa, PKK’nın eylemlerini de öyle kullanmak istediler. Bu çatışma ortamının sürmesinden bazı çevreler yarar umdu. Onların işi galiba bu, yani çatışma ortamının devamında faydaları var. Yoksa işsiz kalacaklar. İmtiyazlarını yitirecekler, statükoyu sürdüremeyecekler.”

Burkay, Kürt meselesinin çözümünde Ergenekon davasının da bir fırsat olduğu inancında. Tam bu dönemde ‘demokratik açılım’ çalışmalarının başlamasını olumlu görüyor. Hükümete desteğini ifade ederken, “Bu kadarı bile önemlidir. Sorunu kabul etmek, sorunun eski yöntemlerle çözülemeyeceğini görmek ve çözüm için de tüm taraflarla bir diyalog ortamı aramak; bunlar olumlu.” diyor.

CHP ve MHP’ye ise tepkili. CHP’nin sosyal demokrasiyle bir alakasının olmadığını savunurken şunları söylüyor: “Çok muhafazakâr ve tutucu bir konumda ve de statükocu. Böyle bir politika izlemesinde de sanıyorum, uzun yıllar tek parti olarak Türkiye’de düzen koruyuculuğunda yer almasının rolü var. Yani CHP, bu statükoyu adeta kendi malı gibi görüyor ve onu sahipleniyor. CHP’nin 1930′lardaki politikayı hâlâ sürdürmeye çalışması, o dönemlerde inşa etmeye çalıştığı toplum modelini bugün hâlâ korumaya çalışması olacak şey değil.” Burkay’a göre MHP de ’son derece şoven politikalar’ izliyor.

GÜNEYDOĞU’YA KIBRIS BENZETMESİ

Kendi önerilerini de sıralayan Burkay, tartışılacak görüşler ortaya koyuyor. Federasyon talebini gizlemezken örnek olarak Kıbrıs’ı gösteriyor. Ada’da 150 bin Türk olduğunu, federal bir yapı kurulduğunu, Türk tarafının bunu bile az görüp konfederasyon istediğini dile getiriyor. Türkiye’de ise en kötü ihtimalle 10 milyon Kürt nüfus yaşadığını ifade ederek, şu soruyu yöneltiyor: “Kıbrıs’ta 150 bin Türk için istediğimiz şeyi niye bu bölgedeki insanlarımız için de istemeyelim?”

1937 Tunceli doğumlu Burkay, eğitmen bir babanın oğlu olarak gençlik yıllarında köy öğretmenliği yaptı. 1960 yılında Ankara Hukuk Fakültesi’ni bitirdi. Kısa bir dönem kaymakamlık stajının ardından avukatlık stajı yaptı ve avukat oldu. Elazığ ve Tunceli’de avukatlık yaptı. Ardından siyasete girdi. Edebiyatla da meşgul oldu. 12 Eylül’den sonra bir nevi sürgün hayatı yaşayan Burkay, 30 seneye yakındır yurtdışında.

Kaynak: Zaman

Siyasi amaçlarla kurulmuş illegal bir örgüt olduğu sıkça dillendirilen YARSAV, bu defa da ayrıcalıklı muameleyle gündeme geldi.

Siyasi amaçlarla kurulmuş illegal bir örgüt olduğu, özgür ve tarafsız hukukçular tarafından da dile getirilen Yargıçlar ve Savcılar Birliği Derneği (YARSAV), bu kez de ayrıcalıklı muameleyle gündeme geldi.

YASAL OLUP OLMADIĞI BİLE TARTIŞMALI OLAN YARSAV, AYRICALIK GÖRÜYOR
Belediye ve Özel İdare Çalışanları Birliği Sendikası (Bem-Bir-Sen) Başkanı Mürsel Turbay, toplu sözleşme hakkının önündeki engellerin, Anayasa’nın 90. maddesiyle birlikte kaldırılmasına rağmen, Sayıştay tarafından bürokratik engellemelere maruz kaldıklarını belirtti. Turbay, Anayasa’nın 90. maddesinin yürürlüğe girmesiyle birlikte toplu sözleşme hakkının önünde engel kalmadığını belirterek, “Buna rağmen Sayıştay, 1994 yılındaki bir kanun maddesini öne sürerek bürokratik engellemeler çıkartıyor” dedi. Turbay, yasal olup olmadığı bile tartışmalı olan ve çoğu hukukçular tarafından illegal olarak tanımlanan YARSAV’a ise ayrıcalıklı muamele yapıldığını söyledi.

SAYIŞTAY ISRARLA YENİ KANUN MADDESİNİ GÖRMEZDEN GELİYOR
Turbay, 5170 sayılı yasa gereği Anayasa’nın 90. maddesinin değiştirildiğini belirterek, “Bu 90. madde, çalışma hayatını ilgilendiren sözleşme hükümlerinin doğrudan uygulanmasını hükme bağladı. Ama Sayıştay ısrarla 1994 yılındaki kanunlara istinaden kararlar veriyor ve Anayasa’nın 90. maddesini görmezden geliyor” dedi. Sayıştay’ın verdiği kararlarında, “…her ne kadar Anayasa’nın 90. maddesi var ise de…” şeklinde ifadeler kullandığına da işaret eden Turbay, “Bu ifadeden de anlıyoruz ki; Sayıştay keyfî davranmakta ve yasaları hiçe saymaktadır” şeklinde konuştu.

YARSAV FAALİYETLERİNİ, SAYIŞTAY’IN GÖRMEZDEN GELDİĞİ YASAYA DAYANDIRIYOR
Turbay, yasallığı tartışılan YARSAV’ın faaliyetlerini, Sayıştay’ın ısrarla görmezden geldiği 90. maddeye dayandırdığını belirterek, “YARSAV’la ilgili olarak hakim ve savcıların örgütlenme biçimine ilişkin özel bir kısıtlayıcı yasa hükmü olmasına rağmen, YARSAV faaliyetlerini 90. maddeye dayandırmaktadır. Bizim toplu sözleşmelerle ilgili idari bir sıkıntımız yok. Yargıtay, Danıştay ve Anayasa Mahkemesi de bizim lehimize kararlar veriyor; lakin Sayıştay bizim için olmadık engeller çıkartırken YARSAV’ı görmezden geliyor. Bu nasıl bir adalet anlayışıdır? YARSAV hukukçuların kurduğu bir örgüt olduğu için mi ayrıcalık görmektedir. Yasalar hukukçuların kendilerini bağlamıyor mu? Onlar yasalardan ve yasaklardan münezzeh midirler?” diye sordu.

PETEK: YARSAV’IN DURUMU 90. MADDEYE GİRMEZ
Emekli Cumhuriyet Başsavcısı ve Hukukçular Derneği Başkan Yardımcısı Reşat Petek, YARSAV’ın kendisine dayanak olarak göstermeye çalıştığı 90. maddenin istisnai durumdaki meslek çalışanlarının örgütlenmesini kapsamadığını dile getirerek, “YARSAV’ın görmezden geldiği ve gündeme getirmediği gerçek şu ki; uluslararası hükümlerle tanınan örgütlenme hakkının bazı istisnaları vardır. Emniyet mensupları, Silahlı Kuvvetler mensupları ve yargı çalışanları, örgütlenme hakkının istisnalarıdır ve bu mesleklerde örgütlenmeler ancak özel kanunlarla sağlanabilir. Hakim ve savcılar, Türkiye’de çalışan tüm hakim ve savcıları kapsayan özel bir kanunla örgütlenirlerse, bu meşru olur. Aksi takdirde; gerek mevcut dernekler kanunu, gerek hakimler ve savcılar kanunu ve gerekse de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi sözleşmelerine göre YARSAV illegal durumdadır”
şeklinde konuştu.

YARSAV, sabıkalı hakimleri koruma peşinde
Yargıçlar ve Savcılar Birliği (YARSAV) Başkanı Ömer Faruk Eminağaoğlu, “yargıç adaylığına başvuranlar hakkında yürütülen arşiv araştırması uygulamasından bir an önce dönülmesini” istedi. Eminağaoğlu, yaptığı yazılı açıklamada, Adalet Bakanlığı’nın, 12.01.2009 tarihli duyurusunda yazılı sınavı kazanıp mülakata girecek adaylardan istenecek belgeler arasında saydığı, “Arşiv araştırmasına esas olmak üzere ilgilinin fotoğrafını ve imzasını taşıyan 2 adet Güvenlik Soruşturması ve Arşiv Araştırması Formu” ile “yasaya ve hukuka aykırı bu durumu açıkça ikrar ve itiraf ettiğini” öne sürdü. Eminağaoğlu’nun bu talebi, ‘YARSAV, sabıkalı hakimlere dokunulmasını istemiyor’ şeklinde yorumlandı.

Eşref Bitlis öldü mü öldürüldü mü? Yıllardır kafaları kurcalayan bu soru, 3′üncü Ergenekon iddianamesiyle bir kez daha gündeme geldi.

Emekli albay Hüseyin Vural Vural’da ele geçirilen şok bir belgede , “Eşref Bitlis ve kadrosu suikastlerle öldürülecek” ifadeleri yer alıyor. İşte Bitlis ve ekibindeki isimlerin ölümlerini yeniden gündeme taşıyan önemli bilgiler.

Orgeneral Eşref Bitlis, şüpheli bir uçak kazasıyla vefat etti. Aradan geçen yıllara rağmen “Eşref Bitlis öldü mü, yoksa öldürüldü mü?” sorusuna tatmin edici cevaplar verilemedi. Akıllardaki şüpheler, Bitlis’in ekibindeki önemli isimlerin de ölümleriyle biraz daha kuvvet kazandı.

SUİKAST MI?

Emekli Albay Hüseyin Vural Vural’ın adı, 3′üncü iddianameye “Ergenekon silahlı terör örgütü yapılanmasında fikri ve ideolojik olarak örgüt üyelerinin eğitimiyle görevli” kişi olarak gösteriliyor. Vural’da ele geçirilen şok belge ise uçak kazasını bir kez daha gündeme taşıdı.
İddiaya göre Hüseyin Vural Vural’dan ele geçen Orgeneral Eşref Bitlis’le ilgili belgede “Eşref Bitlis’in kadrosu suikastlerle öldürülecek” ifadeleri yer alıyor.

ŞOK İDDİA!

Bu belge sadece Bitlis’in şüpheli ölümünü değil, Bitlis’in ekibinde yer alan diğer isimlerin ölümünü de gündeme taşıdı. Çünkü Bitlis’in ekibinde olmasına rağmen kaza günü uçakta olmayan Tuğgeneral Bahtiyar Aydın, Albay Kazım Çillioğlu ve Rıdvan Özden görevi başında öldürüldü. Korgeneral İsmail Selen emekli olduktan sonra evinde uğradığı bir silahlı saldırıda hayatını kaybetti.

ŞÜPHELİ ÖLÜMLER

Evinde öldürülen bir başka isim ise Emekli Tümgeneral Memduh Ünlütürk’tü. Vural’ın Ergenekon sanığı Erol Mütercimlerle yaptığı konuşmada, Ünlüktürk’ün Ergenekon’u bildiği için öldürüldüğü anlatılıyor.

H.V.VURAL: ERGENEKON NEDİR BİLİYOR MUSUN?

EROL MÜTERCİMLER: YO HAYIR SİZ SÖYLEYİN BELLİ Kİ Bİ ŞEY VAR KRİTİK Bİ ŞEY VAR.

H.V.VURAL: KRİTİK DE Dİİİ DOKUZ MARTÇILARIN İSTANBUL GRUBUNUN< KOYDUĞU İSİMDİR O PAROLADIR.

EROL MÜTERCİMLER: ONU BİLMİYORUM ONU İLK DEFA ÖĞRENİYORUM.

H.V.VURAL: AAAA YA BAK BENDE ONUN KARTI DA VAR BE.

EROL MÜTERCİMLER: ALLAHIMIZ AŞKINA. YA BUNU KİMSE BİLMİYOR.

H.V.VURAL: HİÇ KİMSE BİLMEZ BUNU. EROL BİLİR BİLMEM NE BİLİR YANİ İSTANBUL GRUBU SADECE İSTANBUL GRUBUNUN ASKERLERİ BİLİR. ANLADIN MI O SENİNKİ Bİ ŞEYLER SÖYLÜYORSA O,O HAİN HERİF MENDUH ULUTÜRK. O BELKİ BUNLARI ELLERİNİ GEÇTİ TABİ KONUŞMADAN.

EROL MÜTERCİMLER:.: HAA O BUNU BİLİYOR OO.

H.V.VURAL: BUNU SÖYLEMEYE ÇALIŞTI O (samanyoluhaber)

Ergenekon sanıkları emekli Orgeneral Şener Eruygur ve Mustafa Balbay’da ele geçirilen darbe günlüklerinde Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’ndaki yolsuzlukların ayrıntılı olarak anlatıldığı ortaya çıktı. Emekli oramiral Özden Örnek’e ait olduğu iddia edilen günlüklerde, sadece güdümlü mermiler projesinde 150 milyon dolarlık açıktan söz ediliyor ve “Paralarımızın nasıl sokağa atıldığını gördük” deniyor.

İşte yolsuzluk günlükleri:

PROJE HİÇ DEĞİLSE 2001′E ERTELENSİN

15 Mayıs 2001: “İsrail’den alınacak güdümlü mermiler projesinde 150 milyon dolar fazlalık varmış. R.Y., Tuğa. N.K., parayı paylaşacakmış. Durumu Yener’e bildirdim, projenin hiç değilse Eylül 2001′e ertelenmesini sağlamasını istedim.”

TÜM BAHRİYE MAHKEMELİK OLABİLİR

6 Kasım 2001: Bazı gemilerde yolsuzluk yapıldığı belirtildikten sonra şu ifadeler dikkat çekiyor: “Gemliği mahkemeye vereceğim, zira onun durumu çok özel, diğer gemilerin hepsine yaptıkları zimmet hatalarını ödemeleri için emir vereceğim. Aksi halde tüm bahriyeyi mahkemeye vermek lazım… Bu iş gazetelere düşebilir ve bu kadar çok kişinin mahkemede olması TSK’nın itibarını zedeleyebilirdi.” 

BAZI ŞİRKETLER İHALE MAFYASI GİBİ

29 Nisan 5 Mayıs: “Gölcük bölgesinde bazı yolsuzlukların olduğunu biliyordum. Bu nedenle daha göreve başlar başlamaz tedbirler almaya başladım. Yolsuzluğu bilenler ihbar yapmayı tercih etmiyorlar, zira bölgedeki mütahitlerce dışlanacaklarından korkuyorlar… Gördüğüm ilk manzara buradaki bazı şirketlerin adeta bir ihale mafyası gibi davrandıkları.”

İYİ NİYETTEN YAPILAN USULSÜZLÜK!

“Son iki yılda yurt dışına giden tüm gemileri incelettim. İçlerinden sadece biri temizdi, diğerlerinde usulsüzlük vardı. Sonuçta yapılan usulsüzlüğün iyi niyetli ve cahillikten yapıldığını kabul ederek sadece aradaki farkların ödenmesini aksi halde savcılığa verileceklerini bildirdim.”

Erdil dosyası sümenaltı

Özden Örnek’e ait olduğu iddia edilen günlüklerde 2000-2002 yılları arasında Deniz Kuvvetleri komutanı olarak görev yapan, daha sona yolsuzluk iddiaları nedeniyle yargılandığı mahkeme tarafından er rütbesine indirildikten sonra ceza evine gönderilen İlhami Erdil’e geniş yer ayrılıyor. Erdil ile aynı soruşturmada tutuklanan Ali Osman Özmen’in de ismi de günlüklerde sık sık geçiyor.

KOMUTAN DOSYAYI SAKLADI

5 Eylül 2003: “Astsb. A.O. ‘ben Özden amiral ile çalışmak istiyorum’ der, orduevine sürülür. Şimdi de bu. C. konuşmaya devam ederek: ‘İlhami Paşa ile ilgili dosya aralık 2001′de geldi ve komutan bu dosyayı sakladı. Ancak bir buçuk yıl sonra bana verdiler. 8 Ağustos 2003 tarihinde cevabı gönderdik’ diye açıkladı.”

MAALESEF BERAAT İSTEYEMEYİZ

17 Mart 2004: “Öğleden sonra Albay Saim’i (Savcı) aradım. İlhami Paşanın davası ne oluyor dedim. ‘Yeni iki soruşturma daha açtık, bunlar için İstanbul’a giderek Füsün Hanım ile komutanın ifadelerini alacağım’ dedi. ‘Kasımpaşa’daki davalar yağmur gibi yağacak’ dedi. Sonra Aydın Gürül’ü sordum. ‘Maalesef beraat isteyemeyiz’ dedi. Bu arada İlhami’nin davasından Mücahit Şişlioğlu’nu kurtarmaya çalıştığını söyledi. Ben de ’sana yardım edebilirim gerekirse bende Genelkurmay Başkanı ile konuşayım’ dedim.

İLHAMİ PAŞADAN UTANIYORLAR

18 Ocak 2005: “Bana intikal eden haberlere göre bizim personelimiz içerisinde İlhami Paşa’dan dolayı bir utanma ve ‘artık kimsenin yüzüne bakamayız’ duygusu hakim.”

Kaynak: Star Gazete

Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz’ın, Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın yeğenini beraat ettirirken çetenin ayarladığı sabıkalı şahidini dikkate aldığı ortaya çıktı. Davaya müdahale de dinlemeye takıldı.

Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve Başbakan Recep Tayip Erdoğan’ın yargılanabileceği yönünde karar veren Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı Osman Kaçmaz hakkında Adalet Bakanlığı müfettişlerinin, başlattığı soruşturmanın nedenine Yeni Şafak ulaştı.

Yasadışı dinlendiğini iddia eden Osman Kaçmaz’ı, cinayete karışan Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın yeğeni Alev Haberal’a beraat kararı verdiği davayı yönlendiren çetenin dinlemeye takılan konuşmaları yaktı.

HABERAL’IN AKRABASINA BERAAT

Ankara Emniyet Müdürlüğü Organize Büro Amirliği ekipleri, liderliğini amatör boksör Hamdi O.’nun yaptığı çeteyi ‘Silgi’ operasyonu ile çökertti, 44 kişiyi gözaltına aldı. Polis, çete elemanlarının Ferdi Arıkan isimli kişinin Etimesgut’ta sokak ortasında öldürülmesi olayına karıştığını da tespit etti. Çete üyelerinden Savaş Yağmurlu’nun tetiği çektiği, Yener Cengiz ve sevgilisi Alev Haberal’ın da azmettirdiği belirlendi. Cinayete azmettirmekten tutuklanan Haberal ve sevgilisi hakkında Hakim Osman Kaçmaz, 9 suçtan sabıkalı Aydın Kırgözler’in tanıklığını dikkate alarak önce tahliye ardından beraat kararı verdi.

SAVCIYA 10 MİLYAR RÜŞVET

Polisin yaptığı teknik takipte çete üyelerinden Zafer Ç’nin mahkeme kararından bir gün sonra Hamdi O’yu arayarak, “He aynı benim dediğim gibi gardaş, 15 yılı patlattı. O şahit vardı ya, Aydın, gelmesiydi bunlar yanmıştı. O savcıya verilen 10 milyar vardı ya. Caner’i Ankara’ya çağırdı. 10 milyarını aldı. Savcıyla görüştüm ayağı yaptı. Savcıyı tanıyabilir kardeşim” dediği belirlendi. Hamdi O’nun da Zafer Ç’ye, “Hep düşündüğümüz gibi, dediğimiz gibi, bunlar dosyayı açtılar incelediler baktılar şöyle olursa böyle olur. Evet şahit gelmese bunlar daha hala ceza aldılardı la dua etsin o şahit geldi” dediği tespit edildi.

CİNAYETİN TANIĞI YALANCI ÇIKTI

Soruşturmayı derinleştiren polis, Sincan 1. Ağır Ceza Hakimi Osman Kaçmaz’ın Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın akrabası Alev Haberal hakkında beraat kararı verdiği davada şahitlik yapan Aydın Kırgözler’in de olay yerinde bulunmadığını, yalancı şahitlik yaptığını tespit etti. Kırgözler, olayla ilgili gözaltına alındıktan sonra serbest bırakıldı. Kırgözler’in hırsızlık dahil 9 suçtan sabıkası bulunuyor. Sincan Adliyesi’nde incelemelerde bulunan Adalet Bakanlığı müfettişlerinin ise bu skandalı tespit ettiği öğrenildi. 5 ayda sonuçlanan cinayet davasında çetenin, tetiği çeken Savaş Yağmurlu’nun eşi Filiz Yağmurlu’ya Sincan’da bir ev aldıkları, yine Yağmurlu’nun sevgilisi Aslı Pevlivanlıoğlu’na da yaklaşık 3 bin TL para verdikleri de polis tarafından tespit edildi.

Dosyayı Osman’a veriyor

Sincan 1. Ağır Ceza Hakimi Osman Kaçmaz’ın Ergenekon sanığı Mehmet Haberal’ın yeğeni Alev Haberal hakkında beraat kararı vermesinden bir gün sonra, 28 Aralık 2007′de, çete üyeleri Zafer Ç ile Hamdi O. arasında geçen görüşme şöyle:

ZAFER: 15 sene yedi abi. Şahidi getirdim. Ula akşam saat sekiz buçukta savcıyla yemeği yiyon, sabah nasıl dosyayı Osman’a veriyo da inceliyo bunu. Sana söyledim. Savcı çıkarttı ayağı yapıyo, daha ben adama 300 milyon verdim, evine bıraktım, onu daha niye verdin diyo.

HAMDİ: Hiç ya onlar dua etsinler yatıp kalkıp da sana.

ZAFER: Abi gene ya gene şeyapacaklar… Savcı abileri kurtardı bunları işte… Bak o şahidin ifadesi karı kız olayından çıkarttı esrar olayına soktu biliyor musun.

HAMDİ: La her zaman diyom bunları da bunlar inanıyorlar bana ne biliyim ya bunlar kafa çalışmıyor başka şeye.

ZAFER: Tabi ya bunun yapacağı bir iş vardı. Araba vardı sekiz liralık bir araba vardı. O arabayı alacaktı. Bunlar neye aldandı biliyon mu? Avukatın 10 milyarı biz savcıyı verip hallediyoz deyince, anam dedi bu bunu çıkarttı bu savaşı da beş sene yatırır dedi. Arkadaş o savcı çıkarmadı ki bunları. Sunları çıkartan Cahit aslında. O bebeye verilecekti o para

HAMDİ: Şahit olmasa töbe çıkamazdı.

ZAFER: Tabi. Savcı ne dedi savcı olay mahallinde olduğundan silaha dedi alev verdiğinden dolayı dedi bak ya olay esrar olayına karı kız olayından çıkıyor esrar olayına giriyor.

Kaynak: Yeni Şafak

İnsan nasıl kanlı sonuçlar verebileceğini bilmese, okuduklarına “takıntılı bir çocuğun yazdığı tuhaflıklar” deyip geçecek ama böyle bir “eylem planı” hazırlayanın, yedi yüz bin askeri olan bir ordu olduğunu bilince, ülkenin başına neler gelebileceğini görüp ürperiyorsunuz.

Bu eylem planının hazırlanma tarihi 2009 Nisan.

Daha çok yeni.

Bizim ordunun kafasının nasıl çalıştığını göstermesi bakımından da ibret verici.

Ergenekon sanığı bir emekli subayın evinde ele geçirilmiş.

Belge, “şeriat isteyen AKP hükümeti” diye başlıyor.

Ordu ya da ordunun “bazı birimleri”, hükümetin “şeriat” istediğine karar vermiş.

Ellerinde bir belge var mı?

Yok.

Onlara “öyle geliyorsa” belgeye ne hacet zaten.

Ordu, bir hükümetin “şeriatçı” olduğuna karar verdiğinde “darbe” gerekçesini de kendine göre hazırlamış oluyor.

Ve, emrinde çalıştığı hükümete “şeriatçı” etiketini yapıştırıyor.

Bizim günlük dilde “Fethullahçılar” dediğimiz Fethullah Gülen Cemaati’nin de “şeriat” getirmek için hükümetle işbirliği yaptığını söylüyor.

Bu iki maddeyi yazdıktan sonra da “neler yapılacağını” belirliyor.

Önce “AKP içindeki ajanlarını” harekete geçirecek.

Bu “ajanlar” kafa karıştırıcı açıklamalar yapacaklar.

Sonra ciddi biçimde akıllarını taktıkları anlaşılan Fethullahçılara yönelik operasyon planını yazıyorlar.

Bazı maddeler korkunç.

Fethullahçıların evlerinde silah bulunması “sağlanacak”.

Bu kelime doğrusu bizim çok ilgimizi çekti.

“Sağlanacak.”

Evlerde silah bulunması nasıl “sağlanır” sizce?

Sonra bu cemaat “silahlı terör örgütü” kapsamına sokulacak.

Şimdi çok korkunç ve tehlikeli olan bu yaklaşım işte.

Fethullahçıların “silahlı terör örgütü” olduğunu düşünmüyor ama çeşitli entrikalarla onların öyle “görünmesini” sağlamayı planlıyor.

Bir ordu böyle bir şey yapar mı?

Durduk yerde “silahlı terör örgütü” icat eder mi?

Onun bunun evinde silah bulunmasını “sağlamak” ordunun işi mi?

Gömdükleri mayını temizlemeyi beceremiyorlar ama evlerde silah bulunmasını “sağlamayı” beceriyorlar.

Böyle ordu mu olur?

Fethullahçılarla PKK’lıların “işbirliği” yaptığına halkın inanmasını sağlayacak haberler yaptırmak da operasyonun parçası.

Böylece PKK’ya düşman olan Müslümanlar Fethullahçılara da düşman olacaklar.

Farkındaysanız tamamen “bölme” üzerine bir plan bu.

Sürekli “birlik ve beraberlikten” söz eden ordu, kendi stratejisini “bölme” üzerine kuruyor.

Zaten bu ülkede bütün sistem bu “bölme” üzerine kurulu.

Ezilenlerin hepsini bölüp birbirine düşman ediyor.

Dindarla Kürdü birbirinden ayırıyor, solcuyu dindara düşman ediyor ve böyle yönetiyor.

Bunun için kullandığı en elverişli alet de “milliyetçilik.”

Hatta, Ermenistan ve Yunanistan aleyhine haber ve yorumlarla “milliyetçiliği” beslemek de “operasyonun” hedefleri arasında.

Bu arada, Ergenekon çetesi üyesi olmaktan yakalanan muvazzaf subayları da koruyacaklarmış.

Onların “şeriatla” mücadele eden insanlar olarak sunulmasını sağlayacaklarmış.

Bütün bunları da “medyayı” kullanarak gerçekleştirecekler.

Ordunun bütün planlarının içinde hep bu “medyaya” rastlıyorsunuz.

Medyayı kullanıyorlar ve daima kullanabileceklerini biliyorlar.

Ergenekon örgütünün bir parçası ordunun içine uzanıyor.

Bunu yakalamaya uğraşmıyorlar.

Ergenekon cephaneliğinden ordunun silahları çıkıyor.

Bununla da uğraşmıyorlar.

Hükümeti şeriatçı ilan etmek ve bir cemaatin üyelerini “silahlı terör örgütü” kılığına sokmak için planlar yapmakla uğraşıyorlar.

Bu Fethullahçı denilen insanlar suç işliyorlarsa, devlet “belgelerini” bulur ve yargılar.

Devlet, yargı, polis, ordu, “ben bunlardan kuşkulanıyorum, bunların evinde silah bulunmasını sağlayayım” diyemez.

Bunu yapmak suçtur.

Devletin ve ordunun suç işleme özgürlüğü yoktur.

Ordu bunu bir türlü anlamıyor.

Plan üstüne plan yapıyor.

Ona buna iftira atmak, dehşet salmak, panik yaratmak ve insanları bölmek için plan yapan ordu olmaz.

Ordu, ülkeyi savunur ve mümkünse kendi gömdüğü mayınları çıkartmayı becerir.

Artık bizim ordu kendi işinin “askerlik” olduğunu kavrasa da Türkiye bir rahatlasa.

Yoksa bu ordu bu ülkeye rahat vermeyecek.

PKK’nın beyni olarak nitelenen ve Türkiye’de gölge devlet kuran yapılanması KCK, büyük bir operasyonla çökertilmişti…

Savcılık talimatıyla Emniyet’in 1,5 yıl süren çalışma sonrası çökerttiği KCK yapılanmasıyla ilgili iddianame açıklandı.

İddianamede Türkiye’nin pekçok ünlü ismi hakkında çarpıcı bilgiler, KCK’nın derin planları var.

Tam metnini okumak isteyenler için iddianameyi yayınlıyoruz…

TIKLA İNDİR…

T.C.

DİYARBAKIR

CUMHURİYET BAŞSAVCILIĞI

(CMK’nun 250. Maddesinde Belirtilen Suçlara Bakmakla Yetkili)

TUTUKLU

Soruşturma No : 2009/1827 25.05.2009

Esas No : 2009/827

İddianame No : 2009/786

İ D D İ A N A M E

( ) AĞIR CEZA MAHKEMESİ BAŞKANLIĞINA

(CMK’nun 250. Maddesinde Belirtilen Suçlara Bakmakla Yetkili)

DAVACI : K.H.

ŞÜPHELİ : SERDAR ZİRİĞ, AHMET Oğlu TÜRKİYE’den olma, 20/03/1981 doğumlu, ŞIRNAK ili, İDİL ilçesi, YUKARI MAH, köy/mahallesi, 1 cilt, 101 aile sıra no, 12 sıra no’da nüfusa kayıtlı Sülüklü 1 Sk. Ziya Gökalp Mah. No:5 DİYARBAKIR ikamet eder.

SUÇ : YASADIŞI PKK/KONGRA-GEL TERÖR ÖRGÜTÜ ÜYESİ OLMAK, RESMİ BELGEDE SAHTECİLİK

SUÇ TARİHİ : 15/11/2008 ve öncesi

TUT.TARİHİ : 18/11/2008 Diyarbakır 6. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK. 250. maddesi İle Görevli)nin 18/11/2008 tarih 2008/62 sayılı kararı

Asıl sorun Mayınları döşediği halde, bu iş için emrinde onlarca istihkam taburları ve Mühendisleri var iken Bu işi yapamam diyen, Komutanın hala Görev başında olmasıdır. Genel kurmay başkanının yapamam deme Lüksü yoktur. Genel kurmay başkanlığına derhal yapacak bir getirilmedir.

Sınırlarına mayın döşe, geçmesin bir adem karşı yakaya. İnat eder başarırsa kavgasını, keskin gözlerle bakan bir adamdan bulur hışmını.
Elli kilo çaydır ‘kaçak’ cinsinden. Kınadır, hurmadır; şifa niyetine.
‘Fırsatı ganimet bilerek’ sıyrılmışsa aradan silahlar… Döşemeli boydan boya, toprağa gömülü pat patlar.
Bir kabustur, Yayladağ’dan Habur’a can yakan. Bacak koparan, kalça yerinden.
‘İlelebet kapalıyız, dostluğa, kardeşliğe!’ diyerekten, ince bir itinayla(!) örtülmüştür üzeri toprakla.
……………..
Kırmançi bir ezgiyle koyunlarını otlatırken Abdullah, vermiştir bacağını soysuz bir mayına. O gün bugün, bıçak açmaz ağzını.
Bakamaz yüzüne sözlüsünün, on dokuzunda kışa dönmüştür baharı. Sedirden seyreder hayatı. Pencereye konan hüdhüd müdür, saka mı?
Akranları, düşerken yollara başlık parası niyetine, çeşme başında duyulur acının en tazesi:
‘Topala verecek kızım yok, bekledi boşuna bunca sene!’
Firavun’dan bir mirastır. Sağ bacakla, sol kol. Çaprazlama işkence.
…………….
Bekir, sapmıştır tarlaya, okul yolundan. Bağrı yanmıştır babasının, suya hasrettir sabahtan. Hamaylısını bırakıp bir duvara, koşar gider, yürek yangınına.
Değneğin bir ucunda helkisi, ötekinde yufkası, yumurtası, çöreği, çökeleği…
‘Babam ne de sevinir!’ derken uzaktan, bir namert tuzakla uzaklaşır dünyadan.
Çığlıktır kopan; cılız, çaresiz, sessiz. Boynunda mendili, dizinde şalvarı babası getirir biçareyi, kucağında.
“Olan oldu, hır çıkarma bundan gayri, ölenle ölünmez. Ne yaparsın, benim yeğenim, aha şunun dayısı, karnında beş aylığıyla karısı… Toprakta kalır acısı.
Şu mezarlık ses verse neler söyler neler!”
“Acısı tazeyken yavrumun, öpmeye doyamadığım kumrumun. Ne istediler sabiden? Kime ne zararı vardı bebemin?”
“Eski bir kalleşliktir, bu. Yüz elli senelik. Muallimden dinlemiştim:
Amerika’da ağalar, iç savaş çıkarmışlar ilkin. Kuzey’e de, Güney’e de mayın döşemişler.
Bunu birbirinden bilen gavurun oğlu, sarılmış silaha, kırmış birbirini. Savaş biter bitmez, çıkarmışlar döşedikleri yerden.
İyilik olsun diye değil. Aynı bölgede petrol aramakmış maksat. Giden gitmiş. Olan, Kızılderili’ye, Aztek’e, Maya’ya, Meksikalıya; Afrikalıya olmuş.
Sonra tadını almışlar bu işin. Nerede emperyalizme bir direniş var, tampon bölgeler kurmuşlar. El altından kaydı kuyudatı değiştirmişler.
Kendi tarlasında, ‘maraba’ olmuş yerli halk.
Altın arayacağız, kapat… Baraj yapacağız, kapat. Yol yapacağız, kapat. Koca bir kıta, asri hapishaneye dönmüş.
Ar damarı çatlamış bir kere Avrupalının. Kafa sakat.
Küçük şirketler, büyük kartelmiş artık. Yayılmışlar dünyaya. Kilise akıl vermiş:
‘Müslüman coğrafyadan başlayın, yapacaksanız bir iş. Hem kökünü kurutun bunların, hem de dezenformasyon yapın, deyin ki:
‘Şunların haline bakın! Yarısı sakat bir toplum! Bunlar mı Piri Reis yetiştiren, tıp kitapları Avrupalarda okutulan müslümanlar! Baksanıza kendilerine hayırları yok!’
‘Kurnazsın be papaz! Tavuk esirgenmez, gelse kaz! Bir taşla iki kuş!’
………………
Dünya mayın haritasını gösterdi muallim. Gözlerime inanamadım. Kuzey Amerika’da yok, Avrupa’da adı bile yok!
Mazlumların yurduna, mayınları kurdu, haçlılar.
Cezayir’den ayrılmamış Fransız. Giderayak döşemiş sahraya, dizi dizi. Libya’da Bingazi, Çad’da Emi Kussi…
Kremlin, Afgan Diyarı’nda namertçe savaşmış. Afganlı adım atsa, mayınla karşılaşmış. Tam da ‘Ülke kurdum!’ derken nefes bile almamış.
İmdadına koşmuş Coni’nin, Ehl-i Salib Ordusu. Bitmeyen bir çileymiş, Kenyalının sorgusu.”
………………….
“Seçilmişler ne yapmış, bunca olay olurken?”
“Önce sözler alınmış, sonra seçilmişler(!) Çağırmışlar bir yere, tuzağa düşürmüşler. Telaşlıymış belli, aceleymiş işi.
‘Bu işi ben yaparım, var mı benden iyisi! Neden diye sorarsan: Çünkü ben İsrailli(!)”
…………………
“Şimdi ben oğluma mı yanayım, gördüğüm ihanete mi? Sen olsaydın ne yapardın, bu ülkeyi yöneten?”
“Ben olsam, ‘mıntıka temizliği’yle bitirirdim mayını, iki saat geçmeden.
Bırakırdım arkamda tertemiz bir nesil, organikle beslenen!
Sade bu değil! Pasaportsuz, dolaşırdım Asya’da. Çalardım kapısını Arap’ın İranlının. Asardım her bir yere: Güvenli Bölge Asya.”
“Niye yapmamışlar bizimkiler? Sol’u anladık, peki sağ?”
“Sağ’ın kafası karışık, Nato ile barışık. Renksizdir sağ, tuhaftır, ahenksizdir. Bilmez ne istediğini, yoktur yol haritası.
Sol ise, girdaptadır, boğulurken günbegün. Barışamaz halkla, kavgalıdır inançla. İkisi de yol bulamaz, kılavuzu kargadır.
Yolun sonu görünür, musallada övülür.
Kurtaramaz, alkışlar. Umutsuzdur bakışlar.”
…………………..
“Reçete var, ilaç var, doktor var. Niye bekler hastalar?”
“Bir sabah çıkmalı evden. Arkaya bile bakmadan. Çağırmalı basını, anlatmalı, sürecin kahreden içyüzünü:
‘Bir kumpasa düştüm. Kurtarın beni ey halkım! Yoksa, bilmez miyim, temizlemeyi mayını? Kavuşsun işe güce, Akçakale, Reyhanlı.
Lakin bırakmaz yakamı, Bin Dokuz Yüz Elli Dört’teki gaflet! Sonum kötüdür bilirim, bekler beni felaket!
Localardan emir var: ‘Ver işi Tel Aviv’e! Son bir adım daha kaldı, niyetler İsrail’e!’
…………………
“Kuramadım hiç alaka. Bir dedi, ‘Haksızlık yaptık azınlıklara!’
Sonra geveledi lafı, çevirdi mayınlara.
Belli ki travma hali, benliğini kavuran. Çıkarmıştı baklaydı, bir çırpıda ağzından.
Lafı bile incitir, bu toprağın sesini. Önce kullanırlar, sonra geçirirler ipini.
Adını temiz tut, verme düşmana fırsat! Toprak senindir senin! İbret almadı Kırat!
Aklından bile geçirme, zalimle bir olmayı! Gözün arkada kalmasın; ver köylüne toprağı.
Eksin, sürsün, işletsin. Kanat gersin ülkene! Yüzü gülsün köylünün, yürüsün kardeşliğe!
Tarık Sezai KARATEPE

Güneydoğu’yu yakından tanıyan eski
milletvekillerinden Haşim Haşimi, sorunun çözümüne ilk defa bu kadar
yaklaşıldığını ifade etti ve ekledi: “Ergenekon ve benzeri yapılanmalar
çözüm istemiyor…”

Güneydoğu Anadolu’nun en köklü ailelerinden birine mensup olan Haşim Haşimi, 1984-1989 yılları arasında Cizre Belediye Başkanlığı yaptı. Ardından 20 ve 21. dönemlerde Diyarbakır Milletvekili olarak Meclis’te yer aldı. TBMM’de, 1996 yılında kurulan ve 2 yıl süren Göç Araştırma Komisyonu’nun başkanlığı da yapan Haşimi, bugün Kürt meselesinin çözümüne ilk defa çok yaklaşıldığını söyledi. Vakit’in sorularını cevaplandıran Haşimi, kamuoyuna çok önemli mesajlar verdi.

“BU KARARLILIK SİLAHLARI SUSTURUR”

- Cumhurbaşkanı Gül’ün Kürt meselesi konusunda yaptığı açıklamaların ardından başlayan süreci nasıl değerlendiriyorsunuz?

- Taşların hepsi yerli yerinde değil ancak yeni bir dönem yaşanıyor. Bir yol haritası çizildiği de belli. Sorun ile ilgili olarak devletin birçok önemli kurumunun siyasiler ile eşgüdüm içinde olması bu yeni dönemin başlangıcıdır. Atılan adımlara önemli kurumlar geçmişte olduğu gibi karışmıyor. Bu yaklaşımı çok önemsiyorum. Bununla birlikte ilk defa herkes dayatmada bulunmaksızın çözüme destek arıyor. Hükümetin siyasi iradesi ve devletin önemli kurumlarının kararlılığı ve yaklaşımı da silahları susturacak güçtedir. Zaten silahlı süreç sürdükçe kimse konuşamıyor, konuşulsa da dinleyen olmuyor. Bu açıdan Sayın Gül’ün sözleri çok önemlidir.

“ÖNCE İÇ MESELELERİMİZİ ÇÖZMELİYİZ”

- Peki neden şimdi?

- Şimdi, çünkü zaman geldi de geçiyor. İlk defa kararlı kurumlar ve siyasi anlayışlar ile karşı karşıyayız. İç ve dış siyasi gelişmeler de sorunun artık çözülmesini gerekli kılıyor. Ortadoğu’da bize gösterilen ilgiyi daha da üst seviyeye çıkartıp, bölgede aktif rol almak istiyorsak önce iç meselelerimizi çözmeliyiz. Dışişlerinde yakalanan başarıyı sürdürmeliyiz. O kadrolar bakın bugün hem içeride hem de dışarıda ciddi diyalog ortamları hazırladılar. Cumhurbaşkanı ve Başbakan hiç gidilmemiş ve ihmal edilmiş komşuları ziyaret ederek büyük açılımlara imza atıyorlar. Bölgede problemleri çözmek için aday olduğunu ilan eden ülkenin yeni seçilen Dışişleri Bakanı hemen iç siyasetin öneminin farkında olarak muhalefet partilerini ziyaret ediyor. 

“ÇÖZÜM ORTAK PAYDALARIMIZDA”

- Siyasi irade tek başına bu işi çözebilir mi?

- Bu sorun tek başına AK Parti’nin altından kalkabileceği bir sorun değildir. Burada muhalefet partilerine, medyaya ve yargıya büyük görev düşüyor. Şimdiye kadar bunu gerçekleştiremediğimiz için sorunu çözemedik. Ancak bugün durum farklı… Çok ciddi bir fırsat yakalanmış durumda. Bu sorun sadece tek partiyi ve askeri ilgilendirmiyor. Hepimizi ilgilendiriyor. Bu sorundan dolayı herkesin kayıpları vardır. Etkilenmeyen yok. Çözümü ortak paydalarımızda aramamız gerekiyor. Siyasi iradeye destek verilirse başarı yakındır. Keşke daha öncede siyaset ön plana çıksaydı da kötü süreçleri hiç yaşamasaydık. Bu sorun siyasi irade ile çözülür. Siyasi irade kendini gösteremediği ve devletten destek bulamadığı için bölge bu hale geldi. Şimdi çözüme çok yakınız. Çok uygun zaman yakalandı. 

“MUHALEFET GERMESİN, ÖNERİ SUNSUN”

- Siyasi iradeye muhalefet partilerinin çok da destek verdiğini söyleyemeyiz…

- Evet. Maalesef gerekli irade muhalefet tarafından gösterilmiyor. Oysa öncelikle gerginlik yerine muhalefet partilerinin bir önerisi olması lazım. Mesele iç siyasi dengelere indirgenmeyecek kadar hassas. Ben CHP ve MHP’nin tavrını yanlış buluyorum. CHP bugünlerde konu hakkında açılım işaretleri verdi ancak yeterli değil. Özellikle CHP’nin, ‘Tarihi fırsat yok, Cumhurbaşkanı karnından konuşmasın’ şeklindeki değerlendirmeleri çok yanlış. İlk defa bir Cumhurbaşkanı sorunun tespitini cesurca yapabiliyorsa bu tarihi bir durumdur. Bakın Sayın Bülent Arınç, ‘Yumrukları açalım’ dedi ve Başbakan Erdoğan’ın da yakın zamanda sorun ile ilgili olarak DTP’lilerle görüşeceğini açıkladı. Bununla birlikte İçişleri Bakanlığı ve Hükümet Sözcüsü konuyla ilgili önemli açıklamalar yapabiliyorsa bu gelişmeleri kimse önemsiz olarak görmemelidir. Kimsenin buna hakkı yoktur. CHP’nin kendince koşullar dayatması 30 yıldır uygulanan plandır. Bu plandan sonuç alınmamıştır. Çözüm isteniyorsa gelişmelerde paralellik şarttır. Değişim ve açılım engellenmemelidir. Masa başında konuşularak çözüme sonuç bulunamıyor. Devletin ve siyasetin ortaya koyduğu tavır önemsenmelidir. Önemsenmese de baltalanmamalıdır. 

- CHP çözüm istemiyor mu?

- CHP geçmişte gördüğümüz gibi yine bu meseleyi getirip siyasi malzeme yapıyor. Geçmişte de sorunlarımızı çözmeye yönelik adımlar atıldığında malum medyadan ve CHP’den hamleler gelmişti. Anında olay iç siyasete indirgendiriliyor. Hassas ve çözüm bekleyen meseleler, içinden çıkılmayacak hale getiriliyor. Artık somut icraat lazım… 

“MALUM MEDYA İŞ BAŞINDA”

- Değerlendirmelerinizde medyaya da büyük görevler düştüğünü söylediniz. Mesela medya bu süreçte ne yapabilir?

- Önce tarafsızlık ve gerilimden uzak durmak… Yapılan haberlerde ise objektifliğe büyük önem verilmelidir. Malum medya, haberlerinde, ‘Doğu ve Güneydoğu’yu koptu kopacak şeklinde’, vatandaşların beyninde sorular oluşturacak haberlere imza atıyor. Bölge halkını da zaman zaman küçümsüyorlar. Toplumun hassas konularını deşmemek lazım… Gündeme getirilen çözüm önerilerini saptırmamak lazım. PKK’ya yönelik büyük ve kapsamlı operasyonlar yapıldı. Her operasyon sonrasında bazı medya kuruluşları, ‘PKK’ya ağır darbe’, ‘PKK bitiyor’ şeklinde manşetler attılar. Ancak her süreçte PKK tekrar toparlandı. Bunları artık mutlaka dikkate almalıyız. Konuşurken dikkatli olmalıyız. Çünkü PKK’nın elinde silah var ve süreci baltalayabilir. Önce silahlar bırakılmalı. 

“CUMHURBAŞKANI YIPRATILMAK İSTENİYOR”

- Bugün de benzer bir süreç gözlemliyor musunuz?

- Elbette… Baksanıza devletin en üst makamına mahkeme eliyle hakaretler yapılıyor. Hukuk dışı bir karar ile Cumhurbaşkanı yıpratılıyor. Başlatılan tartışma ortamıyla da ülke gerilmek isteniyor. Malum medya yine gerilim meydana getirmek isteyenlerin başlattığı süreci destekliyor. 

HAŞİMİ: ERGENEKON VE ÇETELER GÜNEYDOĞU SORUNUNU KÖRÜKLEDİ

- Çözümün bugüne kadar uzamasına Ergenekon ve benzeri oluşumların etkisi var mı?

- Ergenekon ve benzeri çeteler ülkede ve özellikle bölgede ciddi sorunlar meydana getirdi. Çok sayıda insanlar kayboldu, faili meçhuller, göçlere zorlanan ve evlerinden çıkartılan köylüler gördük. Haksız suçlamalar ile cezaevine atılanlar oldu. Doğup büyüdükleri toprakları terk etmenin bölge insanı üzerinde açtığı derin maddi ve manevi yaralar dikkate alınmalıdır. Bir dönem her türlü tasarrufu kendi hakkı gibi görme anlayışı; uyuşturucudan silaha, siyasi partileri yönlendirmeye kadar her iş vardı. Şimdi bu işlerde kimlerin parmağı olduğu yavaş yavaş ortaya çıkıyor. Çetrefilli bağlantılar da netleşiyor. O yılları geçmişte bıraktık. Şimdi o insanların sloganlarının hangi amaçlara hizmet ettiğini anlama zamanı. Çetelerle mücadele edilmeli ve değişim sağlanmalıdır. Eğer içerinizde virüsler varsa çözümü getiremezsiniz. Ergenekon halen kara kutudur ve tam anlamıyla deşifre edilmediği sürece sorunlar ortadan kalkmaz.

- Birçok uzman son günlerde provokasyona karşı toplumu uyarıyor. Sizce ciddi bir sorunla karşı karşıya kalabilir miyiz? 

- Çözüme yaklaşıldıkça provokasyonların olmaması mucizedir. Geçmişte o kadar çok kışkırtmalar yapıldı ki şimdi de bekliyorum. Toplumun mutlaka açığı bekleniliyordur. Ülkede huzur istemeyenler vardır, olacaktır. Çünkü sorundan ekonomik ve siyasi rant devşirenler var. Pozitif süreç yaşanırken hepimize düşen görev dikkatli olmaktır. Sağduyulu davranmaktır. 

ASLAN DEĞİRMENCİ/ VAKİT

ABD’deki mühendis Zeyno Baran’ın yerini Soner Çağaptay almıştı. Almanya’daki versiyonları ise Necla Kelek… Almanya’yla gerilen ilişkilerde derin izleri var…

AK Parti’den Ergenekon’a birçok konuda Alman bakış açısının şekillenmesinde Kelek’in büyük bir etkisi varmış.

Bayan Kelek kimmiş diye küçük bir araştırma yapınca, karşıma ilginç bir tablo çıktı. 2002′de yazdığı Günlük Yaşamda İslam (İslam im Alltag) adlı kitabında Kelek, Müslümanlığın Almanya’da uyumu zorlaştıran bir din olduğunu ifade etmiş.

Yabancı Gelin adlı kitabında ise Türk aile yapısına ve İslamiyet’e hakaret etmekten geri durmayan Kelek, Alman medyasına verdiği demeçlerde domuz eti yemenin bir Müslüman için sakıncası olmadığını söylüyor. Müslüman erkeklerin sünnet edilmesinin ‘adam yaralama’ suçu kabul edilmesini talep ediyor. Kelek ismi, ayrıca meşhur Vicdan Testi’nin mimarları arasında geçiyor.

Abdülhamit Bilici/Zaman

Almanya: Necla Kelek olayı

Türkiye ve Almanya ilişkilerinin gerilemesinde, dil faktörünü unutmamak gerekir. Türkiye dışında en fazla Türk Almanya’da yaşarken, dil konusunun hâlâ problem olması şaşırtıcı, ama gerçek.

Almanya’daki Türklerden dil öğrenenlerin sayısı artsa da bu insanlar Türk medyasında belli bir ağırlığa sahip olmadığı için sorun çözülmüyor. Çoğu Türk gazeteci, Alman medyasını tercümelerden izliyor. Aynı sorun, Türkçe bilmeyen Alman gazeteciler için de geçerli.

Bu problem, iki toplum arasında köprü rolü oynayan kişi/kurumların önemini artırıyor ve bizi ilişkileri zehirleyen başka bir probleme götürüyor. Alman meslektaşlarla konuşurken, daha önce ismini hiç duymadığım bir şahsın, ilişkiler üzerinde ne kadar etkili olduğunu anladım. Alman kamuoyunun itibar ettiği birkaç Türk’ün ismi zikredildi. Bunlardan Necla Kelek ismi dikkatimi çekti. AK Parti’den Ergenekon’a birçok konuda Alman bakış açısının şekillenmesinde Kelek’in büyük bir etkisi varmış. Almanca yazdığı kitaplarıyla ödüller alan sosyolog Kelek’in çizgisi, yapılan tariften anladığım kadarıyla Nur Serter veya Hikmet Çetinkaya gibi isimlerinkine çok yakın. Tabii, bundan habersiz Alman kamuoyu, Kelek’in yaklaşımını Türkiye ortalamasını yansıtan objektif görüş diye kabul ediyor. Bayan Kelek kimmiş diye küçük bir araştırma yapınca, karşıma ilginç bir tablo çıktı. 2002′de yazdığı Günlük Yaşamda İslam (İslam im Alltag) adlı kitabında Kelek, Müslümanlığın Almanya’da uyumu zorlaştıran bir din olduğunu ifade etmiş. Yabancı Gelin adlı kitabında ise Türk aile yapısına ve İslamiyet’e hakaret etmekten geri durmayan Kelek, Alman medyasına verdiği demeçlerde domuz eti yemenin bir Müslüman için sakıncası olmadığını söylüyor. Müslüman erkeklerin sünnet edilmesinin ‘adam yaralama’ suçu kabul edilmesini talep ediyor. Kelek ismi, ayrıca meşhur Vicdan Testi’nin mimarları arasında geçiyor.

Türk baba ve Alman kocanın mağdur ettiği Kelek’in feminist fikirleri anlaşılabilir. Türk toplumunun parçası görünmesine rağmen Müslüman toplumun değerlerine hakaret etmesine, bazı fanatik Alman grupların sahip çıkması da bir yere kadar normal. Acı olan, böyle marjinal görüşlere sahip birinin Türkiye konusunda adeta hakem kabul edilmesi.

Merkel, bir medya grubu, AK Parti ve Deniz Feneri e.v. arasında bu kadar politize olan ilişkiler ağında, Ergenekon-Almanya bağlantısının gündeme gelmesi şaşırtıcı değil. Zira bir delil olmasa da 3 yazıdır tasvir etmeye çalıştığımız atmosfer, bazı insanların kafasında bu algıyı üretiyor. Batı’da, Türkiye’de asker baskısı olmadan asla demokrasi olamayacağına iman etmiş; askerin etkisinin azalmasını tehdit olarak gören grupların olduğu sır değil. İslami kökleri olan bir partinin demokratikleşmede öncü rol oynamasının, o çevrelerin paradigmasını nasıl sarstığını da biliyoruz. Avrupa’daki bu arkaik zihniyet ile Ergenekon arasında ilişki olmaması eşyanın tabiatına aykırı. İlk kez darbecilerin mahkemeye çıkarılmasını, bazı Avrupalıların suç gibi görme eğilimi tuhaf değil mi?

İlişkileri düzeltmek istiyorsak, yapılması gerekenleri sayabiliriz: 1- İlişkilerin kötüye gittiği kabul edilmeli ve buna yol açan faktörler cesurca analiz edilmeli. 2- Taraflar birbirinin değerini takdir edecek bir olgunluğu göstermeli. Özellikle büyük değişim geçiren yeni Türkiye’yi, eski şablonlardan uzak durarak anlamaya çalışmalı. 3- İki taraf da birbirinden kolay kolay vazgeçemeyeceğini görmeli. 4- İkili ilişkileri iç siyaset malzemesi yapmaktan kaçınmalı. 5- Medyalar ve sivil toplum kuruluşları arasında doğrudan temaslar artırılmalı; şaibeli medya ilişkilerinden vazgeçilmeli. 6- İki toplum arasında köprü görevi üstlenen kişilere dikkat edilmeli. 7- Türk siyasiler Almanya’daki uyumu destekler mesajlar vermeli; stadyumlardaki siyasi toplantıların faydası gözden geçirilmeli. 8- Bir şüphe belirdiğinde, şaibelerin büyümesini beklemek yerine ilgili kurumlar derhal açıklama yapmalı. 9- Bülent Arınç’ın samimi bir açıklamasının etkisini dikkate alarak, AK Parti, Deniz Feneri konusunun kötüye kullanılmasını önleyecek tedbir almalı. 10- Taraflar birbirlerinin z ayıf yanlarıyla uğraşmamalı.

Son günlerde gördüğüm ve medyaya yansıyan bazı olaylar sonucunda toplumun bir uçuruma doğru hızla sürüklendiğini görüyorum. Özellikle gençlerimizde büyük bir kültür erozyonu yaşanıyor. Milli ve manevi değerlerimiz, her geçen gün yozlaşıyor, aşınıyor ve kayboluyor. Toplumu ayakta tutan ve inancımızda beslenen geleneklerimiz, geçmişte yaşanan nostaljik ve folklorik bir olay olarak değerlendiriliyor. Aile kavramın içi boşalıyor, yerini geçici birliktelikler ve metres hayatı alıyor, karşı cins arkadaşlığı yayılıyor. Birbirine nikâhı düşen iki genç, arkadaşlık kavramına sığınarak ana- babanın ve yakınlarının karşısında el ele tutuşup gezebiliyor, oturup kalkabiliyor, hatta aynı evi paylaşıp birlikte kalabiliyor. Artık genç kız -erkek arkadaşlığı normal görülüyor ve sıradanlaşıyor. Karşı çıkan büyükler, geri kafalı, yobaz ve görgüsüz olarak yaftalanıyor.

Geçenlerde bir ulusal televizyon kanalında bir söyleşi izledim. Saba Hanım’ın yönettiği söyleşide kendisini sanatçı ve psikolog olarak tanıtan bir hanım, çocuk doğurmak için sperm bankasına başvurduğunu, hatta kendisi gibi binlerce başvuranın olduğunu söyledi. Bir izleyici, bir yetim çocuğu alıp büyütmesinin daha doğru olacağını söyleyince, çocuğu karnında taşımak istediğini, başkasıyla paylaşmak istemediğini, bu yüzden çocuğun babasız olmasını tercih ettiğini, ileride çocuk babasını sorarsa, babasının sperm bankasında olduğunu söyleyeceğini belirtti. Başka bir izleyici de, niçin bir koca alıp ondan çocuk yapmadığını sordu. Cevap olarak, çok aşk yaşadığını, ama kimseyi sevemediğini, aşk ile sevginin başka şeyler olduğunu, kendi babasına benzer bir erkeği bulamadığını, bir aile disiplininde yaşamak istemediğini, yirmi altı yıldır yabancı birine sevgi beslediğini, hala o kişiden umutlu olduğunu söyledi. Bu söyleşiyi dinleyince şok oldum. Hele binlerce kadının sperm bankalarında sıra beklediğini duyunca, toplumumuzun geleceği hakkında endişeye kapıldım.

Kadınımız, gencimiz, özetle insanımız nereye gidiyor? Günümüzün internet dünyası, metropol şehir ortamı, allı pullu medya çeşitliliği, gençlerimizi ve kadınlarımızı bir yerlere doğru sürüklüyor. Artık utanma, yakınlardan çekinme, nasıl anlaşılırım endişesi duyma diye bir derdimiz kalmamış. Artık gençler aileyi bir ayak bağı olarak görüyor, evlenmek istemiyor. Nefsani ve cinsel ihtiyaçlarını sokakta, tatil beldelerinde, lüks otel ve barlarda gideriyor insanlar. Karşı cinsle arkadaşlık ilişkileri, evlenme ihtiyacını duyurmuyor.

Beyler! Bir uçuruma doğru gidiyoruz. Yeni bir milli eğitim anlayışı, yeni bir devlet politikası, yeni bir eğitim seferberliği gerekiyor. Sıra sıra fabrikalar kurmak, köprüler ve yollar yapmak, turist çekmek için devasa oteller dikmek, ekonomide ve teknolojide Avrupa’yı geçmek, mili gelirde yirmi bin dolarları aşmak, çözüm değildir. Milli ve manevi değerlerimiz kaybolursa, zenginlik ancak felaket getirir, birbirime güven kaybolur, anarşi ve kaos başlar. Artık toplumda orman kanunu işler, güçlü zayıf ezer, nesiller karışır, anasız babasız çocuklar toplumun başına dert olur. Sonra asırlardır gözümüz gibi koruduğumuz, uğruna milyonlarca şehit verdiğimiz vatan topraklarımızı kendi elimizle düşmana teslim etmek durumunda kalırız. Çünkü insan, ancak kutsal değerleri uğruna ölmeyi düşünür, kutsalı olmayan insan savaşmaz, toprağı ve bayrağı uğruna canını vermek istemez. Asırlar önce Pers İmparatorluğu böyle bitti, Roma İmparatorluğu böyle yıkıldı, Yunan medeniyeti böyle sona erdi, İspanya müslümanların elinden böyle çıktı, Anadolu da bu şekilde elimizden çıkabilir.

Kıbrıs’tan şu tavizi verdik veya vermedik, Azerbaycan’a yanlış davrandık, Ermenilere kapıları açtık veya açmadık gibi beylik lafları ve politik hesapları bırakalım, bu gençleri nasıl kazanabiliriz diye düşünelim. Muhalefet, kaybolan değerlerimizi dile getirsin.

Bizi biz yapan manevi değerlerimizdir, aile yapımızdır, gelenek ve göreneklerimizdir, namus ve edep anlayışımızdır, hepsini içine alan dinimiz ve inancımızdır. Yetkilileri düşünmeye davet ediyorum.
R.Ö

“Geldik işte! Şu dağların ardında, aradığın! Burda başlar, hayat yolculuğu!”
“Ya otuz yıl? Yaşamamış mı, hiç gelmemiş mi dünyaya? Hatırası, hayalleri… Dünü, yarını…!”
“Saati işlemiş, o durmuş; bunca sene. ‘Gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuş…’ Derin bir pişmanlıkmış, aykırı bir duruş!”
“Sen tut, Istanbul’u, Sorbon’u bırak; Şemdinlili Kürt Hoca’nın izini sür, koş gel buralara.”
“Düz mantıkla anlaşılmaz elbet. Yaşamak gerek. Kavramlar dünyasının kurbanı sen! Beğenmezsin ıhlamur kokulu dağları, cağıl cağıl akan suları.
Bilmezsin, kuzuyu doğar doğmaz kucağına almayı, alnına kına sürmeyi. Ezanla karşılamayı hayatı, ‘İlk O’nu duysun!’ diye adını vermeyi.
‘Mecburi hizmet’ dersin, ‘doğu görevi’ diye kestirip atarsın. Işık doğudan gelir, Büyük Doğu’dur adı.
…………………….
“Duyuyor musun?”
“Neyi?”
“Nuh’un gemisi karaya oturuyor sanki. Tufan Günü yakınlarda bir yerde, Cudi’de. İşte ayak bastığın yerde kuruldu, Hak Batıl terazisi.
İbrahim, on yedisinde bir bilekti Harran’da. Eyyup, çıktı doruğa sabrıyla, Urfa’da.
Anladın mı şimdi, Maraşlı Şair’i çekeni? Kapanmayan bir dertti. Solgundu benzi, sararmıştı rengi. Seyyid Taha’nın fendi, Sorbon’u yendi.”
“Onun için getirdin buralara! Yüzleşeyim Anadolu’yla, helalleşeyim toprağıyla.”
“Vasiyeti vardı, lakin getirmediler yerine. ‘Taha’nın yanına gömün!’ diye.”
“Köyüne gidelim Taha’nın!”
………………………
“Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz. Hanemize neşe kattınız. Demek, Üstad’ın izini sürersiniz. Ne iyi ettiniz de geldiniz!
Sıradışı kitabını burda düşündü, uzaklardan gelen sese kulak verdi. Adını da şu minderde koydu kitabının.
‘Son Devrin Din Mazlumları olsun adı.’
Piranlı Hoca çekilirken dar ağacına, yirmi ikisindeymiş şair, bilmezmiş o zamanlar. Bohem hayatıymış sürdüğü. Nice sonra berraklaşınca zihin, anlamış o vakit:
‘İnananı çizin!’
Silistreli’ye yapılan, gitmezmiş hayalinden. Ayırmazmış hiçbir şey, Sonsuzluk Emeli’nden.
Erbilli gatakulliye gelmiş, Menemen’in bağrında. Onulmaz bir yaraymış, Yirmi Beş’in baharında.”
“Herşeyi paylaşmış sizinle. Siz Kürt, o Türk!”
“İnsan anlaşmaz, söz ile kelam ile. Lakin anlaşır insan, lisan-ı hal ile. Bir Büyük Medeniyettir birlikte kurduğumuz. Yalnız O’nadır yalnız, Bir Olan’a kulluğumuz!”
“Kalk gidelim, yol uzun. Yaylalardan aşalım, ırmaklardan geçelim. Rastlarız bir çobana, talim ederiz ayrana, içeriz kana kana, şükrederiz Yaradan’a!”
………………………
“Duyuyor musun?”
“Yine neyi?”
“İstiklal rafa kalktı, kaldı ‘Mahkemeleri.’ Yüz binler Hakk’a yürür, kanla dolar bentleri. Fırat ile Dicle’nin ahını kimse duymaz, götürürler bir anda hesabını sorar sormaz.”
“Şu Şair’in derdine bak, bir eli yağda bir eli balda geçerken ömrü, vurmuş kendini dağlara, yaralıymış belli, gönlü.”
……………………….
“İşte göründü Maraş, emir gelir Sütçü İmam’dan: Sonuna kadar savaş!”
“Uzunoluk dedikleri, demek burası. Kısakürek şaire ilham katan, Maraşlının duası. Bir kere çıkıp dönmeyen evine, yiğitlerin yuvası.
Şair olmaz mı insan, havasına suyuna…! Zarifoğlu Cahit’tir, Beyazıt bir Erdem. Kapılan rüzgarına….”
……………………….
Arvaslı’yla kesişir, yolları Anadolu’da. Tek satır yazmaz, dünyasından kopunca.
‘Bak incele, var mı edebe ters. Sonra girerim vebale, lanet okur bana herkes!’
Sağlam bir bağdır, Arvaslı’ya uzanan. Bağlum’a düşer yolu, odur mezarını kazan. Islatır gözyaşları kefenini, bezini. Van’dan gelen nefestir, haykırırken sesini.”
……………………….
‘Konuşturman, vurun. Sokun tabutluklara. Ola ki konuşursa, foyamız çıkar meydana.
Sen misin tek başına, çılgınca eleştiren. Dokunulmaz kılmadık mı, çıkmasın sakın ortaya.
Sonra benden sorarlar, hesabını On İki Ada’nın,
Milli Şef’tir adımız, sarsılmasın itibarımız!’
………………………
“İşte duydun duyacağını.
Paşakapısı, Üstad’ın ruh iklimi okulu. Şu kodeste geçti, yıllarının pek çoğu. Şu pencereye konardı Yusufcuk, şu meydanda gördü Ali’nin idamını,’Boynunda yafta.’
Volta atarken maltada, geleceği kurardı. Çıkar çıkmaz soluğu Cağaloğlu’nda alırdı.
Sesler kenetlenir, harfler dize gelir, kaçardı uykusu Malatyalı Rotaryen’in. Sireni hiç susmazdı, Mecidiyeköy Şube’nin.
Kireci yeni vurulmuş duvarları özlerdi. Şimdi bütün mahkumlar kapısını gözlerdi. Hayat devam ediyor, mapushane damında. Ömür ‘Nihayet!’ diyor, bir bahar sabahında.
…………………………
‘Ölüler, yaşayanlardan daha fazla konuşurmuş.’ Bunu gördüm naaşında. Sığmadı yüz binler sığmadı, Fatih’in avlusuna.
Bir birliğin eseri, arkana düşen erler; Şemdinli’den Eyüp’e fethe yürür neferler!
Yaşarken çok bekledin, işte şimdi hayalin! Haliç’e bakan yamaç! Bu senin pürmelalin!
………………………..
“Selam sana ey şair! İşte yanıbaşındayım!
Görmek nasip olmadı, dinledim lakin sözünü.
‘Çile’sini sen çektin, gittin Öte Diyar’a.
Yanmaktadır günbegün, Bağdat ile Diyala!
Tarık Sezai KARATEPE

Yakında bir çok gerçek daha aydınlanacak …
31 Mart ihtilali ve İttatçıların Almanya bağlantısı
Alman Kiliselerinin Kudüs Sevinci
Alman Vakıfları ve Türk Siyaseti
Ergenekon ve Alman Gladiosu – fikir ve strateji alışverişi
PKK Yöneticileri nasıl ve neden himaye ediliyor?
Kapatılması istenen Alman Irkçı partisi NSDP Başkanı aslında Derin Devlete’ mi çalışıyordu?
Mesut Yılmaz Mavi Akım Macaristan’da kırılan burun
Almanya’nın Türkiye’de yürüttüğü kirli savaş (Grey WAR)
Altın aramaları protesto eden köylüleri kim nasıl yönlendirdi?
Aydın Doğan Medyası ve Axel Springer Verlag’ın bağlılık yemini
hepsi burada

Çantası Hala Kayıp, Telefonu İse..

BBP liderinin hayatını kaybettiği kazayla ilgili sır perdesi aralanmaya çalışılıyor. Komisyonda çok önemli iki soru soruldu: O telefon ve çanta nerede?
BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu’nun hayatını kaybettiği kazanın sır perdesi aralanamıyor. TBMM’de kurulan komisyon bugün kazayla ilgili Gülefer Yazıcıoğlu’nun da aralarında bulunduğu heyeti dinledi. Komisyonda Yazıcıoğlu’nun kayıp çantası soruldu.

Eski BBP Genel Başkanı Muhsin Yazıcıoğlu ve 5 kişinin hayatını kaybettiği helikopter kazasıyla ilgili kurulan TBMM Araştırma Komisyonu, Yazıcıoğlu’nun eşi Gülefer Yazıcıoğlu, Genel Başkan Yardımcıları Mustafa Destici, Ahmet Şanverdi, Özel Kalem Müdürü Okan Köksal ile MKYK üyesi ve avukatı Kemal Yavuz’u dinledi.

Komisyon Başkanı Köylü, toplantıdan sonra yaptığı açıklamada, BBP yetkililerinin olay yerinde yaptıkları çalışmaları ve ellerindeki bilgileri kendileriyle paylaştıklarını belirterek, ”Biz de verdikleri beyanlardan hareketle araştırmamızı derinleştirerek sürdüreceğiz. Bize verilen bilgileri dikkate ve ciddiye alıyoruz. Dinlenmesi gereken kim varsa dinleyip araştıracağız. Adalet Bakanlığından soruşturma dosyasını istedik. Ondan sonra teknik elemanları çağıracağız. Herkesi dinledikten sonra bir kanaate varacağız. Sayın Yazıcıoğlu’nun eşi, üstünde durulması gereken şeyler söyledi. Anlatılanları ciddiye alıyoruz” dedi.

”İHMALİ OLANLAR CEZALANDIRILSIN”

BBP Genel Başkan Yardımcısı Ahmet Şanverdi de AA muhabirine yaptığı açıklamada, kaza ile ilgili olarak ihmali olanların biran önce açıklığa kavuşturulmasını ve gereken cezayı almasını istedi. Ellerindeki bilgileri komisyonla paylaştıklarını ifade eden Şanverdi, ”Özellikle kazanın olduğu ilk gün Kayseri Valisinin açıklamaları var, Valinin Genel Başkanla ilgili, ‘ayağı kırık, şuuru açık’ şeklinde açıklamaları var. Sonra Kahramanmaraş Valisinin ‘Genel Başkan Göksun Hastanesine getirilecek’ şeklinde beyanı vardı. Bu iki beyan çelişkili. Biz komisyona, Kayseri valisini kim yönlendirdi, bu bilgileri nereden aldı, bilgiyi aldığı yere bilgileri kim verdi, ayağının kırık olduğunu nereden biliyordu” diye sorduklarını ifade etti. ”Gerçekten de Muhsin Yazıcıoğlu bulunduğu zaman ayağı kırıktı” diyen Şanverdi, sözlerini şöyle sürdürdü:

YAZICIOĞLU’NUN ÇANTASI KAYIP!

”Komisyon bize bu olayın üstüne gideceklerini söyledi. Genel Başkanın silahı, telefonları ve çantası vardı. Çantası hala kayıp. Telefonunun ise bir tanesi bize verildi, ancak hafızası silinmiş. Bunlardan ayrı olarak ‘ELS cihazı yok’ denildi. Bunu, Başbakan, İçişleri Bakanı ve Hükümet sözcüsü söyledi. ELS cihazı olmadığı için sinyal alınamadığı açıklandı. Köylüler helikoptere ulaşınca, Ulaştırma Bakanlığının ön raporunda ‘ELS cihazı var ve çalışıyor’ denildi. Varsa neden çalışmadı diye sorduğumuzda bize anteninin kırık olduğunu, onun için çalışmadığını açıkladılar. Ancak bütün uzmanların ortak görüşü, antenin kırık olması bir şey ifade etmeyeceği ve ELS cihazının çalışabileceği yönündedir. GPRS cihazının helikopterde olduğu yönünde Ulaştırma Bakanlığının raporunda hiç bahsedilmiyor. Ancak Almanya’dan uzmanlar geldiği zaman GPRS cihazını buldular. Fakat hafıza kartı yok. Cep telefonlarından ise 2. gün gece saat 03.00′e kadar sinyal alındığını bildirildi. Peki orası neden bir türlü bulunamadı? Neden uydudan istifade edilmedi?

Koordinasyon eksikliği var ortada. Devlet kendi yazılı kanunlarını uygulamamış. Ne Ankara da ne de Kahramanmaraşta… Buralarda kanuna uygun olarak bir kriz merkezi kurulmadı. Orada İçişleri Bakanı, vali, sekreter bir de ben vardım. Kriz merkezinde ise bir harita, sağlık, iletişim uzmanı, pilot, asker olur. Bunların hiç birisi yoktu.”

Hakan Albayrak
halbayrak@yahoo.com

Suriye sınırında yükselen şaibe bulutu

Suriye sınırındaki mayınlı arazinin, mayınlardan temizlenmesi karşılığında, organik tarım için 44 yıllığına yabancı firmalara verilebileceği ihtimali, MHP ve CHP’yi ayağa kaldırdı.

Şahsen beni de ayağa kaldırdı.

Hatay’dan başlayıp Kilis, Gaziantep, Şanlıurfa, Mardin ve Şırnak’a kadar uzanan, 350 metre eninde ve 510 kilometre uzunluğunda, fevkalade stratejik bir bölgeden bahsediyoruz.

Geçtiğimiz yıllarda bu bölgenin ‘yap, işlet, devret’ formülüyle İsrailli firmalara (veya İsrailli firmaların da içinde bulunduğu konsorsiyumlara) verilmesi gündeme gelmiş, ancak Danıştay, mayın temizleme işiyle organik tarım işinin aynı firmalara verilemeyeceğine hükmederek, ilgili ihaleyi iptal etmişti.

Şimdi iktidar partisi, Meclis’ten, Danıştay’ın bu kararını geçersiz kılacak bir yasa geçirmeye çalışıyor.

Neden acaba?

Mayın temizleme işiyle organik tarım işi, “Dam üstünde saksağan, vur beline kazmayı” misali, birbiriyle tamamen alakasız işler; bu alakasız işleri Türkiye-Suriye sınırına yerleşmek için alakalandıran güçlerin lobi faaliyetleriyle mi karşı karşıyayız?

“Efendim, orada 600 bin küsur mayın var; bu mayınları temizlemek çok zor, çok tehlikeli, çok pahalı bir iş; birilerine bu işi yaptırabilmek için ‘yap-işlet-devret’ formülünü uygulamaktan başka çaremiz yok” denilebilir tabii.

Ama o zaman da sorarlar adama:

“50 yıl öncesinin teknolojisiyle imal edilen mayınlar Türk Silahlı Kuvvetleri’nin bugün ulaştığı teknolojik olanaklarla nasıl imha edilemez?”

Nitekim CHP Grup Başkanvekili Kemal Anadol bu soruyu soruyor.

İyi de ediyor.

Fakat hükümetten öğreniyoruz ki, Genelkurmay Başkanlığı, mayın temizleme işlerinin NATO İkmal ve Bakım Ajansı’na (NAMSA) verilmesinin uygun olacağı yönünde görüş bildirmiş.

İsrail’in HERON teslimatında sorun çıktığı için kendi insansız casus uçağını kendi imkânlarıyla üretmeye karar verdiğini öğrenmekten mutluluk duyduğumuz Türk Silahlı Kuvvetleri’nin kendi mayınlarını başkalarına temizletmeyi uygun görmesi biraz tuhaf kaçsa da, hadi neyse, o iş Türk subaylarının keskin gözetimi altında NAMSA tarafından yapılsın diyelim; stratejik bölgenin yabancı firmalar / ülkeler tarafından kontrol edilmesine imkân tanıyan bir yasal düzenlemeye niçin ihtiyaç duyuluyor?

İktidar partisi yetkilileri ‘önce hizmet alımı için şartları zorlayacağız, bu mümkün olmazsa yap-işlet-devret formülünü uygulayacağız’ diyerek ve ihalenin yerli firmalara da verilebileceğini belirterek komplo teorilerini etkisiz hale getirmeye çalışsalar da, mezkûr yasa tasarısının üzerindeki İsrail gölgesini kaldıramıyorlar… “Türkiye-Suriye sınırında yabancıların şu veya bu şekilde kontrol sahibi olmalarına asla izin vermeyiz; o bereketli topraklar kendi halkımızın istifadesine sunulacak” diye kestirip atsalar ya!

Muhalefet, AK Parti’li birçok milletvekilinin de şüpheyle yaklaştığı yasa tasarısı ile ilgili olarak, şu soruları soruyor:

“Türkiye sınırlarında 1 milyonu aşkın mayın var; 2014′e kadar bütün mayınların temizlenmesini öngören Ottawa Sözleşmesi gereği, tarıma açılamayan yerlerdeki mayınlar nasıl temizlenecek?”

“Neden gerekli teçhizat alınarak Genelkurmay Başkanlığı’nca temizlik yapılmıyor ve araziler TİGEM aracılığıyla halkın kullanımına sunulmuyor?”

“Ortada maliyet yok. 50 milyon dolardan başlayıp 1.6 milyar dolara kadar çıkan hesapta gerçek maliyet ne? Neye dayanarak 44 yıllığına tahsis yapılacak?”

“Arazinin Suriye tarafında 560 kuyudan günde 500 bin varil petrol çıkarılıyor. Üst kullanım hakkını alan firma petrol aramaya izin verecek mi?”

“Arazinin mayınlardan temizlendiğini kim onaylayacak? Üçüncü şahıslarla ilgili can kaybı olursa bedelini kim ödeyecek?”

Bu yasa tasarısını hazırlayanların kesinlikle kötü niyetli olduğunu iddia edecek değilim; ama kamu vicdanını rahatlatmak konusunda hiç başarılı olmadıkları, hatta bu yönde doğru dürüst çaba göstermeye bile tenezzül etmedikleri kesin.

Şüpheleri besleyen tuhaf bir ‘ketumluk’ sergiliyorlar.

Muhalefetin yukarıda mezkûr sorularını bir an evvel cevaplamazlarsa, şaibe bulutu iyice büyür.

USAK Başkanı Sedat Laçiner, “Gazprom siyasetçileri satın alma çabasındaydı. 10 milyar dolara boru hattı döşeyen 100 milyon dolara adam satın alır” dedi.

Sedat Laçiner, Neşe Düzel’e konuştu: Rusya ile imzalanan Mavi Akım’ın karanlık kısımları aydınlanırsa Ergenekon’un enerji anlaşmalarındaki rolü daha iyi ortaya çıkar.

“Petrol ve gazı taşıyabilen iki hat var. Rusya ve Anadolu. Türkiye, Rusya’ya alternatif oluyor. Dünyanın askeri devi Rusya bunu kabul etmez. Zaten Ergenekoncular da enerji meselelerinin içindeler.”

“Boru hatları bir ülkeyi birleştirir. Ülkenizi bölmek istemiyorsanız, boru hatları yapın. Kürt bölgesini, Türkiye’ye en fazla boru hatları birleştirecek.”

Neşe Düzel / Taraf

NEDEN: SEDAT LAÇİNER

Biz Türkiye’de anlam veremediğimiz birçok olayla karşılaşıyoruz. Birçok sorun mantıklı bir biçimde çözülmüyor. Devlet görevlisi pek çok insan, ülkenin çıkarlarına uymayan işler yapıyor. Bütün bunlar niye oluyor? Devletin içinde olduğu halde ülkenin istikrarını bozmaya çalışanları kim destekliyor? Bütün bu görüntülerin arkasında nasıl bir gerçek saklı? Bütün bunları küresel ilişkiler, uluslararası güvenlik ve Türk dış politikası uzmanı Doç. Dr. Sedat Laçiner’le konuştuğumuzda karşımıza çok önemli bir konu çıkıyor. Bu konu; enerji. Kafkaslar, Orta Asya ve Kuzey Irak’tan çıkan petrol ve gazın dünyaya yayılmasında, Türkiye’nin rol sahibi olmasıyla, iç ve dış politikamızda yaşananlar arasında çok yakın bir ilişki olduğu anlaşılıyor. Ergenekon’dan Kürt meselesine kadar birçok sorunun çözümünde ya da çözümsüzlüğünde Türkiye’nin dışındaki ülkelerinde rolleri ve istekleri olduğu görülüyor. Meseleye bu açıdan baktığınızda da anlaşılmaz sanılan birçok davranış büyük ölçüde açıklığa kavuşuyor. Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu USAK’ın başkanı olan Doç. Dr. Sedat Laçiner’in güvenlik ve uluslararası ilişkiler alanında yayınlanmış pek çok çalışması var.

* * *

NEŞE DÜZEL: Biz genellikle siyaset denilen oyunun daha yüzeydeki görüntülerini görüyoruz. Bir de derinlerde olanlar var. Örneğin bir enerji meselesi var bu bölgede. Enerji konusunda çekişmeler var. Bu çekişmelerin siyasete yansımaları var. Türkiye’nin iç ve dış politikasıyla, enerji sorunu arasında bağ bulunuyor mu sizce?

SEDAT LAÇİNER: Bulunuyor tabii. Enerji konusunu dikkate almadan uluslararası ilişkileri, terör ve güvenlik meselelerini tam olarak açıklayamazsınız. Üstelik bu ilişki bundan sonraki süreçte daha da artacak. Çünkü Türkiye büyüyen ekonomisiyle bölgede en büyük gaz ve enerji tüketicisi oldu. Bütün şehirlerini gaza bağladı. Dolayısıyla Rusya gibi gaz ve petrol üreticisi ülkeler için ele geçirilmesi gereken bir pazar haline geldi. Ayrıca Türkiye, enerjinin Avrupa’ya akıtılmasında hayati bir geçiş noktası da oldu. Bu yüzden boru hatlarında olup biteni anlamak için yaşanan kavgaya dikkatle bakmak lazım.

Kavgaya baktığımızda ne görüyoruz?

Amerika, Rusya, Avrupa Birliği, İngiltere, Çin, Hindistan… Herkes, Orta Asya, Kafkasya, Ortadoğu ve Afrika’nın petrolünü ve gazını istiyor. Mesela Afrika’da Çin’le Hindistan arasında önemli bir kavga yaşanıyor. Çin Sudan’ı kaptı. Amerika enerji zengini Gine Körfezi’nin ortasındaki küçük adaya donanmasını kurdu. Amerika petrol ve gazı Doğu’dan Batı’ya akıtmaya çalışıyor. Çin Doğu’ya akıtmak istiyor… Türkiye de boru hatlarının transit yolu olabilmek için bu yarışın içine dalıyor. Başına neler gelebileceğini düşünebiliyor musunuz? Petrol için kan akıtmaya hazır altı büyük ülke var.

Bugüne kadar Türkiye’nin başına ne geldi bu yüzden?

Rusya’nın gazını Karadeniz’in altından Türkiye’ye taşıyan Mavi Akım Projesi’nin karanlık kısımları ortaya çıkarsa, başa neler geldiği daha iyi anlaşılacak. Mesela Ergenekon da bu enerji meselesinin içinde. Bu kadar büyük bir silahlı gücün böylesine büyük bir oyunun dışında kalması mümkün değil zaten. Ergenekoncuların iki ilginç bağlantısı var. Biri Rusya diğeri İsrail ile. İsrail üzerinden Amerika’daki Neoconlarla ilişkideler.

Bu ilişkiler nasıl kuruluyor?

Ülkeler bir diğer ülkeyle ilgilendiklerinde şöyle bir bakarlar. O ülkede çeteleşmeler, gruplar varsa, o yapılarda kendilerine yakın olduklarını düşündükleri insanları ikna etmeye başlarlar, onları kendilerine çekerler. Bazı hücrelerle birlikte çalışırlar. Eğer ortada yüz milyar dolarlık bir şey varsa, onun için her şeyi yaparsınız. Burada Ergenekoncuyla da, PKK’yla da, liberalle de, çalışırsınız. Mesela Ergenekon’un en önemli isimlerinden birinin Moskova’ya kaçması tesadüf müdür?

Enerji yarışı içindeki ülkelerle Ergenekon’un bağlantısı tam olarak nedir?

İki tarafın çıkarlarında örtüşmeler var. Ergenekon’un hedefi hükümeti zayıflatmak, Türkiye’de yönetimi değiştirmek, ülkeyi AB’den uzaklaştırmak iken, enerji savaşı veren ülkenin hedefi de aynı hükümete kontrat imzalatmaktır. Eğer hükümeti güç duruma düşürürseniz, ya da sanki enerjide büyük bir kriz varmış gibi bir ortama sokarsanız, gazetecilerle, askerlerle ve bürokratlarla çalışıp hükümeti bir şeyleri imzalamaya zorlarsınız. Mesela Rus devi Gasprom’un tek hedefi, Türkiye’ye daha çok gaz satmak ve boru hatlarını kontrol etmektir. 28 Şubat sürecinde imzalanan anlaşmalar ve bazı karanlık işler bunlarla çok ilişkiliydi. Araştırılması gerekiyor bunların. Bir de tabii…

Evet…

Boru hatları dediğiniz şeyler, uzun vadeli anlaşmalarla 5, 10, 15 milyar dolara yapılıyor. Bir kez bunu başardığınızda bölgenin ekonomisini ve siyasetini 20, 30 yıllığına şekillendirmiş, rakip ülkenin araya girmesini engellemiş oluyorsunuz. Bakü’den çıkıp Doğu Anadolu’yu kat eden ve Akdeniz’e gelen Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı böyledir. Eğer Orta Asya ve Kafkasya’nın petrolü-gazı Rusya üzerinden Batı’ya giderse, Kazakistan, Azerbaycan ve Türkmenistan’ın yönetimi Moskova’ya bağımlı olur. Anlayacağınız enerji alanında büyük riskler ve büyük fırsatlar var. Ayrıca çok da büyük para var. Rus Gasprom’un geliri, pek çok ülkenin milli gelirini aşıyor. Shell ve BP devasa bütçelere sahipler. Bu büyük paralar, kârlar işi vahşileştiriyor.

İşler nasıl vahşileşiyor?

Bir devletin gücünü bir şirkete verdiğiniz zaman, mücadele vahşileşiyor. Şirketler bu işi kirli ve vahşi bir şekilde yapıyorlar. Birkaç milyon dolarlık çok yüksek rüşvetler verebiliyorlar. Devlet adamlarını satın alabiliyorlar. Kadından uyuşturucuya her şey işin içine girebiliyor. Mesela 1990′ların ikinci yarısında Türkiye’nin yaşadıklarını ancak Mavi Akım projesinin çevresinde okuyabilirsiniz. Mavi Akım’ı dikkate almadığınız takdirde… Rusya’nın gaz şirketi Gasprom’un Türkiye’de siyasetçileri etkileme, yönlendirme, onları satın alma çabalarını dışarıda tuttuğunuz takdirde… 1990′ların ikinci yarısıyla ilgili çok şey anlayamazsınız. Bir ülkede siyasetle ekonomi iç içe girdiğinde her şey yaşanır!

Mavi Akım’da ne yaşandı?

Önce şunu söyleyeyim… Eğer 10 milyar doları sadece boru hattı döşemeye ayırıyorsanız, 100 milyon dolarını da adam satın almaya harcayabilirsiniz. Bu durumda bir, iki milyon dolara satın alamayacağınız insan sayısı çok azalır. Eğer bir de o şahsın kumar borcu, sevgilisi, kaçak ilişkileri falan varsa, bir bakanı, bürokratı, genel müdürü çok daha kolay ayarlıyorsunuz. İşte o zaman bunlar öyle imzalar atıyorlar ki, ülke bunun bedelini uzun yıllar çok ağır ödüyor. Bunu pek çok ülke yaşadı. Türkiye’de de eğer bugün enerji fiyatları pahalıysa, bu, 10-12 yıl önce imzalanmış olan kötü anlaşmalardan ötürüdür.

Nasıl? Tam anlamadım.

Türkiye Rusya’yla ve hatta İran’la, dünyanın en kötü anlaşmalarını o dönemde imzaladı. Mavi Akım da bu anlaşmaların önde geleni. Aslında Azerbaycan’la olan hariç, bizim gaz anlaşmalarımızın hepsi kötü anlaşmalardır. Özellikle Rusya’yla olanlar böyledir. Bakın… Enerji oyununda devletler vardır ve ülkenizin içini çıkarları için karıştırabilirler.

Ergenekon kanalıyla İsrail ve Rusya’nın Türkiye’nin içini zaman zaman karıştırdığını söylüyorsunuz.

Tabii zaman zaman… Türkiye petrol ve doğalgazda Rusya’ya alternatif bir geçiş ülkesi olmak istiyor. Avrupa’nın nefes borusunu buraya kuruyorlar. 10 milyar dolarlık bir hattı sizin üzerinizden geçirecekler. Bu nefes borusunu sadece size bırakmazlar. Bu, Türkiye’nin iç siyasetinde, bundan böyle, arkalarına devletleri almış olan büyük ekonomik güce sahip enerji şirketleri de etkili olacak demektir.

Civarımız petrol sahalarıyla dolu. Bizim petrolümüz yok ama dediğiniz gibi biz petrolün taşınacağı hattın üzerindeyiz. Bu bizim dünya politikasındaki önemimizi nasıl etkiliyor?

Türkiye derken, biz, petrol ve gaz okyanusunun tam ortasında oturan bir ülkeden söz ediyoruz. Dünyadaki gaz ve petrol rezervlerinin yüzde 70′ten fazlası bizim etrafımızda bulunuyor. Misak-ı Milli, petrol ve gaz bulunmayan topraklar için çizilmiş gibi görünüyor. Zaten Misak-ı Milli’yi de Türkiye çizmedi. Bu bizim için biraz mahkûmiyettir. Sınırları Türkiye çizmiş olsaydı Musul-Kerkük bugün Türkiye’de olurdu. Ama enerji alanları dışarıda kaldı. Bugün kuzeyimizde, dünyanın en büyük petrol ve gaz yataklarına sahip Rusya var. Doğuya dönüyorsunuz… İran’a ek olarak şimdi Hazar Havzası’nda çok büyük petrol ve gaz rezervleri devreye girmeye başladı. Kazakistan ve Azerbaycan başta olmak üzere ‘Yeni Körfez’ olarak tanımlanıyor bu bölge. Güneyimizde Irak, S.Arabistan ve Körfez ülkeleri var.

Böyle bir coğrafi konum dünya politikasındaki önemimizi nasıl etkiliyor bizim?

Petrolün ve gazın taşınabileceği iki hat var. Biri Rusya, diğeri Anadolu. Rusya tek taşıyıcı olmak istiyor. Türkiye ise devreye Rusya’ya alternatif olarak giriyor. Rusya’nın kurmuş olduğu siyasi ve ekonomik düzeni bozuyor. Rusya şu anda bütün Avrupa’yı kendisine gazla bağlamış durumda. Ama gazının yetmeyeceği endişesi de var. Hem bu endişeyle, hem de eski Sovyetler Birliği’ni canlandırma arzusuyla Kafkasya’yı ve Orta Asya’yı kendisine bağımlı kılmak istiyor. Bunu sağlamanın ve sürdürmenin yolu da enerji hatlarının Rusya üzerinden geçmesidir. Rusya dünyanın en büyük askerî devlerinden biri. Bütün kazancını petrol ve gazdan sağlıyor. Siz gelip yanına tezgâh açıyorsunuz. Rusya bunu kolay kabul etmez.

Türkiye’nin Rusya’ya alternatif olmasını kim istiyor?

Amerika, İngiltere ve Amerika’nın Avrupa Birliği’ndeki müttefikleri istiyor. Fransa ve Almanya bu projenin arkasında değiller. Onlar Rusya’dan tedirgin değiller. Rusya’ya alternatif geçiş olmasıyla birlikte Türkiye’nin dünyada önemi otomatik olarak artacak tabii.

Nasıl artacak?

Avrupa’nın nefes borusunu elinde tutan bir ülkeye PKK konusunda Avrupa’nın tavrı farklı olur. Eli silahlı adam boru hattının üzerinde oturup ayrılıkçılık yaparsa, ona ilk tokat, kendi enerji güvenliğini sağlamak isteyen Avrupa’dan gelir. Bakınız… Boru hatları bir ülkeyi birleştirir. Bir ülkeden ne kadar çok boru hattı geçiyorsa, o ülke o kadar bütünleşmiş demektir. Eğer ülkenizi bölmek istemiyorsanız, yapmanız gereken şey, bir, ulaşım hatlarıdır. İki, iletişim hatlarıdır. Üç, boru hatlarıdır. Bunları ülkenizin üzerinden karmakarışık bir ağ halinde geçirdiğinizde ülke bütünleşir. Kürt bölgesini, Türkiye’ye en fazla boru hatları birleştirecek.

Türkiye, Ermeni kapısını açamıyor Azerileri kızdırmamak için. Bu sadece “ırk” dayanışması mı yoksa işin içinde enerji meselesi de var mı?

Enerji meselesi de var tabii. Azerbaycan petrolünün geçmesi için en ideal yol Ermenistan yolu. Türkiye Ermenistan sınırını açmak istiyor ama Ermeniler Karabağ’ı işgal ederek kendilerini öyle zor durumda bıraktılar ki… Azerbaycan hattı mecburen Gürcistan üzerinden dolaştırıldı Bu yüzden enerjinin maliyeti arttı. Azerbaycan haklı olarak enerjisini Ermenistan üzerinden geçirmek istemiyor.

Ermenistan meselesi artık çözülmek isteniyor. Burada da bir enerji meselesi var mı?

Olmaz olur mu. Enerji hiçbir konuda tek faktör olamaz ama, Amerika’nın Karabağ sorununu çözmek istemesinin en önemli nedenlerinden biri de enerjidir. Böylece Amerika hem Azerbaycan’a Ermenistan üzerinden geçecek bir alternatif hat geliştirecek ve enerjinin temininde istikrar ve güvenlik sağlayacak. Hem de Kafkasya’da Rusya’nın etkisini azaltacak. Rusya-Gürcistan savaşında yaşananları hatırlayın. Azerbaycan’ın nefes borusu kesildi. Bu arada Bakü-Tiflis-Ceyhan boru hattı da PKK’nın bombalaması yüzünden durdu. Gürcistan savaşı başlayınca, PKK hattı bombaladı. Bence bu iş, Rusya tarafından PKK’ya yaptırıldı.

Rusya, enerji kaynaklarını ve enerji hatlarını kontrol etmek istiyor. Rusya, bu açıdan bakıldığında Türkiye’yi nasıl görüyor?

Rusya’yı by-pass edebilmenin tek yolu Türkiye. Çünkü petrol ve gazda, Rusya’ya tek alternatif geçiş güzergâhı Anadolu. Enerjiyi kendi toprakları üzerinden Avrupa Birliği ülkelerine taşımak isteyen Rusya Türkiye’yi tek rakibi olarak görüyor ve onu engellemeye çalışıyor. Ama bütün oyun Rusya ile Türkiye arasında oynanmıyor tabii. Asıl oyun daha çok Amerika ile Rusya arasında oynanıyor. Fransa ve Almanya hariç, Avrupa’nın önemli bölümü Rusya’nın gaz ve petrolde tekel olmasından, petrolü ve gazı kendisine karşı bir silah olarak kullanmasından korkuyor. Bu yüzden de İtalya, Avusturya ve Balkan ülkeleri Rusya’nın Avrupa’daki hâkimiyetini kıran Nabuko projesine çok önem veriyorlar.

Nabuko hangi aşamada?

Prensip anlaşmalarına varıldı. Türkiye geçmişte Bakü-Tiflis-Ceyhan (BTC) boru hattını başardı, şimdi sırada Nabuko var. Hazar bölgesindeki gazın Türkiye üzerinden Avrupa’ya taşınması projesi bu. Bu projenin arkasında Amerika var. BTC de Amerika sayesinde olmuştu. Zira Rusya, Amerika’nın karşısına çıkabilecek potansiyel bir süper güçtür ve Amerika, Rusya’yı vurabilmek için herkese yardım etmeye hazırdır. Hele Avrupa söz konusu ise daha da hazırdır.

Rusya, nasıl bir Türkiye istiyor?

Batı’dan uzaklaşmış, Rusya’ya yaklaşmış bir Türkiye istiyor.

Amerika da Rusya’nın kontrol edemeyeceği bir petrol hattı istiyor. Amerika bu açıdan Türkiye’ye nasıl bakıyor?

Amerika, Rusya’nın tekelinin kırılması için hatların büyük kısmının Türkiye’den geçmesini istiyor. Amerika’nın burada Rusya karşıtlığı çok net gözüküyor. Rusya’nın elinden enerji kozunu olmak istiyor. Ayrıca Orta Asya’daki, Hazar Havzası’ndaki enerjinin Doğuya, Çin’e veya Kuzey Rusya’ya değil de, Batı’ya akmasını arzu ediyor. Çünkü Batı’nın enerji güvenliğini ve istikrarını düşünüyor. Önceki hafta Ortadoğu’yu dolaşan Obama’nın ekibiyle görüştüm. Irak’taki gazın ve petrolün de Türkiye üzerinden Akdeniz’e ve Avrupa’ya ulaşmasına öncelik veriyorlardı.

Bu durumda Amerika’nın menfaati açısından Türkiye’nin içinin istikrarlı ve güvenli olması mı gerekiyor?

Tabii öyle. En son bir Rus gazetesinde yayınlandı. PKK’lılara silah aktaranlar arasında Rus gizli servisi de var.

İran’la enerji açısından ilişkilerimiz neler?

İran, dünya petrol ve gaz rezervleri açısından ilk üçte yer alan bir ülke. Enerjisinin büyük kısmını Rusya’dan sağlayan Türkiye, İran’ı, Rusya’yı dengeleyen bir unsur olarak görüyor. Zira bir ülke için tek bir kaynağa bağımlı kalmamak, enerji kaynaklarını çeşitlendirmek çok önemli.

Kuzey Irak’taki Kürdistan özerk yönetiminde de petrol çıkıyor. Bu petrolün Türkiye üzerinden taşınması planlanıyor. Bu, Türkiye’ye nasıl bir kâr sağlayacak?

Amerika’nın tercihi, özellikle Kuzey Irak’taki enerji kaynaklarını Türkiye üzerinden Batı’ya taşıtmak ve Kuzey Irak’ı bu şekilde finanse edebilmek. Aynı zamanda Kuzey Irak’taki Kürtlerin hamiliğini de Türkiye’ye vermek. Amerika, Avrupa’nın ihtiyaç duyduğu gazı Irak’tan vermeye çalışıyor. Böylece Amerika, İran konusunda baskı yaptığı ülkelere, “İran yerine Irak gazını kullanın” diyebilecek ve İran’ı izole edebilecek. Bu yüzden Amerika, şu anda bir Türk şirketiyle Arap ortağının Kuzey Irak’ta birlikte çıkardıkları gazı çok destekliyor. Burada çıkan gaz bizim şu anda Azerbaycan’dan aldığımız gazın miktarından fazla. Biz bu gazı Silopi’ye getirip, oradan Urfa’ya taşımak istiyoruz ama…

DARBE DÖNEMİNİN PKK’YA KIYAĞI

Karşımda 48 yaşında bir adam oturuyor. Öyle bir hikaye anlatıyor ki.. Bir o ağlıyor bir ben. İnsan bazen hırsından ağlıyor, bazen dehşetten… Aslında Selim Dindar’ın hikayesini yedi sekiz sene önce Neşe Düzel’in kaleminden okumuştum. Bugün “Kürt sorunu hakkında sevindirici gelişmeler olabilir” bakış açısının ardından kopan kıyamete karşı demek istedim ki.. “Kürt sorununu çözmek istiyorsak, 12 Eylül Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde yaşananları konuşmalıyız. Kenarlarda dolaşmaktan vazgeçin, gelin gerçeği konuşalım.”

Selim Dindar her ne kadar “Anlatmak istiyorum” dese de öyle kolay açılabilen bir isim değil. Birkaç görüşmeden, ortak dostlarımızın desteğinden sonra ikna oldu ve ortaya bu röportaj çıktı. Ben Selim Dindar’ı sevdim. Anlattıklarına üzüldüm, yapılanlardan utandım. Kısacası kelimelerim yetersiz kalıyor hislerimi anlatmaya. Siz okuyun, siz kararınızı verin.

Selim Dindar’la Habertürk Gazetesi’nden Balçiçek Pamir’in röportajı:

Diyarbakır Cezaevi’nde neler yaşadınız?
-Mardin’de sorgulamalar günlerce sürdü. Tabutların içine dikili bir şekilde
kıpırdamadan duruyorduk. Aklınıza gelebilecek her türlü işkenceyi gördüm. Ama Diyarbakır’a geçince asıl “cehennem”i orada yaşadım.

Mesela?
-100 kişilik koğuşta her gün 60′ın üzerinde marş söylüyorduk. Tabii dayak eşliğinde. Sonra beton avludaki lağım kapağı açılıyordu ve her birimiz baş aşağı o lağıma sokuluyorduk. Düşünün artık. Dudağımdaki yaraları görüyorsunuz copu yatay olarak bastırıyorlardı, dudak yırtılsın diye, nitekim yırtılırdı. Porselen copu ısırtırlar sonra tekme atarlar. Dişler copa geçiyordu ve dişlerle birlikte copu geri çekiyorlardı. Bir gün bir hemşerime tebessüm ettim diye elime 5 cm’lik çivi çaktılar. Postalla eze eze çaktılar, bak izi burada.

Peki ya acı? Hep aynı düzeyde mi yoksa insan hissizleşiyor mu?
-İlk ayların korkusu geçtikçe acıyı daha çok duymaya başladık. Mesela dayak
yemediğimiz günlerde huzursuz olurduk. O dayak öyle bir şeydir ki karşındaki insan senin onurunu istiyor, insanlığını ve kişiliğini öldürmek istiyor. Sen de
bunu vermemek için direniyorsun. Hayatta kalmayı onuru korumanın bir bedeli
olarak görüyorduk.

Ya kurtulma hayali?
-Devamlı işkenceyle yaşamak insanda gerçeklik payını ortadan kaldırıyor. Bir
arkadaşımız vardı, “Ölüyüz ve kaldığımız yer kabir” diye inanmıştı ve çevreden duyulan sesler kabir azabı. Tahliye olacağı zaman “Beni göndermeyin” diye
yalvardı. Bir köy sahibi vardı. Oğluyla birlikte içeri geldi. Oğluna soktukları copu babanın ağzına verdiler, sonra tam tersi. Ölümler işkenceler, diri diri yananlar, ölüm orucumuz.. Hangi birini anlatayım?

Bütün bunları yaşarken dışarı düşünüyor muydunuz? Ailenizi örneğin?
-Dışarıdaki yaşam silinmişti. Aile ortamı sofra falan yokmuş gibi.. Annem zaten kahrından öldü. Haberini çıktıktan sonra öğrendim. (Ağlıyor).

Bunu size soran çok olmuştur ama siz PKK’lı mısınız?
-Bütün sorgulama böyle geçti zaten. Hiçbir zaman PKK’lı olmadım ve değilim.

12 Eylül size ne yaptı?
-Beni “Ben”den aldı ve “Biz”e getirdi. Yakalanmadan önce gölgeme yan bakıyordum. Başkalarının hoşuma gitmeyen hareketlerine bile katlanamazdım ama sonra onca işkence karşısında el pençe divan durdum. 12 Eylül’de
insanlık suçu işlenmiştir. Devlet bunu kabul etmeli ve bizlere sahip çıkmalıdır. Çıktıktan sonra 1 hafta boyunca yürüyemedim, yürümeyi öğrettiler.

Korkularınız var mı?
-Evet. Tekrar aynı süreci yaşarsak ve yine ses çıkmazsa diye korkuyorum. 12 Eylül, darbe, işkenceyle ilgili haberlere katlanamıyorum frene basamıyorum, ağlıyorum.

Siz size yapılanları affettiniz mi?
-Eğer siz affettiyseniz ben de affederim, ben ülkemi seviyorum ülkem de beni sevsin, beni olduğum gibi kabul etsin. Mutlu olmam için illa Türk mü olmam
gerekiyor?

Bir daha dünyaya gelseydiniz..
-Asla Kürt olmak istemezdim.

Gerçekten mi?
-Evet. Kürt’ün kaderi cezaevi, dayak, işkence ve ölüm müdür? Diyelim sağ kaldım kaderim dağa çıkmak mıdır? Benim hayalim herkes gibi mutlu bir yuva kurmak ve insanca yaşamaktır. Ama bugün olsa yine Cizre’de doğmak isterim.

İşkencecimle oturup çay içtim

İşkencecilerinizi hatırlıyor musunuz?
-Evet.

Hiç rastladınız mı?
-Bir tanesine tahliyemden iki yıl sonra rastladım. Elimle sırtına vurdum. “Komutanım” dedim. Döndü bana baktı afalladı, şaşırdı, kekeledi… “Rahat ol”
dedim. “Ne olur yanlış anlamayın” dedi. “Kabak bizim başımıza patladı.” Ben askerdedim o zaman asker üniformasıyla, o sivildi. Bir başkasıyla Cizre’de karşılaştım. Yanında üsteğmenler vardı, sokakta yürüyüş yapıyorlardı. Dümdüz onun hizasına doğru yürüdüm, yüz yüze geldik. Ben ona içerdeyken Murok diye seslenirdim, dişlerini yaptırmamıştı o yüzden. “Ne haber Murok?” dedim. Sarıldı bana.

Sarıldı mı?
-Vallahi sarıldı. Yanındakilere dönüp “Bakın bu tutukluydu” dedi. Ben de onlara çay ikram ettim. Oturup çay içtik.

Niye işkencecinizle oturup çay içiyorsunuz?
-Eğer ona işkence olarak karşılık verirsem benim ondan ne farkım kalır ki? Ona en büyük ceza ona karşı yaptığın insani yaklaşımlar değil midir? Belki
ölene kadar o korkuyu yaşayacak, o vicdan azabını. Onlara tokat atmak, hakaret etmek saldırmak, küfür etmek bir hediyedir. Onları bu tip davranışlar rahatlatır.

GÖZYAŞLARI GEÇ GELDİ AMA ŞİMDİ TUTAMIYORUM

Hem şanssızsınız yaşadıklarınız için hem de şanslı bugün bunları anlatabiliyor olduğunuz için. Ne zaman anlatmaya başladınız? Ne kadar zaman aldı konuşabilmek?
-Ben çabuk konuşabildim. Hemen anlatabildim yaşadıklarımı. Konuşmak anlatmak beni ayakta tuttu galiba. Bugün belki karşınızda ağlıyorum ama yine de sizinle konuşuyor olmak, bunlardan bahsediyor olmak bana kendimi iyi
hissettiriyor.

Ya gözyaşları? Onlar ne zaman başladı?
-Onlar geç geldi.. Ama şimdi hiç tutamıyorum.

Kenan Evren’i Köşk’e davet edip ağırlamasınlar

Ne olsa kendinizi daha iyi hissederseniz?
-Aziz Nesin 12 Eylül mağdurlarının hikayelerini dinledikten sonra demiş ki “Ben de benim hayalim geniş zannederdim, Kürtlerin hayali benden genişmiş.” Bizim durum biraz öyle. İstiyorum ki Kürt olmaktan başka hiçbir suçu olmayan bu vatandaşlar karşısında Devlet Baba sıkmış olduğu
yumruklarını açsın.

Nasıl yapacak bunu?
-Örneğin TRT Şeş önemli bir aşama. Kürt Dili ve Edebiyatı bölümleri de çok önemli. Bunlar manevi mutluluklar. Bütün bunların yanında Evren’i Köşk’e davet etmesinler yani. Affedersin, bize kazık sokanlar paşalar gibi ağırlanmasın. Evren yargılanmalı. Birileri artık 12 Eylül Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde yaşananları konuşmalı, anlamalı, orayla hesaplaşmak zorundayız. (ağlıyor)

Kürt Sorunu’nu anlamak istiyorsak 12 Eylül Diyarbakır Askeri Cezaevi’nde yaşananları mı konuşmalıyız?
-Kesinlikle. Bakın ben İnsan Hakları Mahkemesi ’ne bile gitmedim, ülkemi o kadar çok seviyorum. Yıllardır Kürtlere jiletle, kalasla, haydarla yaralar açılmış üzerine tuz serpilmiş. O acılarla kıvranıyoruz artık su serpmek gerek.

Siz DTP’ye mi oy verdiniz?
-Hayır. DTP Kürtlerin yüzde 25’ini temsil ediyor sadece. Peki geri kalan yüzde 75? Ben şehitler için de çok üzülüyorum. Hangi aile oğlunun şehit olmasını ister ki? Ben de diyorum ki, madem bir şeyleri çözmek istiyoruz, konuşmaya başlayalım.
Askerlik ilaç gibi geldi

Siz kendinizi nasıl tedavi ettiniz?
-Bilmiyorum. Beni tahliye olur olmaz askere aldılar. Daha önce bana işkence edenler askeri üniforma giyiyordu, sonra baktım ben giymişim üniformayı. Ama bu sefer işkence yok, dayak yok, küfür yok. Aksine herkes iyi ama ben kendimden nefret edi yo rum. Haykırmak istiyorum ama konuşamıyorum. Bilhassa bana daha iyi davranıyorlar ama.. Askere gitmek bana ilaç gibi geldi herhalde..

Merkez sağın duayen isimlerinden Koca Reis lakaplı Bilgiç, Hüsamettin Cindoruk’un darbecilerden nasıl icabet aldığını ve işbirliği yaptığını anlattı.
Eski Adalet Partili ve DYP’li Sadettin Bilgiç, Demokrat Parti (DP) liderliğine soyunan Hüsamettin Cindoruk’a ağır eleştirilerde bulundu. Merkez sağın duayen isimlerinden Koca Reis lakaplı Bilgiç, Cindoruk’un hiçbir zaman demokrat olmadığını, hem 28 Şubat’ta hem de 367 krizinde gerçek kimliğini gösterdiğini belirtiyor.

Demirel ve Cindoruk’un sandıklarından DP’ye oy çıkmamasına şaşırmadığını ifade eden Bilgiç, bugünkü kongreyle ilgili tarihi bir uyarı yapıyor: “Cindoruk kazanırsa Demokrat Parti, CHP’nin payandası olur. Eğer Hüsamettin lider olursa yüzde 3 oy bile alamazlar. Delegeyi kazansalar bile milletin desteğini alamazlar. Parti tamamıyla tasfiye olur.”

Sadettin Bilgiç, Demirel’in ilk kez AP genel başkanı olduğu 1964 kongresinde lider adaylarındandı. Kazanmasına kesin gözüyle bakılırken hiç kimsenin tanımadığı Süleyman Demirel koltuğu kapmıştı. Bilgiç, sürp-riz sonuç konusunda şu analizi yapıyor: “Demirel 1964 Adalet Partisi genel başkanlığına aday olurken Cemal Gürsel ve Milli Birlik Komitesi üyelerinden icazet aldı. ‘Ben Demokrat Partilileri uyuturum. Beni destekleyin’ dedi. Darbecilerin desteğiyle lider oldu. Ondan sonra da sözünü tuttu.”

Cindoruk ile Demirel arasında politikanın dışında özel bir ilişkinin bulunduğunu düşünüyor. Aynı misyonun gereği olarak Cindoruk’un Demirel’in desteğiyle DP genel başkanlığına aday olduğu görüşünde. Ancak ikilinin artık DP’nin üzerinden ellerini çekmesini istiyor: “Bu beyefendiler 28 Şubat’ta DYP’yi içeriden parçalayıp darbecilere hizmet ettiler. Son cumhurbaşkanlığı seçiminde de 367′yi savundular. Ergenekon davasına karşılar. İktidara karşı askerî müdahaleyi davet eden kadroyla beraberler. Bunların DP ile uzak yakın alakaları yok. Bütün bunlara rağmen kalkıp memleketi kurtarmaya soyunmalarını anlamıyorum.”

Türkiye ilginç bir ülke. Eski Genelkurmay başkanı çıkıyor şu ana kadar yazarı bilinmeyen muhtıra için “27 Nisan muhtırasını ben yazdım” diyor. Darbeciler ortalıkta gayet rahat dolaşıyor. Eski darbeci için devletin bakanı “başka ülkede darbecilere katil muamelesi yapılır bizde ise ressam muamelesi yapılıyor” diyerek serzenişte bulunuyor. Adalet Bakanlığı, , savcıların evlerinin yakınlarına bomba attırdığını itiraf eden emekli Korgeneral Altay Tokat’ı eleştiren hakim Kemal Şahin hakkında soruşturma başlatıyor. Bilindiği üzere daha önce askerlere yönelik suçlamalarda bulunan eski savcı Ferhat Sarıkaya ve Sacit Kayasu meslekten ihraç edilmişti.

Böyle bir ülkede sorunları çözmek için uğraşılıyor güya. Kürt sorununun çözümü gayet kolay iken bu kadar cana mal olunan bir ülkede yaşıyoruz. Sorunu baskıcı yöntemlerle ortaya çıkaran devlet erki çözümü bulmakta isteksiz davranıyor. Binlerce insan ölsün önemli değil. Ara sıra darbeler yapılsın ülke onyıllarca geriye gitsin önemli değil. Yeterki rejimimiz baki kalsın. Eski genelkurmay başkanı ve yenisi çıkmış televizyonlara darbe ve darbecileri savunuyor. Ergenekonun silahları ise artık yerden fışkırmıyor.Oltayı attığın yerden artık balık değil silah ve mühimmat fışkırıyor. Genelkurmay başkanı eli ile darbeciler savunuluyor. Genelkurmay başkanı eline aldığı lav silahının işlevsiz olduğunu belirterek davayı boşa çıkarmaya çalışıyor ve Ergenekon kelimesini ağzına almamaya çalışıyor.Bizzat askeri güç tarafından adeta bir ihsas ı rey ilan ediliyor. Biz ise yine darbelere karşı ne yapılması gerektiğini düşünüyoruz.Bu ülkenin ileriye gitmesi ancak cesur aydınlar tarafından olacak, bu anlaşıldı. “Kral çıplak” diyen kimseler olmasa biz yine darbeleri faziletli işler olarak görülecek. Kuvvetler ayrılığı ilkesi diye bir şey bilmeyeceğiz. TESEV yeni bir araştırma yaptırdı. Hakim ve savcıların “devletimin ideolojisine göre karar veririm” dediğini tekrar hatırlamış olduk.Bireyin menfaatlerini değıl devletin menfaatini üstün tutan bir anlayış ile hukuk devleti değil ancak ideoloji devleti olursunuz.

MAZLUMDER Adalet bakanlığına darbecilerin ve darbe girişimcilerinin yargılanabilmesi için yasa değişikliği teklifi vardi. Buna göre anayasanın 309. maddesi ve 316 maddeleri arasındaki anayasal düzeni değiştirme suçlarının asker kişiler tarafından yapılması halinde bunların askeri mahkemelerde değil sivil ağır ceza mahkemelerinde yargılanmalarının önü açılacak. CMK 250. maddesinde belirtilen özel durumlar için düşünülen bu Mahkeme’de bu suçu işleyen tüm kişilerin yargılanabilmesi gereklidir. Zira, bu suçlar Millete ve Devlete karşı suçlar babında ele alınan nitelikli suçlardır. Asker kişiler bu suçtan dolayı yargılanamaz diye bir istisna mümkün olamaz.Yapılması gereken yasal değişikliklerin bir an önce yürürlüğe girmesi gerekir. Adalet bakanlığının tavrını yakından gözlemleyip sonucu halkka ileteceğiz.

TSK iç hizmet kanununda TSK’ın T.C koruma ve kolama görevi olduğu anlatılır. Bu askerlerimiz tarafından “gerekirse darbe yapabiliriz” diye tercüme edilir. Bu yanlış bir tercümedir. Zira anayasayı askıya alarak meclisi kapatarak anayasal düzeni korumuş olmaz ancak katletmiş olursunuz. İç hizmet 35 deki ifadeyi “gücümü kaybetmiyeyim o halde bu ifadeyi böyle anlamalıyım” anlayışı ile yaklaşıyorsanız diyecek bir şeyimiz yok. Bu ülke daha 12 Eylül sonrası eklenmiş olan anayasanın geçici 15. maddesini iptal edemedi biz Ergenekon davasından bir hayır bekliyoruz. Anayasanın geçici 15. maddesi darbeciler darbe yaptıktan sonra çıkarıldı. Önce darbe yap sonra darbecileri koruyan kanun çıkar.Ve bu ülkeye de hukuk devleti densin… 12 Eylül darbecileri hakkında iddianame hazırlaması gereken savcılar çekinsin sonunda bir savcı bir iddianame hazırlasın, daha sonra onun başına pişmiş tavuğun başına gelmeyen işler gelsin. İşte böyle bir ülkeyiz. Bu mümkün mü?.Darbeciler hakkında hazırlanan iddianameyi “yok” hükmünde sayan bir başsavcılık olsun ve itirazlara rağmen halen bu iddianame hakkında işlem yapması gereken mahkeme bu iddianameyi değerlendirme şansına kavuşamasın. Başsavcı marifetiyle işleme konmayan iddianame hazırlayan savcıyı avukatlık dahi yapamayacak şekilde savcılıktan at. Daha sonra bu hukuksuzluğu mahkum eden AİHM’e tüm milletin cebinden çıkan para ile tazminat öde. Devlet hukuksuzluk yapsın, halkın cebinden faturası ödensin. ve halen bunu sorgulayacak düzeltecek bir merci çıkmasın. Darbecilerin yargılanmasını engelleyen bu madde durduğu müddetçe bizim hukuk devletinden bahsetmemiz mümkün değildir.Darbecilerin yargılanmasını sağlayan yasal değişiklikler yapılmalı ki bu ülkenin hukuk devleti olduğunu söyleyebilelim. Bunlar zor değildir. Ama yürekli siyasetçiler ister bu iş için. Darbecilere başka ülkelerde katil denildiğini söylemek yeterli değildir önemli olan darbecileri ve darbeye tevesül edenleri yargılayacak yasa maddelerini hayata geçirmektir.

12 Eylül ve onun paşaları bu ülke için bir utanç abidesi olduğu kadar 27 Nisan muhtırası bir utanç abidesidir. Ya yeni sivil bir anayasa yeni baştan hazırlanacak ya da başka bir ülkede görülemeyecek çözümü aslında kolay fakat çıkmaz sokağa sürükletilmiş sorunlarla boğuşacağız.Ya bu ülkeyi hep birlikte hukuk devleti yapacağız ya da sistemden kaynaklanan sorunlarla boğuşacağız. 40 bin kişi daha ölecek o zaman belki bir adım daha atacağız. Bu ülkede dini inancından dolayı dışlanan insanları daha da gereceğiz.Bu ülkede kürt olduğu için dışlanan insanların kardeşimiz olduğu ve ancak eşit yurtaşlar olarak mutlu olacağımızı devletimizin dokunulamaz büyükleri anladığı zaman belki bir adım atacağız. Ama bu konuda gerçek adımlar atacak yürekli siyasetçiler nerede? diye sormadan edemiyoruz.
www.omerfarukgergerlioglu.blogcu.com

Abdullah Aydoğan Kalabalık / Kahire- Dünya Bülteni

Gazze’de ambargo can almaya devam ediyor. Tıbbi malzeme eksikliğinden dolayı sekiz yaşındaki Firas Esad, dün gece dünyaya gözlerini yumdu. El Cezire televizyonu, doğuştan kalbinde rahatsızlık olan Firas’ın yoğun bakımda son nefesini vermesini, kefenlenişini ve annesinin feryadını yayınladı.

Babası Esad ile annesi Emel’in tek çocuğu olan Firas, doğuştan rahatsızlığı sebebiyle, hayatının büyük kısmını, ana kucağı yerine, hastanelerin ilaç kokulu odalarında geçirmek zorunda kaldı.

El Cezire, son nefesinde yanında olduğu Firas için, “Ambargonun bedelini hayatıyla ödeyen Firas, anne babasının bu dünyadaki feryadına rağmen, o ahirete uçarken belli ki daha mutluydu” ifadesini kullandı.

İlaç ve tıbbi malzeme eksikliği yaşayan Gazze hastaneleri doktorlarının bütün gayretlerine rağmen Firas’ın tedavisi yapılamadı. Refah sınır kapısının kapalı olması sebebiyle, ailesi onu Mısır’a da tedavi için götüremedi.

Tek çare İsrailli yetkilileri ikna etmekti. Anne ve babası tarafından gösterilen olağanüstü çabalar neticesinde, bir İsrail hastanesi Firas’ın tedavisini kabul etti. Ancak gerekli evrakın hazırlanması da oldukça uzun bir zaman gerektiriyordu.

Gerekli işlemlerin yapılmasından sonra çıkan iznin ardından bütün ümitlerle Firas’ın çantasını hazırlayan anne Emel, oğluyla birlikte ambulansla Erez sınır kapısına gitmek ümidiyle evden hastaneye doğru yola çıktı. Anne ve baba daha oğullarının bulunduğu hastaneye varmadan gelen bir telefonla yıkıldı. Telefondaki ses, Firas’ın artık sayılı dakikaları kaldığını söylüyordu. Ve hastaneye giden anne ile baba, ağırlaşan çocuklarının son nefesine de birlikte şahit oldu. İsrail ambargosu, bir çocuğu daha katletmişti.

Firas… Hangi günahla öldü???

Konya’da gözaltına alınan KCK elemanlarının PKK’ya taraftar kazandırmak için çeşitli etkinlikler düzenlediği ortaya çıktı.

PKK’nın sözde ‘Türkiye Meclisi’ örgütlenmesi Kürdistan Topluluklar Birliği’nin (KCK) gençlik yapılanmasına bir darbe de Konya polisi vurdu. Emniyet güçleri, terör örgütünün şehirlerdeki gösterilerini organize ettiği iddia edilen 19 kişiyi gözaltına aldı.

Zanlıların terör örgütünün dağ ve şehir kadrosuna eleman kazandırmak için futbol turnuvası da dahil birçok etkinlik düzenlediği öğrenildi.

Konya Emniyeti Terörle Mücadele Şube Müdürlüğü ekipleri, uzun süredir devam eden istihbarat ve teknik takip çalışmasının ardından KCK üyelerine yönelik Konya, İstanbul ve Antalya’da eş zamanlı operasyon başlattı. Şafak vakti önceden belirlenen adreslere baskın yapan polis, Demokratik Türkiye Partisi (DTP) Konya İl Başkanı Ayfer Almaz ve kızının da aralarında bulunduğu 19 kişiyi gözaltına aldı.

Zanlılardan 10′unun Selçuk Üniversitesi’nin çeşitli fakültelerinde eğitim gördüğü öğrenildi. Terör örgütü PKK’nın dağ ve şehir kadrosuna eleman kazandırmak için çeşitli sosyal etkinlikler yaptığı öğrenilen zanlıların aralarında futbol turnuvası düzenledikleri ve bu yolla arkadaşlık kurdukları Kürt kökenli gençleri örgüt üyesi yapmayı amaçladıklarını kaydedildi. Şüphelilerin, örgütün şehirlerdeki eylemlerini de organize ettiği bildirildi.

Gözaltına alınanlardan bazılarının bu yılın mart ayında ülkücü olduğu öne sürülen gençlerle bıçakla kavgaya karıştıkları da belirtildi.

Örgüt üyelerinin, mayıs ayı sonunda Selçuk Üniversitesi’nde yapılması planlanan bahar şenliklerini provoke etmesinden şüphelenen polis ekiplerinin operasyonu mart ayı başında yapmayı uygun bulduğu bildirildi.

Gözaltına alınan şüpheliler, Konya Numune Hastanesi’nde sağlık kontrolünden geçirildi. 18 şüphelinin sorgusu Terörle Mücadele Şubesi’nde sürerken, yaşı küçük bir zanlı, Çocuk Şube Müdürlüğü’nde gözetim altında tutuluyor.

Kaynak: Ajanslar

Eruygur’un jandarma genel komutanı olduğu dönemde camiler ve cemaat oranı hakkında fişleme çizelgesi hazırlattığı ortaya çıktı.

İddianamenin ek klasörlerinde yer alan söz konusu belgeler, 2003 tarihini taşıyor. Kurum içi hazırlanmış evrakların üzerinde ‘kişiye özel’, ‘gizli’ ve ‘ivedi’ ibareleri dikkat çekiyor.

Buna göre Eruygur, İstanbul, İzmir, Adana, Diyarbakır ve Trabzon’un aralarında bulunduğu 21 ilin jandarma komutanlığına örnek çizelge göndererek araştırma yapılmasını istemiş. Çizelgede, ‘caminin kapasitesi’, ‘vakit namazlarına gelen kişi sayısı’, ‘cuma namazlarına gelen kişi sayısı ve doluluk oranı’ şeklinde başlıklar bulunuyor.

Genelkurmay Başkanlığı’nın 26 Haziran 2003 tarihli Korgeneral H.K. imzalı tek sayfalık emir yazısında, Türkiye genelindeki mevcut camilerin kullanım kapasitelerini tespit etmek maksadıyl